هاوڕێ باخەوان لە زمانی خۆیەوە:

 
ناوی تەواوم (هاوڕێ قادر رەسوڵ)ە.
لە رۆژی 28ی فێبریوەریی ساڵی 1966 لە گەڕەکی (گۆیژە)ی شاری سلێمانی لەدایکبووم.
هەر لە سلێمانی خوێندنی سەرەتایی و ئامادەیی – رشتەی وێژەییم تەواو کردووە.

ساڵی 1984 چوومەتە بەشی یاسای کۆلیژی یاسا و رامیاریی زانکۆی موسڵی کوردستانی بندەستی داگیرکەری ئێڕاق. ساڵی 1986 بەهۆی بەشدارینەکردن لە راهێنانی هاوینەی سەربازیی داگیرکەری بەعس، بۆماوەی 2 ساڵ لە زانکۆ دەردەکرێم و ساڵی 1988 دەستمکردەوە بە خوێندن و لە ساڵی 1990دا کۆلیژی یاسام تەواوکردووە. هەر لە هەمان ساڵیشدا بوومە پارێزەر و پاش ماوەیەکی کەم وازم لێهێنا.
لە تەمەنی منداڵیمەوە حەزم لە خوێندنەوە و نووسینی هەڵبەست کردووە، بەڵام تائێستا یەک دێڕە هۆنراوەم بڵاونەکردووەتەوە. هاوینی 1978 بەشێکی ماڵەکەمان سووتا و ئەوکاتیش دەفتەری شیعرەکەی منیش بووە خۆراکی ئاگر و ئیتر بەلای نووسینی هەڵبەستدا نەچوومەوە.
پاشتر دەستمکردە خوێندنەوەی چڕی مێژوویی و رامیاری و یەکەمین لێکۆڵینەوەی مێژووییی خۆمم ساڵی 1986 نووسی. ئەو لێکۆڵینەوەیەم لە دەمەدەمی ئەنفالەکاندا لەگەڵ دەفتەری بیرەرەوەریی پێشمەرگایەتیم لە گوندی (شەمە)ی شارەزوور شاردەوە و بەڵام بەداخەوە پاشان لەناوچوون و هەرگیز دەستم نەکەوتنەوە.
لە ناوەڕاستی هەشتاکانەوە بوومەتە ئەندامی پاسۆک، چ وەک رێکخستن، چ وەک پێشمەرگە. لە پاسۆکدا بەناوی (ئامانج)ەوە دەناسرام. هەندێک جار زۆر چالاک بووم و هەندێکجاریش سست. بەڵام پێش ئەوەی پاسۆک لەگەڵ هەندێک حیزبی تردا یەکبگرێت وازم لە پاسۆکایەتی هێنا.
رۆژی 5ی مارتی 1992 وڵاتم بەجێهێشت و بەرەو سووریا و پاشان لوبنان کەوتمەڕێ و لەکۆتایی ئەوساڵەدا لە وڵاتی هۆڵاند گیرسامەوە. لەوکاتەوە لەگەڵ بەنازی هاوسەرم لەوێ دەژین و کوڕێک و کچێکمان بەناوی (میتان و ئارتین)ەوە هەیە.
ساڵانێکە کارمەندی رێکخراوی نەتەوە یەکگرتووەکانم و ئێستا لە دادگای لاهای سەرۆکی بەشی پشتگیریی دادگام.
لە بڵاوکراوەکانم:
1: لێکۆڵینەوەیەک لەسەر راپەڕینەکەی بەهاری 1991ی باشووری کوردستان - چاپی یەکەم - هۆڵندا - 1994.
2: پڕۆژەی پارتی نەتەوەیی کورد - چاپی یەکەم - هۆڵندا - 1994. چاپی دووەم - هۆڵندا - 1995. چاپی سێیەم - هەولێر - 2002 - لەبڵاوکراوەکانی رۆژنامەی میدیا – چاپخانەی ئۆفسێتی هەولێر.
3: کوردستان... نیشتمانی یەکەمینی سۆمەرییەکانە - چاپی یەکەم - هۆڵندا - 1996. چاپی دووەم – دەزگای چاپ و بڵاوکردنەوەی ئاراس – کوردستان هەولێر – چاپخانەی وەزارەتی پەروەردە – ژمارەی سپاردن: 91 - 2003.
4: هاوڕێنامە بۆ مێژووى کوردستان و کورد – چاپی یەکەم – بنکەى چاپ و پەخشی سەردەم - زنجیرە (16) - چاپخانەی روون – سلێمانى – 1999.
5: ئاڵای کورد - چاپی یەکەم - دەزگای چاپ و پەخشی سەردەم - زنجیرە (117) - سلێمانی - 2001.
6: رۆژی شۆڕش یان رۆژی تیرۆر - چاپی یەکەم – ئۆکتۆبەری 2003 – چاپخانەی وەزارەتی رۆشنبیری – ژمارەی سپاردن: 301 - کوردستان – هەولێر.
7: وشە پەڕتەوازەکان – بەرگی یەکەم – سەرجەمی 100 وتار و کورتە لێکۆڵینەوەیە کە لە نێوان ساڵانی 1995 و 2005دا لە گۆڤار و رۆژنامە و ماڵپەڕە کوردی و بێگانەکانی کوردستان و هەندەراندا بڵاوکراونەتەوە - ژمارەی سپاردنی (1994)ی ساڵی (2008)ی پێدراوە – چاپخانەی سیما - 2009 – کوردستان – سلێمانی.
8: ئەدەبیاتی کاژیک – کۆکراوەی بڵاوکراوەکانی کاژیک – هێشتا چاپنەکراوە.
9: دەکانی ژیان')">بەراووردەکانی ژیان - پرس و رایەکی بەراووردکارییە بۆ بەرەو نەتەوەییبوون - 2009 - هێشتا چاپنەکراوە.
10: دەستوورم واهی خوێندەوە - کۆمەڵێک رەخنە و تێبینیی یاسایی، زمانەوانی و لۆجیکییە لەسەر پڕۆژەی دەستووری هەرێمی کوردستان - 2009 - هێشتا چاپنەکراوە.
هەروەها زۆرێک وتار و کورتە لێکۆڵینەوە کە لە رۆژنامە و گۆڤار و ماڵپەڕە کوردی و بیانییەکاندا لە 1995ەوە تاوەکو ئێستا بڵاوکراونەتەوە.
ماڵپەڕی بڵاوکراوەکانی:
http://www.bakhawan.com
ئیمێڵ:
hawreh@bakhawan.com


سەرچاوە:کوەدیپیدیا

مه‌لاکه‌ریم زاری


ناوچه‌ی فه‌یزوڵڵابه‌گی یه‌کێک له‌وناوچه‌به‌خێر وبه‌ره‌که‌تانه‌ی مه‌ڵبه‌ندی سه‌قزه‌ که‌ به‌رده‌وام کانگای هونه‌رو هونه‌رمه‌ندانی په‌نجه‌ره‌نگین و به‌توانای به‌شه‌جۆراوجۆره‌کانی هونه‌روئه‌ده‌بیات بوه‌و هه‌یه‌ ، یه‌کێکی دیکه‌ له‌و زاته‌ پاک و بێگه‌ردانه‌ی بواری ئه‌ده‌ب وهونه‌ری ده‌ڤه‌ری سه‌قز خوالێخۆش بوو مامۆستا” مه‌لا که‌ریم سائێب “ه‌  که‌ ده‌مانه‌وێ چینه‌ خزمه‌ت دیوانی شێعری ئه‌و شاعیره‌ مه‌زنه‌ و له‌گه‌ڵ سۆزی شه‌ماڵ ی وه‌رزی خرمانانی گوندی ئاره‌بوغڵوو له‌ خرمانی پڕخێروبه‌ره‌که‌تی “زاری”دا ، خرمان به‌ره‌که‌تێک بڵێین و وشه‌ی ره‌سه‌ن وپاراوی کوردی و وێنه‌و ته‌سویری جوان و ناسک خه‌یاڵی ئه‌وشاعیره‌ مه‌زنه کۆش کۆش ‌ بچنینه‌وه‌.‌

          

 مه‌لا عه‌بدولکه‌ریمی سائێب ناسراو به‌”زاری” ساڵی ۱۳۲۵کۆچی  به‌رانبه‌ر ۱۹۰۵زاینی له‌ گوندی “ئاره‌بوغڵوو”ی ناوچه‌ی فه‌یزوڵڵابه‌گی سه‌قز له‌دایک بوه‌ له ۲۷ جۆزه‌ردانی ‌ساڵی ۱۳۶۰هه‌تاوی به‌رانبه‌ر ۱۹۸۲زایینی کۆچی دوایی کردوه‌و هه‌رله‌ گۆنده‌که‌ی خۆی واته‌ “ئاره‌بوغڵووی سه‌رو” ئه‌سپه‌رده‌ی خاک کراوه‌.

 مامۆستا له‌ژیانی هابه‌شی دا دووجار ژنی هێناوه‌و خاوه‌نی شه‌ش کوڕوکچێک به‌ناوه‌کانی : مه‌رحووم مه‌لاخالید،کاک عابید، کاک زاهید، کاک تاهیر، کاک ماجید، کاک سادق ، وخوشکه‌ سه‌عدیه‌  که‌ له‌ بنه‌ماڵه‌ی مامۆستا  کوڕه‌زاکانی به‌ناوه‌کانی :سروه‌ سائێب ، سه‌عیده‌ سائێب له‌ بواری هه‌نه‌ری شێوه‌کاریدا چالاک هه‌ن وهه‌روه‌ها حه‌میده‌ سائێب له‌ فووتباڵی ژنان دا قاره‌مانێکی ناسراوه‌.                                         

مامۆستا “زاری”دیوانه‌ شێعرێکی به‌۳۰۰ لاپه‌ڕه‌وه‌ به‌جێهێشتوه‌ که‌ پێکهاتوه‌ له‌ هه‌شتاوهه‌شت غه‌زه‌ڵ  و په‌نجاوشه‌ش قه‌سیده‌ و هه‌ڤده‌ پێنج خشته‌کی و بیست ویه‌ک مه‌سنه‌وی و چوارده‌ شێعری نێشتمانی وشه‌ست وشه‌ش شێعری ئایینی وهه‌ڤده‌ شێعریشی فارسی یه‌ ، هه‌روه‌ها  به‌سه‌ره‌هاتی له‌یلێ ومه‌جنوونی  هه‌ربه‌ناوی”له‌یلێ ومه‌جنوون” به‌ ‌ داڕشتنێکی دیکه‌وه‌ هۆنیوه‌ته‌وه‌ که‌ ئاماده‌ی چاپه‌ و بنه‌ماڵه‌ی مامۆستا زاری به‌تایبه‌ت کاک سادقی کوڕی له‌م دوایانه‌دا هه‌وڵێکی هه‌مه‌لایه‌نانه‌یان خستوه‌ته‌ گه‌ڕ هه‌تا به‌ڵکوو بتوانن ئه‌وبه‌رهه‌مه‌ به‌نرخه‌ ئه‌ده‌بی وهونه‌ریانه‌ پێش که‌ش به‌ کتێبخانه‌ی کورده‌واری بکه‌ن ، که‌ به‌هیواین به‌م زوانه‌ دره‌ختی هه‌وڵ وته‌قالایان بێته‌ به‌رو  ئێمه‌یش له‌ سایه‌یدا وچانێ بگرین.

له‌ بابه‌ت ئه‌وه‌ی بۆچی “زاری”یه‌ خۆی له‌ شێعرێکی فارسیدا ئاوه‌ها ده‌نووسێت:

دلی دارم بسان بوته‌ در تاب

وزوخون میچکدوزدیده‌ خوناب

خلیده‌ خارهجران در رگ وجان

نشسته‌ زاغ نومیدی به‌ بستان

لگدکوب ستم باشد وجودم

نمیدانم از این سودا چه‌ سودم

گل عمرم شده‌ پژمرده‌ از غم

تنم بی حس بسان مرده‌ ازغم

چنان گشتم زبون وعاقبت شوم

دراین ویرانه‌ شد هم لانه‌ام بوم

چنان آشفته‌ وزارونزارم

که‌ بر خود نام “زاری” میگزارم.

  لێره‌دا چه‌ند شێعر وه‌ک نموونه‌ ئه‌خه‌ینه‌ به‌رسه‌رنجی خوێنه‌رانی ئه‌م وتاره‌ که‌م وکورته‌ :


۱-

تا له‌به‌رچاوی ، مقامت سه‌رگلێنه‌ی چاومه‌

گه‌رله‌به‌رچاوم نه‌بی، جێگه‌ت دڵی فه‌وتاومه

گه‌ردی ئاهم بۆ ئه‌وه‌ی نه‌گرێت دامانی که‌وات

ئاوپاشی رێ، وه‌زیفه‌ی چاوی پڕخوێناومه‌

وامه‌زانه‌ خادمێکی غایبم هه‌رجێ ئه‌چی

سایه‌بانی سه‌روی قه‌ددت رۆحی لێقه‌وماومه‌

دوێ له‌ باغا تووشی گوڵ بووم وتی: چۆنی؟ وتم:

بولبولی تۆ مات، سۆزی خاتری شێواومه‌

پی وتم بۆ واسه‌ری خۆڵاویه‌ دڵبه‌ر، وتم

وه‌ی له‌دووری شه‌معی روخسارت قوڕه‌ پێواومه‌

له‌م بیابانی فیراق وشاره‌زووری هیجره‌دا

روئیه‌تی به‌رقی جه‌ماڵت شه‌ربه‌ت وبه‌فراومه‌

“زاری” شێوابوو وه‌لێ هوشیاره‌ ئیستاکه‌ گه‌لێ

چونکه‌ شه‌وقت هه‌مده‌می ئه‌قڵی په‌ری لێ داومه‌.


 ۲-

قوربانی ده‌مت بم که وه‌کوو کانی نه‌باته‌

هه‌ی هه‌ی غه‌ڵه‌تم وت که‌ قسه‌ی ئاوی حه‌یاته

هه‌رنوکته‌ که‌به‌ولێوه‌شه‌که‌رباره‌ئه‌فه‌رمووی

سه‌دشادیه‌ بۆگوێگروسه‌دعیزز ونه‌جاته‌

شابازی خه‌یاڵم که‌ شکا باڵی فڕینی

وه‌ک ته‌یری دڵم پابه‌سی گێسووی سیاته‌

زه‌ڕڕاتی وجوودم له‌ سه‌رم تا به‌ری پێ

په‌روه‌رده‌ به‌شیری شه‌که‌ری مێهر و وه‌فاته

بڕوانه‌ که‌ ئه‌م لاشه‌ زه‌عیفه‌ قه‌فه‌سێکه‌

جێی بولبولی شه‌وقی قه‌دو روخساری چراته‌

سه‌ر هه‌ڵبڕه‌ بڕوانه‌ تماشاکه‌ ببینه‌

کوژراو وبرینداری موژه‌ت پڕ به‌ وڵاته‌

ئه‌و گه‌رده‌ له‌داوێنی که‌واکه‌ت که‌ ئه‌نیشێ

گیانی ئه‌منه‌ مایلی ماچی به‌ری پاته‌

بۆ ده‌فعی به‌ڵاو ئافه‌ت وئازاری جه‌ماڵت

دڵ هه‌روه‌ک‌وو رۆحم سپه‌ری تیری قه‌زاته‌

مێحرابی موناجاتی منی”زاری” یه‌ ئه‌برۆت

له‌و گومبه‌زه‌دا مه‌وریدی سه‌د فه‌یزوبه‌راته.


 ۳-

تماشاکه‌ سه‌فی په‌رچه‌م له‌سه‌ر کوڵمی په‌رێشانه‌

‌به‌ قامه‌ت سه‌روی بوستان وبه‌ روو خورشیدی تابانه‌

به‌ باغی روویدا بولبول ئه‌گه‌رجارێ گوزه‌رکا

هه‌تا رۆژی قیامه‌ت دێت، ناڵان وغه‌زه‌ڵخانه‌

به‌شیرینی جه‌ماڵی تۆیه‌ شیرین، تاڵی ئه‌وقاتم

له‌ سایه‌ی قامه‌تی تۆیه‌ “قه‌به‌غڵوو” ئه‌رمه‌نستانه‌

به‌ ره‌سمی دڵبه‌ری ساده‌ی به‌ شێوه‌ی وه‌ک زوڵه‌یخاوه‌

به‌ کۆڵانا گوزارێ که‌ هه‌تا شێخت له‌سه‌ربانه‌

له‌ چاوی مه‌ست ومه‌مکی پڕ چنگ وخاڵی ئاوێزی

پیاڵه‌ وقه‌ندوچا حازر بفه‌رموو”زاری” میوانه‌.


 ۴-

به‌چاڵی گه‌ردنی تۆ هه‌رکه‌ ئارامی دڵ وگیانه‌

دڵ وگیانم له‌ تاوی ئه‌و باڵاته‌ بریانه‌

به‌ده‌ستی په‌رچه‌م وغونچه‌ی ده‌م ونارنجی مه‌م هه‌رسێ

له‌شه‌وقی تۆ وه‌کوو شه‌م من به‌شم گریان وگڕیانه‌

به‌ خاڵی دڵبه‌ری لێوی وه‌کوو له‌علی به‌ده‌خشانت

سه‌روسینه‌م به‌ یادی هه‌رده‌مێ سۆزێکی تریانه‌

نه‌مامی شه‌وقی تۆ ریشه‌ی وه‌ها مه‌حکه‌م له‌دڵدایه‌

نه‌ خۆفی بای شه‌ماڵی هه‌س نه‌ باکێکی له‌زریانه‌

به‌تیپی زوڵف وسه‌ربازی موژه‌ت فه‌رموو که‌ ره‌حمێ که‌ن

هه‌تاکه‌ی بۆ منی بێچاره‌ هه‌ر بکوژوببڕیانه‌

له‌ قرچه‌ی قه‌لب برژه‌ی جه‌رگ وناڵه‌ی سینه‌ گوێ بگره

ئه‌زانی بێ چرای ئه‌ورووته‌ هه‌نگامه‌ی حه‌شریانه‌

خودا بیکه‌ی به‌خاتر سۆزی عیشقی عاشقانی خۆت‌

نه‌جاتی خاتری”زاری” بده‌ له‌م جۆشی گریانه‌.


 ۵ -

وه‌ته‌ن قوربانی ره‌نگی زه‌ردو حاڵه‌تی په‌شێوت بم

وه‌ته‌ن سه‌رگه‌ردی ناڵه‌وئاهی سه‌ردوباری لێوت بم

                            به‌دایم دیده‌ خوێنینی وڵاتی شه‌ڕ له‌نێوت بم

چ ده‌ردێ بوو شکانی قامه‌تی دڵکێش ونازارت

له‌ به‌رچی سه‌خت ئه‌بێ له‌حزه‌ به‌له‌حزه‌ ئێش وئازارت

                             جگه‌رسووتاوی میوه‌ی باغه‌کانی پڕ له‌دێوت بم

ده‌وایێ بۆ نه‌بوو بۆ ده‌فعی ئازارونه‌خۆشینت

نه‌جاتت بۆنه‌بوو  وه‌ک من له‌ غه‌م نۆشین وپۆشینت

                               خه‌فه‌تباری گوڵی بێ ئاو وسیسی ده‌شت وکێوت بم

ئه‌بێ که‌ی بێته‌وه‌ ئه‌مجاره‌نۆبه‌ی نه‌زم وئارامت

کوڕانی تۆ هه‌تاکه‌ی مه‌رهه‌مێ نانێنه‌ سه‌رزامت

                                ئه‌سه‌ف خۆری هه‌تیوی خاکه‌که‌ی پڕ له‌زێڕوزێوت بم

له‌ داوێنی ئه‌تۆدا ئه‌مکوڕانه‌ت چونکه‌ یه‌ک نابن

خه‌یاڵم وایه‌ تا رۆژی قیامه‌ت هه‌ربه‌ته‌نها من

                                 خه‌ریکی شینی بێ ره‌نگی گوڵاڵه‌وسه‌رو سێوت بم

وه‌ته‌ن تائێش وژانی عه‌جزوناساغی له‌ سه‌رتا بێ

لیباسی شۆڕشی وکۆتی په‌رێشانی له‌به‌رتابێ

                                      وه‌کوو “زاری”ئه‌بێ هه‌رخاکه‌سارولیته‌ پێوت بم.


۶ –” ئه‌م شێعره‌ی خواره‌وه‌ له‌ دیوانه‌که‌یدا نه‌هاتوه‌” و له‌ ده‌فته‌ری بیره‌وه‌ری مامۆستا مه‌لامحه‌ممه‌دی عه‌لایی “سووتاو” دا بینیومانه‌‌ته‌وه‌.

به‌سووڕه‌ت تۆده‌ڵێی حۆری به‌قامه‌ت سه‌روی بوستانه‌
               به‌غه‌مزه‌ قاتڵی عاشق به‌ته‌لعه‌ت مه‌هی تابانه‌”

به‌ئه‌گریجه‌ی سیاه‌ ره‌نگت که‌وه‌ک شکڵی خه‌تاوایه‌
               دڵی پڕئێش وبیمارم ئه‌نیسی قه‌یسی زیندانه‌”

به‌دووزوڵفی که‌مه‌ندئاساره‌گی دڵمت له‌بێخ هه‌ڵکه‌ند
               ده‌سا ره‌حمێ که‌ با نه‌مرم دڵ ئینتیزاری ده‌رمانه‌”

به‌دووئه‌برۆی هیلال ئاسا که‌وه‌ک شمشێری قه‌تتاعا
                بڕیت ریشه‌ی دڵی زارم له‌ژینی خۆی هه‌راسانه‌”

له‌ده‌وری چاوی فه‌تتانت موژا خادیم وه‌کوو عه‌سکه‌ر
                له‌سه‌رقه‌ڵبم په‌رێشانه‌ به‌دایم تیره‌بارانه‌”

چ باکم هه‌س له‌شمشێری برۆ وپه‌یکانی موژگانت
                که‌ قیبله‌ی لێوی ره‌نگینت بۆمن وه‌ک ئاوی حه‌یوانه‌”

ئه‌گه‌رله‌وئاوی حه‌یوانه‌ که‌سێک بخواته‌وه‌ دووقووم
                چ باکی هه‌س ئه‌گه‌ربێژن له‌عاله‌م تیره‌بارانه‌”

زه‌کاتی مه‌سکینی خه‌رمین به‌مسکینان عه‌تافه‌رموو
               خسووسه‌ن بۆیه‌کێ وه‌ک من که‌بێ ماڵ وپه‌رێشانه”

عه‌جه‌ب باغێکه‌ گوڵزاری که‌پابه‌نده‌ له‌وا “زاری”
               له‌لایه‌ک سێو ولیمۆیه‌ له‌لایه‌ک ناروبوستانه‌”

 

مامۆستا مه‌لامحه‌ممه‌دعه‌لایی”سووتاو”

له‌ناوچه‌ی سه‌رشیوی سه‌قزدوودۆستی دێرین وبه‌فرین، واته‌ “نه‌که‌رۆز”و”شاخی رووش” له‌نێوان خۆیانداجۆلانه‌یه‌کی سه‌وزه‌چنی ژیانیان بۆگوندێکی شه‌رمه‌ون ودڵ پڕله‌هه‌ست وسۆز هه‌ڵخستوه‌ که‌ پێی ده‌ڵێن که‌س نه‌زان،که‌س نه‌زان ئه‌وگونده‌پڕجۆش وخورۆشه‌یه‌ که‌ به‌درێژایی مێژوو ئه‌دیب ومامۆستاوزاناوسه‌رداری مه‌زنی وه‌ک شێغ ئه‌سعه‌دی له‌ لانکه‌ی خۆیداپه‌روه‌رده‌کردوه‌ که‌یه‌کێکی دیکه‌ له‌ به‌ره‌ی دیمه‌نی ئه‌وره‌زوباغ ووهه‌ردونزاره‌ی ئاوایی که‌س نه‌زانی سه‌رشیوی سه‌قز به‌ڕێزمامۆستامه‌لامحه‌ممه‌دی “سووتاو”ه‌ که‌ خاوه‌ن هه‌ستێکی زه‌ریفی شاعیرانه‌وخو وره‌وشتێکی ‌پاک وبی خه‌ل وغه‌شی کورده‌واری یه‌.
مه‌لامحه‌ممه‌دعه‌لایی”سووتاو”کوڕی مامۆستامه‌لاشێخ نه‌جمه‌ دینی که‌س نه‌زانه‌ وساڵی ۱۳۲۴هه‌تاوی له‌ گوندی که‌س نه‌زان هاتوته‌ دونیاوه وه‌ک خۆی باسی ده‌کا بابی که‌له‌گه‌ڵ شاعیری سه‌قزی مه‌رحووم مه‌لاکه‌ریمی زاری دۆست وبراده‌ری گیانی گیانی ئه‌بێت کاتێک مامۆستا له‌دایک ئه‌بێت مه‌لاکه‌ریمی زاری له‌پشت یه‌کێک له‌ کتێبه‌کانی باوکی مێژووی له‌دایک بوونی به‌م شێوه‌ده‌نووسێته‌وه‌ که‌ده‌ڵێت:

” چون له‌دایک بوو له‌قوربانه‌دا
‌شێوه‌ی زه‌بێحی هه‌س له‌شانه‌دا
خسووس که‌هاوناوفه‌خری عه‌ره‌ب بێ
ئه‌بێ سه‌رچاوه‌ی عیلم و‌ئه‌ده‌ب بێ
خاتربۆتاریخ واخه‌به‌ریدا
باخی ئومێدم به‌دڵ به‌ریدا”

که‌ به‌حیسابی ئه‌بجه‌د ئه‌کاته‌ ۱۳۶۱کۆچی مانگی به‌رانبه‌ربه‌۱۳۲۴هه‌تاوی.
مامۆستا دوای فه‌و‌تی یه‌ک له‌دوای یه‌کی دایک و باوکی بۆفێربوونی عیلم وزانین به‌پێی باوی سه‌رده‌م به‌تایبه‌ت بۆ منالانی هه‌ژاروبێ ده‌ره‌تان رووی کردوه‌ته‌ حوجره‌ولای مامۆستایان بوه‌ته فه‌قێ ویه‌که‌م گوندی ده‌سپێکی ژیانی فه‌قێه‌تی مامۆستا گوندی “پیرۆمه‌ران” بوه‌ له‌ناوچه‌ی گه‌ورکی سه‌قز پاشان چوه‌ته‌ گوندی “مامه‌شا”ودواترگونده‌کانی ناوچه‌ی بانه‌وسه‌ر‌ده‌شت وته‌نانه‌ت ئه‌ودیوکه‌کوردستانی عێراق بێت شاروناوچه‌کانی ئه‌وێش گه‌ڕاوه‌ یه‌ک له‌وانه‌شاری کۆیه ‌بوه‌ که‌له‌وێ له‌خزمه‌ت زۆرمامۆستادا وه‌ک ‌باوکی به‌ڕێزدوکتورفوادمه‌عسووم وباوکی به‌رێزعه‌دنان موفتی داشانازی فه‌قێیه‌تی بوه‌ وپاشان له‌ساڵی ۱۳۴۴هه‌تاویداگه‌ڕاوه‌ته‌وه‌‌ ناوچه‌ی سه‌رده‌شت له‌گوندی “قوڵتێ”له‌خزمه‌ت مامۆستایه‌ک به‌ناوی “حه‌یاتی” بوه‌ته‌فه‌قێ وهه‌ستیشی به‌هه‌ستیاری له‌خۆیدا کردوه‌ هه‌ربۆیه‌ شێعری هۆنیوه‌ته‌وه‌ هه‌تائێستادووده‌فته‌ری له‌ گه‌نجینه‌ی ماڵی خۆدائاماده‌وچاه‌وڕوانی چاپکردن داناوه‌ونازناوی سووتاویشی بۆخۆی هه‌ڵبژاردوه‌ له‌به‌رئه‌وه‌ی ده‌ڵێ: له‌گوندی کوڵه‌سێی سه‌روو هاوین بوو حوجره‌کامان گواستبه‌وه‌سه‌ربانی ماڵێک له‌وێداچه‌ند فه‌قێ بووین که‌پرێکمان سازکردبوو رۆژێک له‌به‌رکه‌مته‌رخه‌می خۆمان ئاگری گرت ئه‌منیش کتێبه‌کانمی تێدابوو به‌هه‌رشێوه‌یه‌ک بوو هه‌ندێکیانم رزگار کرد به‌ڵام هه‌ردووده‌ستم سووتا له‌ورۆژه‌وه‌ لای هاوڕێیانم بوومه‌ته‌”‌سووتاو”!…دواتر له‌گونده‌کانی باسکی کۆڵێ فه‌قێیه‌تیکردوه‌ومامۆستایش بو وه جیا له‌مه‌لایه‌تی مامۆستا،بۆبژێوی ژیانێکی سه‌ربه‌خۆ له‌ماڵه‌که‌ی خۆیدا ئێستایشی له‌گه‌ڵ بێت خه‌یاتی کردوه‌له‌ساڵی ۱۳۵۷دا له‌لایه‌ن براده‌رێکی زیندانی یه‌وه‌ فێری کڵاو چنینیش بوه‌ ، له‌ساڵی ۱۳۵۱دا بۆدووهه‌مین جار ژیانی هاوبه‌شی پێک هێناوه‌وخاوه‌نی سێ کوڕوسێ کچه‌ وبه‌خۆشی یه‌وه‌ ئێستایش هه‌رهه‌یه‌ وله‌گوندی “هێجانان” داده‌نیشێ ومامۆستای مزگه‌وه‌تی هه‌رئه‌وگوندی “هێجانان”یه‌له‌بناری شاخی رووشی سه‌قز .
مامۆستا له‌بیره‌وه‌ریه‌کانیداباسی ده‌کاوده‌ڵێ:‌ له‌ساڵی ۱۳۴۵ داکه‌له‌گوندی “کۆڵه‌سێی ژووروو”بووم دۆستێکی براده‌رم بووکه‌ قاوخانه‌ی هه‌بوو وخه‌ڵک به‌تایبه‌ت غه‌ریبه‌هاتووچۆی ده‌کردوده‌چوونه‌ئه‌وقاوه‌خانه‌ که‌ خاوه‌نه‌که‌ی ناوی شێخه‌ی حاجیله‌ بوو تازه‌ زه‌فت وگرامافۆن وشتی وابه‌ وڵات داهاتبوو که‌ ئه‌وشریتی گۆرانی وێژانی هێنابوو وبۆ خه‌ڵکی ئه‌گرت وگوێیان لێ ده‌گرت ، رۆژێک کوڕێکی بوو منداڵ بوو به‌ناوی عومه‌ر”که‌پێم وابێ ئێسته‌له‌وڵات دانه‌بێت” ناردیه‌ شوێنم وگوتی: کاک محه‌ممه‌دی ماملێ هاتوه‌ ئه‌تۆیش که‌شێعران ده‌ڵێی یان بۆخۆت وه‌ره‌ یان چه‌ند شێعرێکم پێ بده‌ هه‌تا بۆێ ببه‌م… ئه‌منیش دووشێعرم پێ ‌دا وبردیه‌لای هونه‌رمه‌ند،خوالێخۆش بوو کاک محه‌ممه‌دی ماملێ که‌ دواتر هونه‌رمه‌ند سه‌ی عه‌لی سه‌رده‌شتی یه‌کێکیان به‌ناوی “کاروانی شادی” ده‌کاته‌ گۆرانی وبڵاوی ده‌کاته‌وه‌ وکاک محه‌ممه‌دی ماملێش شێعره‌که‌ی دیکه‌ به‌ناوی”یاره‌که‌ی بێ مروه‌تم” ده‌کاته‌ گۆرانی وبڵاوی ده‌کاته‌وه‌.

که‌ شێعره‌که‌ ی مامۆستا”سووتاو”‌ به‌م شێوه‌ی خواره‌وه‌یه‌:

” یاره‌که‌ی بێ مروه‌تم”

تابه‌که‌ی وه‌ک نه‌ی بناڵێ ئه‌ودڵه‌ی بێ مروه‌تم
تۆخه‌ریکی عه‌یش ونۆش ومن دوچاری زیله‌تم
ناحه‌قت کرد دوێ شکاندت ئه‌ودڵه‌ی کوژراوی خۆت
تیری موژگانت به‌خوێنه‌ خوێنی جه‌رگی له‌ت له‌تم
گه‌ربه‌هیوای قه‌تڵی من بی هانێ خه‌نجه‌ر بمکوژه‌
خۆشتره‌ مردن له‌ژینی پڕله‌جه‌ورومێحنه‌تم
ته‌فره‌دان ودڵ فریودان به‌سیه‌ شۆخی دڵڕفێن
تابه‌که‌ی وه‌عده‌و وه‌عیدت رۆیی تاب وتاقه‌تم
لائه‌قه‌ل هه‌روه‌ک ره‌قیبم باله‌رووت بێ به‌ش نه‌بم
جارێکی وه‌ک جاری جاران فه‌رمووهانێ روومه‌تم
رۆژوشه‌ودوژمن له‌باغت باده‌نۆش وگوڵ چنه‌
من له‌جێی وسڵت نیشانه‌ی تیروتانه‌ و ته‌عنه‌تم
رۆح وه‌کووئه‌گریجه‌کانت واله‌ ده‌وری رۆژی رووت
سه‌دئه‌وه‌نده‌یش بێ وه‌فابیت هه‌ربه‌هیوای ره‌حمه‌تم
چی ده‌بێ “سووتاو”له‌ ماچی کوڵمی تۆ بێ به‌ش نه‌بێ
بۆ به‌های ئه‌وماچه‌ ئه‌یده‌م ماڵ ورۆح وسه‌روه‌تم.

پێنج خشته‌کی یه‌کی مامۆستا”سووتاو”له‌سه‌رشێعرێکی مامۆستا مه‌لاکه‌ریمی زاری

فیدای قه‌یتانی ئه‌برۆت بم ده‌ڵێی تیغی نه‌ریمانه‌
به‌ڵاگه‌ردانی برژانگت به‌سه‌دخه‌نجێری تورکانه‌
له‌ بۆغاراتی جه‌رگ ودڵ هه‌موو تارێکی په‌یکانه‌
“به‌سووڕه‌ت تۆده‌ڵێی حۆری به‌قامه‌ت سه‌روی بوستانه‌
به‌غه‌مزه‌ قاتڵی عاشق به‌ته‌لعه‌ت مه‌هی تابانه‌”
له‌ته‌وقی ته‌لعه‌تی رووی تۆ که‌ وه‌ک تیشکی قه‌مه‌ر وایه‌
ته‌واورووناک ده‌بێ سینه‌م که‌وه‌ک زوڵمانی شه‌و وایه‌
به‌ره‌نگی تیشکی گوڵناری که‌وه‌ک تیشکی شه‌فه‌ق وایه‌
“به‌ئه‌گریجه‌ی سیاه‌ ره‌نگت که‌وه‌ک شکڵی خه‌تاوایه‌
دڵی پڕئێش وبیمارم ئه‌نیسی قه‌یسی زیندانه‌”
به‌نازوعیشوه‌وله‌نجه‌ ره‌گی دڵمت له‌بن هه‌ڵقه‌ند
حه‌یاتم چووله‌رێی عیشقت دڵم مابوو ئه‌ویشت سه‌ند
له‌ عیشقی تۆ وه‌کوو مه‌جنوون مه‌کانم کێوه‌ یاده‌ربه‌ند
“به‌دووزوڵفی که‌مه‌ندئاساره‌گی دڵمت له‌بێخ هه‌ڵکه‌ند
ده‌سا ره‌حمێ که‌ با نه‌مرم دڵ ئینتیزاری ده‌رمانه‌”
دووماهی زوڵفی شه‌وره‌نگت له‌ده‌وری روو ته مه‌نناها
سه‌ری کوڵمت به‌چه‌شنی خۆرله‌ناوقه‌یدی به‌ئه‌شعاعا
یه‌قین په‌روانه‌هی رووتم دڵم تابیع به‌ئه‌شعاعا
“به‌دووئه‌برۆی هیلال ئاسا که‌وه‌ک شمشێری قه‌تتاعا
بڕیت ریشه‌ی دڵی زارم له‌ژینی خۆی هه‌راسانه‌”
 مەکەن مه‌نعم له‌ناڵینم سووتام سه‌رتاقه‌ده‌م یه‌کسه‌ر 
له‌په‌یمانی قه‌دیم ره‌هنه‌ دڵ وئیمانه‌که‌م یه‌کسه‌ر
له‌ترسی چاوی مه‌ستی تۆ له‌بیرم قه‌ت نیه‌ که‌وسه‌ر
“له‌ده‌وری چاوی فه‌تتانت موژا خادیم وه‌کوو عه‌سکه‌ر
له‌سه‌رقه‌ڵبم په‌رێشانه‌ به‌دایم تیره‌بارانه‌”
غولامی راهیبه‌ی ده‌یرم له‌به‌رسه‌روی خه‌رامانت
که‌شیشی ئه‌وپه‌رستشگام ده‌ستم گرتوه‌ به‌دامانت
له‌به‌رعیسا قه‌بووڵم که‌ی له‌ڕیز عه‌بدوغولامانت
“چ باکم هه‌س له‌شمشێری برۆ وپه‌یکانی موژگانت
که‌ قیبله‌ی لێوی ره‌نگینت بۆمن وه‌ک ئاوی حه‌یوانه‌”
به‌ناحه‌ق لێم به‌قین که‌وتووی ده‌ڕه‌نجێنی دڵی مه‌عسووم
له‌بۆماچی له‌بی له‌علت موسلمان بووم وکافربووم
‌له‌ئایه‌ی حوسنی تۆ دیومه‌ که‌ وه‌ختێک قارینی ئه‌وبووم
“ئه‌گه‌رله‌وئاوی حه‌یوانه‌ که‌سێک بخواته‌وه‌ دووقووم
چ باکی هه‌س ئه‌گه‌ربێژن له‌عاله‌م تیره‌بارانه‌”
ئه‌گه‌رکوژرانی عاشق لات وه‌کوو فه‌ڕزه‌ ده‌هافه‌رموو!
له‌باتی وه‌سلی روخسارت ده‌که‌ی قه‌تڵم ده‌نافه‌رموو
گه‌دام بۆوه‌سڵی رووت هاتووم بڵێ ساتیله‌ دافه‌رموو
“زه‌کاتی مه‌سکینی خه‌رمین به‌مسکینان عه‌تافه‌رموو
خسووسه‌ن بۆیه‌کێ وه‌ک من که‌بێ ماڵ وپه‌رێشانه”
له‌باغی ئیشقی پڕشۆرت “سووتاو”ده‌گری ده‌کازاری
به‌ئه‌شکی چاو وخوێنی دڵ ئه‌دێرێ باغ وگوڵزاری
هه‌دانادا دڵه‌ی به‌دبه‌خت هه‌تانه‌مرێ له‌ گوڵجاری
“عه‌جه‌ب باغێکه‌ گوڵزاری که‌پابه‌نده‌ له‌وا “زاری”
له‌لایه‌ک سێو ولیمۆیه‌ له‌لایه‌ک ناربوستانه‌”


 وه‌ته‌ن

ئه‌ی وه‌ته‌ن ئه‌ی رۆح وگیان وسه‌روه‌ت وسامانی من
ئه‌ی وه‌ته‌ن ئه‌ی جێی ئومێدی جه‌رگی هه‌ڵقرچاوی من
ئه‌ی وه‌ته‌ن ئه‌ی خاک وخۆڵت سوورمه‌یی چاوانی من
ئه‌ی وه‌ته‌ن ئه‌ی دڕک وداڵت جه‌ننه‌ت وره‌زوانی من
ئه‌ی وه‌ته‌ن ئه‌ی مه‌هدی ژین وروتبه‌هوئێقباڵی من
                                                                       ئه‌ی وه‌ته‌ن روخساری جوانت فه‌سڵی پاییزیان به‌هار
خه‌مڕه‌وێنی ده‌ردی دڵمه‌ ده‌شت وشیو ولانزار
لووتکه‌یی کوێستانه‌کانت نه‌قشی ده‌ستی کردگار
ده‌شت وسه‌حرات جه‌ننه‌ت و وشکه‌شیوت لاله‌زار
ئه‌ی وه‌ته‌ن تۆی تاج وته‌ختی به‌ختی سه‌رگه‌ردانی من
ئه‌ی وه‌ته‌ن خاک و وڵاتت گه‌وهه‌ره‌ یا زێڕوسیم
ئه‌ی وه‌ته‌ن سۆزی شه‌ماڵت دێ به‌چه‌شنی بای نه‌سیم
ئه‌ی وه‌ته‌ن من بۆچ له‌خاک وئاوی جوانت بێبه‌ریم؟
ئه‌ی وه‌ته‌ن گه‌ربۆت نه‌کۆشم شێت وئه‌بله‌وسه‌رسه‌ریم
ئه‌ی وه‌ته‌ن ناوت حه‌کیمی ده‌ردی بێ ده‌رمانی من
ئه‌ی وه‌ته‌ن هه‌رکات ئه‌بینم باغ وگوڵزارت به‌چاو
ئه‌ی وه‌ته‌ن بۆنامرادیت دێ له‌چاوم خوێن وئاو
ئه‌ی وه‌ته‌ن تۆی جێی ئومێدی کیژوپیروگه‌نج ولاو
ئه‌ی وه‌ته‌ن گوڵزاروباغت وشکه‌ئه‌یبینم به‌چاو
ئه‌ی وه‌ته‌ن یاخوا له‌رێتا چێته‌ خاک ئه‌ندامی من
ئه‌ی وه‌ته‌ن قوربانی ناو وشۆره‌تی لاوانی تۆم
ئه‌ی وه‌ته‌ن قوربانی شیو ودۆڵی کوردستانی تۆم
ئه‌ی وه‌ته‌ن قوربانی ده‌ست وپه‌نجه‌که‌ی کوڕانی تۆم
ئه‌ی وه‌ته‌ن گه‌رلێم نه‌ڕه‌نجێی رۆڵه‌که‌ی جارانی تۆم
ئه‌ی وه‌ته‌ن جێگه‌ی ئومێدوعه‌قره‌به‌وئه‌ولادی من
راسته‌ به‌ینێکه‌ زه‌لیلی دیلی ده‌ستی دوژمنی
به‌شکراو وبه‌شخوراوی ده‌ستی پیسی چڵکنی
دوژمنت خواردوویه‌ جه‌رگت واخه‌ریکی مردنی
ئه‌ما گه‌ررووکه‌یته‌ سووتاو بێژی ئه‌ولادی منی
جا ده‌بینی رۆژی مه‌یدان زه‌بری ده‌ست وقامی من

عدالت اسلامی در ایران و پول نفت  سر سفره های مردم

یاد دارم در غروبی سرد سرد                     می‌گذشت از کوچه ما دوره‌گرد

داد می‌زد کهنه قالی می‌خرم                       دست دوم جنس عالی می‌خرم؟؟

کاسه و ظرف سفالی می‌خرم                      گر نداری کوزه خالی می‌خرم

اشک در چشمان بابا حلقه زد                     عاقبت آهی کشید بغضش شکست

اول ماه است نان در سفره نیست                  ای خدا شکرت ولی این زندگی‌ست؟؟

خواهرم بی‌روسری بیرون دوید                    گفت آقا سفره خالی می‌خری؟؟

هونه‌رمه‌ند ئیبراهیم فه‌تاحی

سه‌ر له‌به‌یانی ڕۆژی پێنج شه‌ممه‌ 14ی كانوونی دووه‌می ساڵی 2006 هونه‌رمه‌ندی گۆرانیبێژی کورد مامۆستا " ئیبراهیم فه‌تاحی" به‌ هۆی وه‌ستانی دڵ له‌ شاری بۆکان کۆچی دواییکرد.

 هونه‌رمه‌ندی میللی ئیبراهیم فه‌تاحی دوای 40 ساڵ کارو خزمه‌تی هونه‌ری به‌بواری گۆرانی ڕه‌سه‌نی کوردی له‌ ته‌مه‌نی 74 ساڵیدا له‌ ماڵی خۆی له‌ کۆڵانی "سه‌رو" له‌ گه‌ڕه‌کی ساحیلی شاری بۆکان ماڵئاوایی له‌ ژیان کرد.

هونه‌رمه‌ندی گۆرانیبێژ ئیبراهیم فه‌تاحی له‌ ڕۆژی 23ی ئه‌یلوولی ساڵی 1932 له‌ گوندی تورجانی سه‌ر به‌ شاری سه‌قز له‌ ڕۆژهه‌ڵاتی کوردستان هاته‌ جیهانه‌وه. هه‌ر له‌ ته‌مه‌نی گه‌نجیدا به‌ بیستنی گۆرانییه‌کانی هونه‌رمه‌ندی کورد مامۆستا " حه‌سه‌ن زیره‌ك"، که‌ ئه‌و کات له‌ ڕادیۆیی کوردی تاران و کرماشان بڵاوده‌بوونه‌وه‌، خولیای هونه‌ری گۆرانی خوێندن بوو.

ساڵی 1966 بۆ یه‌که‌م جار له‌ ڕادیۆی سنه‌ ده‌نگی بڵاوکرایه‌وه‌ و چه‌ند گۆرانییه‌کی له‌ ڕادیۆ سنه‌ تۆمار کرد که‌ به‌شێوه‌ی ڕاسته‌وخۆ په‌خش ده‌کرا.

هونه‌رمه‌ند ئیبراهیم فه‌تاحی به‌هاری ساڵی 1971 له‌ ڕادیۆ مه‌هاباد به‌ هاوکاری هونه‌رمه‌ندی خوالێخۆشبوو " تۆفیق عه‌زیزی" ناسراو به‌ تۆفیقی تارژه‌ن به‌ ئامێری تار و دایره‌ گرینگتیرین گۆرانییه‌کانی له‌وانه‌ " تۆز ده‌کا، تۆز ده‌کا" ، " مریه‌مێ چه‌نده‌ جوانی" و " به‌ر قه‌ڵا مه‌ڕۆ" ی تۆمار کرد که‌ هه‌موویان به‌رهه‌می خۆی بوون.

دوای بڵاوبوونه‌وه‌ی ئه‌م گۆرانییانه‌ له‌ ڕادیۆ مه‌هاباد ئیبراهیم فه‌تاحی له‌ سه‌رانسه‌ری کوردستان ناسرا. به‌تایبه‌ت گۆرانی " تۆز ده‌کا، تۆز ده‌کا" له‌ ناساندن و ناوبانگ ده‌رکردنیدا ڕۆڵێکی به‌رچاوی هه‌بوو. ئه‌م گۆرانییانه‌ له‌ماوه‌ی ساڵانی ڕابردوودا چه‌ندین جار له‌ ڕادیۆ کوردی به‌غدا و ڕادیۆکانی مه‌هاباد و کرماشان و قه‌سری شیرین بڵاوکرانه‌وه‌.

هه‌ر له‌و ساڵه‌دا له‌ ڕادیۆ مه‌هاباد به‌ هاوکاری هونه‌رمه‌ندی موزیکژه‌ن "ڕه‌شید فه‌یزنیژاد" و تیپی مۆسیقای شاری مه‌هاباد چه‌ندین گۆرانی دیکه‌ی له‌ به‌رهه‌مه‌ تایبه‌ته‌کانی خۆی تۆمار کرد.

ساڵی 1977 له‌ ڕادیۆ کوردی کرماشان، که‌ ئه‌وكات هونه‌رمه‌ندی ناودار "مه‌زهه‌ری خالقی" به‌ڕێوه‌به‌ری ئه‌م ڕادیۆیه‌ بوو، چه‌ند گۆرانییه‌کی به‌هاوکاری هونه‌رمه‌ندانی بۆکانی له‌وانه‌ شمشال ژه‌نی به‌ توانا و هونه‌رمه‌ندی گه‌وره‌ی کورد مامۆستا " قادر عه‌بدوڵڵازاده‌" ناسراو به‌ "قاله‌ مه‌ڕه‌" تۆمار کرد. هه‌ر له‌و ساڵه‌دا هه‌مان به‌رنامه‌ی له‌ ڕادیۆ سنه‌ پێشکه‌شکرد.

ئیبراهیم فه‌تاحی بێجگه‌ له‌ تۆمارکردنی گۆرانی له‌ ڕادیۆکان له‌ كۆڕ و دانیشتنه‌کانی ماڵان و له‌ کۆبوونه‌وه‌ی تایبه‌تی هونه‌رمه‌ندان به‌رهه‌م گه‌لێکی زۆری تۆمار کردووه‌، له‌وانه‌ له‌ گه‌ڵ هونه‌رمه‌ندان: "حه‌سه‌ن زیره‌ک"، "ناسر ڕه‌زازی"، "عه‌به‌ ده‌ڕژێ"، "عه‌لی خه‌ندان"، "سه‌ید ئیبراهیم سه‌قزی"، "ئیبراهیم قادری" و چه‌ندانی دیکه‌.

ساڵی 1993 له‌گه‌ڵ هونه‌رمه‌ند "میدیا حوسێن" له‌ شاری سلێمانی گۆرانییه‌کانی "چنووری و چنووری" و " سینه‌مه‌ڕ مه‌ڕ"ی پێشکه‌شکرد.

سه‌ره‌تای ساڵی 2005 هونه‌رمه‌ند ئیبراهیم فه‌تاحی له‌ سه‌ر بانگه‌ێشتی که‌نالی ئاسمانی "KURD SAT" له‌گه‌ڵ هونه‌رمه‌ندی گۆرانیبێژ " ئیبراهیم قادری"  به‌رنامه‌یه‌کی هاوبه‌شیان پێشکه‌شکرد، که‌ ئه‌مه‌ دوایین به‌رنامه‌ی ته‌له‌فزیۆنی هونه‌رمه‌ند ئیبراهیم فه‌تاحی بوو.

مامۆستا ئیبراهیم فه‌تاحی له‌ماوه‌ی ساڵانی چالاکی و خزمه‌تی هونه‌ری به‌بواری مه‌قام و گۆرانیبێژی، کۆمه‌ڵێک به‌رهه‌می پڕ بایه‌خ و گرینگی پێشکه‌ش به‌ هونه‌ری گۆرانی و موزیکی ڕه‌سه‌نی کوردی کرد. زۆربه‌ی گۆرانییه‌کانی ئه‌م هونه‌رمه‌نده‌ له‌لایه‌ن هونه‌رمه‌ندانی دیکه‌وه‌ دووپاتکراونه‌وه،‌ که‌ ئه‌مه‌ کاریگه‌ری هونه‌ری ئیبراهیم فه‌تاحی له‌ سه‌ر هونه‌رمه‌ندانی دیکه‌ ده‌رده‌خات. دوای تێپه‌ڕبوونی ساڵانێکی زۆر به‌ سه‌ر پێشکه‌شکردنی گۆرانییه‌کانیدا، ئه‌م به‌رهه‌مانه‌ ئێستاش هه‌ر له‌ بیرو زه‌ینی خه‌ڵکی کوردستاندا ماون و له‌ بیر ناچنه‌وه‌. بۆ وێنه‌ گۆرانییه‌کانی " تۆز ده‌کا، تۆز ده‌کا" و "مریه‌مێ چه‌نده‌ جوانی" پاش سه‌دان جار گوێگرتن، هێشتا هه‌ر نوێین و مۆرکی هونه‌ری ڕه‌سه‌نی کورده‌وارییان پێوه‌ دیاره‌.

هونه‌رمه‌ند ئه‌سكه‌نده‌ر عوسمان جامباز

 وێنه‌كێشی هونه‌رمه‌ندی به توانای شاری هه‌ولێری دێرین مامۆستا ئه‌سكه‌نده‌ر عوسمان جامباز، له ساڵی 1938دا له شاری هه‌ولێر، چاوی ژیانی هه‌ڵێناوه و له بنه‌ماڵه‌یه‌كی كاسبكاری جامباز په‌روه‌رده بوو.                         

خوێندنی قۆناغی سه‌ره‌تایی له‌ساڵی 1945دا له قوتابخانه‌ی "ئیبن خه‌له‌كان"ی سه‌ره‌تایی ده‌ست پێكردووه‌و ئه‌و قۆناغه‌ی به‌زیره‌كی بڕیوه بۆ ته‌واوكردنی خوێندنه‌كه‌ی چووه‌ته قوتابخانه‌ی "ناوه‌ندیی هه‌ولێر"، كه له دوای شۆڕشی 14ی ته‌مموزی 1958دا ناونرا "ناوه‌ندیی كۆماری" و هه‌ر له‌و ساڵه‌شدا خوێندنی ناوه‌ندیشی ته‌واوكردووه‌و له پایزی 1958دا له خانه‌ی مامۆستایانی سه‌ره‌تایی له هه‌و‌لێر وه‌رگیراوه و له‌سه‌ر‌ ده‌ستی هونه‌رمه‌ندی ناوداری شێوه‌كاریی مامۆستا جه‌واد ڕه‌سووڵ ناجی به ته‌واوی ده‌ست و بازووی هونه‌ری شێوه‌كاریی به هێزبووه گوندی "سیساوه"ی سه‌ر به ناوچه‌ی هه‌ریر كراوه به مامۆستا و دوای ساڵێك سه‌باره‌ت به لێهاتوویی له هونه‌ری شێوه‌كاریی، گوێزراو‌ه‌ته‌وه بۆ ناوشاری هه‌ولێر و له قوتابخانه‌ی "هه‌ولێری نموونه‌یی" كراوه به مامۆستای وانه‌كانی هونه‌ری شێوه‌كاری له هه‌موو پۆله‌كانی ئه‌و قوتابخانه‌ی نموونه‌ییه‌ی، كه كرا بووه مه‌ڵبه‌ندی ڕاهێنانی قوتابیانی خانه‌ی‌ مامۆستایانی سه‌ره‌تایی له هه‌ولێر.

مامۆستا ئه‌سكه‌نده‌ر جامباز كوڕێكی كه‌ڵه‌گه‌تی خوان و ڕێكوپێك بوو، تاكو سه‌ره‌تای نه‌وه‌ده‌كانی سه‌ده‌ی ڕابردوو هه‌ستی به‌هیچ نه‌خۆشیه‌ك نه‌ده‌كرد. به‌ڵام دوای ئه‌و مێژووه هه‌ستی به نه‌خۆشییه‌كی خراپ كرد و ڕۆژ به ڕۆژ ته‌ندروستی به‌ڕه‌و خراپی ده‌چوو، هیچ چاره‌سه‌رییه‌ك دادی نه‌دا تاكو ئه‌و هونه‌رمه‌نده به‌هره‌داره له ڕۆژی 1994.08.18دا هه‌ر له‌شاره شیرنه‌كه‌ی خۆی كۆچی دوایی كرد و هه‌موو هونه‌رمه‌ندانی قه‌ڵا و مناره و مامۆستا و ڕۆشنبیره‌كان شاره‌كه له ڕێ و ناشتنی ته‌رمه‌كه‌ی به‌شداریان كرد.

هه‌ر چه‌نده مامۆستا ئه‌سكه‌نده‌ر به‌ڕواڵه‌ت له‌به‌ر چاومان ونبوو، به‌ڵام تابلۆ و كه‌ڤاڵه‌كانی له به‌رچاومان ون نابن و كه‌سایه‌تیه‌كه‌یشی له دڵ وێژدانی دۆست و یارانی ناسڕێته‌وه و سوپاس بۆ یه‌زادن شوێن و پایه‌ی هونه‌ریی له‌ناو ڕۆڵه‌كانی بنه‌ماڵه‌كه‌یدا به‌چۆڵی نه‌ماوه‌ته‌وه، چونكه كچێك و كوڕێكی وه‌كو باوكیان به‌هره‌ی هونه‌ری وێنه‌كێشانی و شێوه‌كارییان هه‌یه و نه‌یانهێشتووه كاروانی هونه‌ری شێوه‌كاری له بنه‌ماڵه‌كه‌یاندا بپسێته‌وه و بوه‌ستێ.

ئه‌سكه‌نده‌ر عوسمان و ژیانی هونه‌ریی

مامۆستا ئه‌سكه‌نده‌ر ئوسمان له‌سه‌رده‌می خوێندنی سه‌ره‌تاییه‌وه به‌هره‌ی هونه‌ری وێنه‌كێشانی لێ به‌دی كراوه و له‌سه‌ره‌تادا لاسایی وێنه‌كێشه هونه‌رمه‌نده‌كانی هه‌ولێری وه‌ك مامۆستایان "دانیال قه‌ساب" و "جه‌واد ڕه‌سوول ناجی" كردۆته‌وه.

به‌ڵام كه گه‌یشتووه‌ته قۆناغی خوێندنی خانه‌ی مامۆستایان سوودێكی ڕاسته‌وخۆی له ئامۆژگاری و ڕێنماییه‌كانی مامۆستای به‌هره‌داری شێوه‌كاریی جه‌واد ڕه‌سوول بگرێ و ڕووبكاته دیمه ڕه‌سه‌نه‌كانی ژیانی كورده‌واری ده‌شته‌كی به تایبه‌تی ژیانی كۆچه‌ریی و لادێ نشینی و ئاژه‌ڵداریی، چونكه بنه‌ماڵه‌كه‌ی جامباز بووه و تێكه‌ڵاویی و په‌یوه‌ندیی به خه‌ڵكی لادێ و كۆچه‌رییه‌وه هه‌بووه و هه‌ر خه‌ریكی كڕین و فرۆشتنی وڵاغ بووه. بۆیه ئه‌و لایه‌نه‌ی له تابلۆكانی دا زاڵه و، له هونه‌ری وێنه‌كێشانی پورتریتیش گه‌لێك ده‌ست ڕۆیشتوو بووه.

یه‌كه‌مین تابلۆی مامۆستا ئه‌سكه‌نده‌ر به ناوی "ژنه بۆڵی" بووه، ئینجا تابلۆ نایابه‌كانی "مانگادۆشین" و "ژنه دۆم" و، ئه‌گه‌ر بمانه‌وێت هه‌ندێك له تابلۆ هونه‌رییه‌كانی ئه‌م هونه‌رمه‌نده به‌هره‌د‌اره بدوێین، ئه‌وا ده‌بێ ئه‌م ڕاستیانه بڵێین كه له ماوه‌ی ژیانی 56 ساڵیدا 300 تابلۆی نایابی كێشاوه و جگه له‌مانه‌ش مه‌رگی ناوه‌ختی ماوه‌ی نه‌داوه 16 تابلۆی به‌ر ده‌ستی ته‌واو بكات و، ئه‌و هونه‌رمه‌نده به‌هره‌داره له‌ساڵی 1962دا له‌یه‌كه‌م پێشانگای هونه‌ریی به‌ڕێوبه‌رایه‌تی په‌روه‌رده‌ی هه‌ولێر به چه‌ند تابلۆیه‌ك به‌شداریی كردووه و له ناو هه‌موواندا تابلۆی "ژنه بۆڵی" سه‌ره‌نجی ته‌ماشاكارانی پێشانگاكه‌ی ڕاکێشاوه و هونه‌ر ناسان و ڕه‌خنه‌گران به تابلۆیه‌كی نایاب و سه‌ركه‌وتوویان داناوه و پێشانگاكانی په‌روه‌رده‌ی هه‌ولێر له‌ساڵانی 1965، 1966، 1967، 1968دا به تابلۆی نوێ و سه‌رنج ڕاكێش به‌شداریی كردووه و له‌ساڵی 1982، 1983شدا به‌شداری له فیستیڤاڵی ڕۆشنبیریی كوردی له هۆڵی میدیا له‌شاری هه‌ولێردا كردووه‌و هونه‌ر په‌روه‌ران به وێنه‌كێشكی ڕیالیستی مه‌زنیان داناوه. له‌و پێشانگایانه‌دا گه‌لێك تابلۆی مامۆستا ئه‌سكه‌نده‌ر په‌سنكراون و وه‌ك نمووه‌ی تابلۆی هونه‌ری كوردی بردراون بۆ ده‌ره‌وه‌ی كوردستان و ئێراق، له‌وانه ئێستا كه 3 تابلۆی له ئیتاڵیا و 2 تابلۆشی له وڵاتی سوێدن و چه‌ند تابلۆیه‌كێشی له شالیارێتی ڕۆشنبیریی ئێراقه له شاری به‌غدا و چه‌ندانی دیكه‌شی بوونه‌ته خاوه‌نی هونه‌ر دۆستان له هه‌ولێر و سلێمانی و كه‌ركووك و شاره‌كانی دیكه‌ی كوردستان.

هونه‌رمه‌ند قادر زیره‌ك

قادر زیره‌ك ناوی ته‌واوی قادر ئه‌حمه‌د مسته‌فایه له‌ساڵی 1954 له‌ گوندی بێركۆت له‌دایكبووه، هه‌ر له ته‌مه‌نی مناڵییه‌وه ئه‌وینی بۆ گۆرانی و مۆسیقای كوردی هه‌بوو، كه له قوتابخانه‌ی سه‌ره‌تایه‌وه ئه‌م به‌هره‌یه‌ی تیدا به‌دی كراوه‌و توانیویه‌تی له‌ڕێگه‌ی لاسایی كردنه‌وه‌ په‌ره به‌به‌هره‌كه‌ی بدات، ئه‌م لاسایی كردنه‌وه‌ش به‌هونه‌ر و ده‌نگی مامۆستای گه‌وره "حه‌سه‌ن زیره‌ك" ئه‌وه‌بوو، به‌ئه‌وینی ئه‌وه‌وه لاسایی كردۆته‌وه و هه‌ر له زووه‌وه خولیای گۆرانی و ده‌نگی "‌حه‌سه‌ن زیره‌ك" بووه، نازناوی زیره‌كیش هه‌ر بۆ ئه‌و كاریگه‌رییه هونه‌رییه ده‌گه‌ڕێته‌وه.

قادر زیره‌ك له‌قۆناغی سه‌ره‌تایی له بێركۆت ته‌واو كردووه، دواتر دێته شار و قۆناغی له‌ شار ته‌واو ده‌كات، به‌هۆی بارودۆخی ژیان ناتوانێ خوێندن ته‌واو بكات و تاكو سێی ناوه‌ندی ده‌خوێنی.

قادر زیره‌ك له‌ساڵی 1969دا ژیانی خێزانداری پێكده‌هێنی و ماڵێك پڕ له‌ئه‌وین و هونه‌ر له‌گه‌ڵ‌ "نه‌سرین ئه‌حمه‌د" دروست ده‌كات. دوو منداڵییان ده‌بێت به‌ناوه‌كانی "ئه‌یوب" و "ژیان".

به‌ڵام مه‌رگ ناهێڵێت قادر و نه‌سرین به‌رده‌وامی ژیانیان هه‌بێت دوای چوار ساڵ به‌یه‌كه‌وه بوون، به‌هۆی كاره‌ساتی سووتان له‌ساڵی 1973دا "نه‌سرین"ی خێزانی و "ژیان"ی كچی ماڵئاوایی له‌ژیان ده‌كه‌ن، دوای 3 ساڵ به‌ته‌نیایی و خه‌م و گریان ده‌ردوكه‌سه‌ر، ئه‌مجاره‌یان هه‌وڵی ژیانێكی نوێ ده‌دات.

له‌ساڵی 1976دا له‌گه‌ڵ‌ خاتوو "ئاواز عه‌بدولعه‌زیز" ژیانی هاوسه‌رێتی پێكده‌هێنێت و له‌م خێزانه‌ش "ئومێد"، "ئاوات" و "ئه‌رده‌لان" له‌دایك ده‌بن.

قادر زیره‌ك یه‌كه‌م گۆرانی له‌ساڵی 1977دا له ئێزگه‌ی كوردی له‌به‌‌غدا تۆمار كردووه به‌ناوی "دوورم له‌ یاران"، ئه‌م گۆرانییه ده‌نگدانه‌وه‌یه‌كی باشی هونه‌رمه‌ند  بوو له‌و كات و ساته‌دا و بووه مێژوویه‌ك بۆ ئه‌رشیفی ناوبراو، كه تا ئێستاش ئه‌م گۆرانییه هه‌ر به نه‌مری ماوه‌ته‌وه و یه‌كێكه له گۆرانییه‌ ڕه‌سه‌نه‌كان، ئه‌وه‌ی ئاواز و تێكستی "ڕزگار خۆشناو"ه‌.

دواتر له‌ساڵی 1980دا توانی چه‌ند به‌رهه‌مێکی دیكه تۆمار بكات له‌وانه "دوگمه‌ی سینه، ئه‌مان ساقی، له‌بنه‌وار، بازی كوێستان"، ئیتر قادر زیره‌ك له‌ماوه‌ی ئه‌و دوو ساڵه‌دا ناسراو خه‌ڵك به‌رهه‌مه‌كه‌ی ئه‌وان وه‌رگرت، كه بۆنی ڕه‌سه‌نایه‌تی و پاكی لێ ده‌هات.

له به‌رواری 17-18/07/1981 قادر زیره‌ك له‌گه‌ڵ چه‌ند براده‌رێكی له‌گه‌ڕانه‌وه‌ی گه‌شتێك له‌ بێخاڵ و گه‌لی عه‌لی به‌گ به‌ره‌و هه‌ولێر له‌ڕێگای "خه‌لیفان-هه‌ریر" ئۆتۆمبیله‌كه‌یان وه‌رده‌گه‌ڕێ و قادر زیره‌ك و هاوڕێیه‌كی گیان له‌ده‌ست ده‌ده‌ن.

له‌و كاته‌وه قادر زیره‌ك ماڵئاوایی له‌جیهانی گۆرانی و مۆسیقای كوردی ده‌كات و خۆری ته‌مه‌نی ئاوا ده‌بێت. به‌ڵام ئه‌وه‌ی جێگای به‌خته‌وه‌رییه گۆرانییه‌كانی چووه خانه‌ی "نه‌مری و ڕه‌سه‌نایه‌تی"یه‌وه.

شه‌سته‌مین ساڵیادی كۆچی‌  دوایی‌ (حه‌پسه‌خانی‌ نه‌قیب)

ماڵی‌ مه‌ستوره‌ی‌ ئه‌رده‌ڵانی‌ ئه‌مڕۆ(شه‌ممه‌)، شه‌سته‌مین ساڵیادی كۆچی‌  دوایی‌ (حه‌پسه‌خانی‌ نه‌قیبله‌ سه‌ر گۆڕی‌ ناوبراو، له‌ گردی سه‌یوانی ناو شاری‌ سلێمانی كرده‌وه‌

        

   

بۆ خوێندنەوەی ژیانی حه‌پسه‌خانی‌ نه‌قیب  لێرەدا کرتە ( کلیک ) فەرموون

مامۆستا خه‌مین (حەزین)

ئەگەرلاپه‌ڕه‌کانی مێژووی نووسراو ونه‌نووسراوی گه‌له‌که‌مان هه‌ڵبده‌ینه‌وه‌ گه‌لێ زاناوبلیمه‌ت بوونه‌ته‌ ئه‌ستێره‌ی پڕشنگداری فه‌رهه‌نگ وئه‌ده‌بی کورده‌واری و به‌رده‌وام ته‌نانه‌ت له‌ شه‌وه‌ ئه‌نگوسته‌ چاوه‌کاندا ئه‌دره‌وشێنه‌وه‌   ، یه‌کێک له‌و زانا و زاته‌ پاک وبێگه‌ردانه‌ی فه‌رهه‌نگ وئه‌ده‌بی کورده‌واری له‌ناوچه‌ی سه‌قز خوالێخۆش بوو مامۆستا مه‌لاعه‌لی سه‌عدی ناسراو به‌  "خه‌مین" که‌ له‌ ناساندنی ئه‌م جاره‌ماندا سه‌ردانی حو‌جره‌ی هه‌ست وخه‌یاڵی ئه‌که‌ین و ‌شێعری ته‌ڕوپاراوی ئه‌ومامۆستایه‌ هه‌ست پێ ده‌که‌ین.

مامۆستا خەمین

  مامۆستا "مه‌لا عه‌لی سه‌عدی خه‌مین " ساڵ 1300 هه‌تاوی له‌ گوندی "سڵێمان که‌ندی" له‌ ناوچه‌ی فه‌یزوڵڵابه‌گی سه‌قز له‌دایک ده‌بێت ، مامۆستا له‌ ته‌مه‌نی 5 ساڵاندا دایک وبابی کۆچی دوایی ئه‌که‌ن وه‌ک ده‌ڵێن به‌ هه‌تیوی له‌ لای ئامۆزایه‌کی به‌ ناوی "مه‌لا شێخ جه‌لاله‌دین "گه‌وره‌ ئه‌بێت ، له‌ ته‌مه‌نی 7 ساڵیدا ئه‌چێته‌ به‌ر خوێندن و کتێبه‌کانی باوی سه‌رده‌م وه‌ک بوستان وگوڵستان و دیوانی حافز ....له‌به‌رئه‌کات هه‌ر به‌ هۆی ئه‌و تایبه‌تمه‌ندیانه‌ی که‌ مامۆستا شێخ جه‌لاله‌دین له‌ ژیانی خۆیدا هه‌یبوو مامۆستا خه‌مینیش له‌ سایه‌یدا ده‌بێته‌ هۆگری کتێب و تامه‌زرۆی خوێندنه‌وه‌ی کتێبه‌ کۆمه‌ڵایه‌تیه‌کان و بابه‌ته‌ ئه‌ده‌بی یه‌کان که‌ مامۆستا خه‌مین له‌ داوێنی چیاوره‌زوباخی کورده‌واریدا   چرۆی  هه‌ستی ده‌پشکوێ و له‌ ته‌مه‌نی 10 ساڵیدا یه‌که‌م هه‌ڵبه‌ستی هۆنیوه‌ته‌وه‌ و به‌دوای ئه‌ودا ده‌ست ئه‌داته‌ فێربوونی سه‌رف ونه‌حوی عه‌ره‌بی و هاوکات له‌گه‌ڵ موتالای به‌رهه‌مه‌ئه‌ده‌بیه‌کانی شێعر کتێبه‌ مێژوویی وجوگرافیاکانیش ئه‌خوێنێته‌وه‌   ، له‌ ته‌مه‌نی 18 ساڵیدا کتێبی "یوسف وزڵێخا " وه‌رده‌گێڕیته‌ سه‌ر زمانی کوردی و له‌و وه‌رگێرانه‌دا هۆنه‌ر و ناسک خه‌یاڵی مامۆستا خه‌مین خۆ ئه‌نوێنێ و بۆ شاره‌زایانی هونه‌روئه‌ده‌بی کوردی زیاتر ئاشکرا ئه‌بێت ، وه‌ک خۆی ده‌ڵێ : غه‌زه‌ڵه‌ ته‌ڕوبه‌تازه‌کانی ده‌ورانی لاوی که‌ له‌گه‌ڵ حه‌لاوه‌تی ئه‌وینێکی ئاگراوی وپاک تێکه‌ڵ ببوون ته‌راوه‌تێکی تایبه‌تی یان داوه‌ به‌ شێعره‌کانم "

به‌داخه‌وه‌ به‌شی زۆری ئه‌و به‌رهه‌مه‌ هونه‌ریانه‌ی مامۆستا به‌تاڵان چون هه‌روه‌ک خۆی ده‌ڵێ : شه‌وێک بۆره‌ فه‌قێیه‌کی رووره‌ش له‌ لیباسی میوانێکی له‌ مه‌ردی بێ به‌ش بوه‌ته‌ میوانی و له‌ دڵپاکی مامۆستا که‌ڵکی وه‌رگرتوه‌ و له‌گه‌ڵ چه‌ند کتێبی خه‌تی ونایاب دا به‌دزیه‌وه‌ هه‌ڵی گرتوه‌و هه‌ڵاتوه‌ ، هه‌رچه‌ند مامۆستا زۆر هه‌وڵی دا هه‌تا بیبینێته‌وه‌ به‌ڵام بێ سوود بوو که‌ هه‌ر ئه‌م رووداوه‌ شوێنه‌وارێکی خراپی له‌سه‌ر رۆحیه‌ی مامۆستا خه‌مین دا دانابوو   که‌ هه‌تا ماوه‌ی چه‌ند ساڵێک وازی له‌ نووسین وخوێندنه‌وه‌ هێنابوو .

 شێعره‌کانی مامۆستا خه‌مین پتر له‌ ده‌هه‌زار دێڕن که‌ زۆربه‌یان کوردین و به‌ شاره‌زابوون له‌ ده‌ستوورزمانی فارسی شێعری فارسیشی هۆنیوه‌ته‌وه‌ و به‌رهه‌می عه‌ره‌بیش له‌ شێعره‌کانیدا دیوانه‌که‌یان بۆن خۆشتر کردوه‌ .

له‌ بابه‌ت زانستی ئاینیشه‌وه‌ مامۆستا دوای ئه‌وه‌ی له‌ خزمه‌ت مامۆستا شێخ جه‌لاله‌دین فێری بابه‌ته‌کانی ئه‌وسه‌ره‌ده‌مه‌ده‌بێت له‌ خزمه‌ت مامۆستای به‌ناوبانگ حاجی مه‌لا سه‌یفه‌دین خانی غه‌فاری   به‌ته‌واوی ره‌وانی ده‌کات و هه‌رله‌خزمه‌ت ئه‌ودا ئیجازه‌نامه‌ وه‌رده‌گرێ و پاشان له‌ لایه‌ن وه‌زاره‌تی فه‌رهه‌نگی ئه‌وکات مه‌دره‌کی لیسانسی پێ ئه‌درێت .

مامۆستا دوای وه‌رگرتنی ئیجازه‌نامه‌ ئه‌چێته‌ ئاوایی "باشبڵاغ" ی سه‌قز وله‌وێ چوار ساڵ به‌رنوێژی ئه‌کات و دواتر ئه‌چێته‌ دێی "کوردکه‌ن" هه‌رله‌وناچه‌دا بۆماوه‌ی ساڵێک دواتر ده‌چێته‌ گوندی مێژوویی "زێویه‌" ودوای ماوه‌یه‌ک له‌ویشه‌وه‌ ئه‌چێته‌ گوندی "قوزڵوی سۆفیان" به‌ڵام به‌ هۆی ئه‌وه‌ی که‌ حه‌سه‌ن خان وبرایم خانی که‌یخوسره‌وی که‌ ئاغای گوندی زێویه‌ ده‌بن به‌رێزوحورمه‌ته‌وه‌ ئه‌چن به‌دوایاو ده‌عوه‌تی لێ ده‌که‌ن ته‌نانه‌ت له‌به‌ردڵی ئه‌و مزگه‌وتی کۆنی ئاوایی زێویه‌ سه‌رله‌نوێ تازه‌ئه‌که‌نه‌وه‌ ده‌گه‌ڕێته‌وه‌ گوندی زێویه‌ وماوه‌یه‌کی زۆر له‌وێ ئه‌مێنێته‌وه‌ . هه‌رله‌ گوندی زێویه‌ مامۆستا له‌ لایه‌ن ئیداره‌ی سه‌بت وئه‌سناده‌وه‌ده‌فته‌ری ره‌سمی سه‌بتی ئیزدواج وته‌ڵاق داه‌نێ و دوای ماوه‌یه‌ک ده‌بێته‌ موعه‌لیم وبۆ یه‌که‌مجار قوتابخانه‌ ی ره‌سمی له‌ گوندی زێویه‌ به‌ مامۆستایه‌تی خه‌مین ی شاعیر ده‌ستبه‌کار ده‌کات ، دیاره‌ هه‌ر به‌هۆی ئه‌م تایبه‌تمه‌ندیانه‌وه‌یه‌ که‌ "ره‌شیدکه‌یخوسره‌وی"نووسه‌ری کتێبی ده‌وارنی بی خه‌به‌ری که‌ باسی زێویه‌ده‌کات چه‌ندین جار به‌ باشی ناوی مامۆستا ده‌بات .

مامۆستا ساڵی 1342هه‌تاوی ئه‌چێته‌ گوندی "سوننه‌ته‌" له‌ سه‌ر جاده‌ی سه‌قز – سنه‌ که‌ له‌ساڵی 1353دا   له‌ وێ تووشی نه‌خۆشینی زه‌خمی مه‌عده‌ ئه‌بێ و بۆ چاره‌سه‌رکردنی گه‌رمێن وکوێستانی زۆرده‌کات له‌ ساڵی 1362دا نیشته‌جێی شاری سه‌قز ده‌بێ و له‌ گه‌ره‌کی خۆیان مزگه‌وتی سه‌لاحه‌دینی ئه‌یوبی سازده‌کات و له‌ زستانی ساڵی 1363 دا بۆ چاره‌سه‌رکردنی نه‌خۆشی یه‌که‌ی ده‌چێته‌ شاری ته‌ورێز که‌ له‌ گه‌ڕانه‌وه‌دا له‌ کاتژمێر چواری به‌یانی له‌شاری بۆکان کۆچی دوایی ئه‌کات .

مامۆستا له‌ سه‌رده‌می خۆیدا له‌ گه‌ڵ زۆرێک له‌ هاوه‌ڵانی شاعیری نامه‌و چامه‌ی هه‌یه‌ وه‌ک خوالخۆشبوان شێخ نافێع مه‌زهه‌ر ، سه‌ی کامیل ئیمامی ، مه‌لاعه‌بدول که‌ریمی هیدایه‌تی ، مه‌لاکه‌ریمی زاری ، سه‌ی برایم ئه‌فخه‌می  و هه‌روه‌ها به‌ڕێزان مه‌لا عومه‌ر ساڵحی ساحێب ، سه‌عید نه‌جاری ئاسۆ ....

مامۆستا خه‌مین دیوانه‌ شێعرێکی له‌ پاش خۆی به‌جێهێشتوه‌ که‌ هه‌تا ئێستا بڵاونه‌بوه‌ته‌وه‌   له‌ شێعره‌ کوردیه‌کانیدا نازناوی "خه‌مین " وله‌ فارسیه‌کانیدا "حه‌زین" ی بۆ خۆی داناوه‌ هه‌ر بۆیه‌ له‌ فارسیه‌ کاندا ده‌فه‌رمێ:

 

بسی  درد و بسی  درمان  چشیدم              بسی  هجر  و  بسی  حرمان  كشیدم

ندیدیم  غیر  حزن  و   ناله‌  و   اه‌              تخلص را [حزین] من  برگـــــزیدم

 

دیوانی شێعری مامۆستا به‌ هۆی هه‌وڵی کاک ئه‌نوه‌رو کاک ناسێح وکاک فوئادی کوری وهه‌روه‌ها خه‌ته‌خۆشه‌که‌ی کاک ناسری وسووقی زاوایان  که‌دووباره‌نووسی کردوه‌ته‌وه‌ له‌فه‌وتان رزگاری بوه‌و چاوه‌ڕوانی ئه‌وه‌ین به‌م زوانه‌ له‌ لایه‌ن ئاغای ئه‌نیسی یه‌وه‌ به‌ ویراستاری دوکتور شابازی موحسینی بێته‌ بازاڕه‌وه‌

له‌ کۆتایی دا دوونموونه‌ له‌ شێعره‌ کانی مامۆستاتان پێش که‌ش ده‌که‌ین  که‌ ده‌فه‌رمێ :

تاری گێسوت را مه‌كێشه‌ چیـته‌ تۆبــه‌م كاره‌وه‌

                                    چـون  بنـاغه‌ی  قه‌لبی من به‌سراوه‌تۆ به‌و تـاره‌وه‌

رۆژی رووی خۆت دامه‌پۆشه‌ تۆبه‌له‌یلی زولفه‌كه‌ت

                                    به‌س دڵی من كه‌له‌دووری خۆت به‌ كووره‌ی ناره‌وه‌

كـه‌م به‌ بـه‌رقی جـازبه‌ی چاوت بسـووتـێـنه‌ دڵــم

                                    ئـه‌م ره‌وشتـه‌ عه‌یـبـه‌ بۆ تۆ  چیـتـه‌بـه‌م بـێچـاره‌وه‌

ئه‌و وه‌فاو عه‌هدو سه‌فای پێشـوته‌ كوانێ بێ وه‌فا                                           

                                    ئـه‌و وه‌فـا حه‌یفه‌ به‌ زولماتی جـه‌فـا مــه‌یــشاره‌وه‌

تیری مــوژگانـت له‌ رۆحم كاری كــردوه‌و رۆیـــوه‌

                                    كـوَشتـه‌یی تـیــرم نـه‌مــا كارم بـه‌ تیــروو تـاره‌وه‌

بــۆ په‌رێشان كـردنی زولفت په‌رێـشانم مـه‌كــــه‌

                                    گێژی ئه‌فعی ده‌ردوو ره‌نجم چیمـه‌ من به‌و ماره‌ وه‌

گێژئه‌خۆم وه‌ك تاری‌هه‌ورێشم‌له‌دووری روویی تۆ

                                    زۆر لــه‌مێژه‌ نـه‌ك لـه‌ پارۆ بـێ   وه‌یـا پیــَـراره‌وه‌

باری غـه‌م باره‌ لـه‌سـه‌ر شانـم بـه‌بارێ جــه‌وره‌وه‌

                                    ئاه‌ و ناڵیـنـمـه‌ هه‌میـشه‌ من  به‌ده‌س ئه‌م بـــاره‌وه‌

زه‌رده‌روخسارم‌ له‌به‌ر‌جه‌وری‌ئه‌تۆو‌ته‌عنه‌ی ره‌قیب

                                    ده‌رخـه‌ روخـسارت بنـێ مه‌رهـه‌م بـه‌ ئـه‌م بیــماره‌وه‌

دیده‌كه‌م  خۆ دیــده‌كه‌ی من دیده‌بانی دیــده‌تــه‌

                                    كه‌م حه‌زیـنــم كه‌ لـه‌ حه‌سـره‌ت دیــده‌ن و دیـــداره‌وه‌

گه‌ر له‌ ناڵینی[خه‌مین]مه‌حزوونی بۆ تۆروو ئه‌دا

                                    جوابی ده‌و رای ده‌ و ده‌ری كه‌و بیخه‌ ئه‌و په‌ڕ شاره‌وه‌

 


ئه‌م شێعره‌یش له‌ شێعره‌ فارسی یه‌کانی یه‌تی :

 بشنو     ای    ێرام     جانم      ناله‌ های     زار     را                 

                                    مویه‌ های    جانگدازم   چمن   این    اشعار   را

 پیری   و   زخم   معده    حمله‌ور    بر   تن   شده                  

                                    نا  امیدی زان  دو  بدتر  سخت  كرده  كار   را

زخم    تیر    گفته ‌های     مردمانی    دد   صفت                  

                                    دم به دم  افزون  كنند این  درد  و این ێزار  را

دیدن     روی     كریه     خائنان      بد    سرشت                 

                                    محو    بنموده   ‌است    ژ‌وق    جلوه    دلدار     را

گر  به  شهر  ێیم  ز  قیل  و  قال   شهر   ێزرده‌ام                  

                                    سر  به  سر  در  فسق   بینم   شارع  و   بازار   را

ور  روم  در روستا  غرق  است  د ر  جهل  و الم                   

                                    شرم    دارم    دیدن   ێن   وچع    نا هنجار    را

ور بصحرا سر نهم صحرا پر از نیش است وخار                   

                                    بینم     ێنجا     لا  ابالی   مرد     گندم‌  كار     را

پا  به   مسجد  می ‌نهم  تا   فارغ   از    دنیا   شوم                  

                                    بینم     ێنجا    دام  ‌ گستر     صوفی     عیار    را

ترك  گویم  مسجد  و  سوی  دبستان  می ‌روم                  

                                    تا  بیابم  مونسی  با   ژ‌وق    و  خوش   اگوار   را

دیدم   استادش  ز   فرگ   باده   پیمایی    خراب                

                                    در كف   ساقی    نهاده   نام  و  ننگ   و  عار   را

سوی    زاهد   می ‌روم   تا    دل   بیاساید    دمی              

                                    بینمش   جاهل   به   كنهی    معنی     اسرار   را

اهل   دل   را    از   كجا   یابم   خدایا    از   كجا                  

                                    تا  به  خاك  پاش سایم  صورت  و  رخسار  را

كاشكی  مادر   مرا   هرگز   نزادی   ای   دریغ                  

                                    تا    نمی ‌دیدم   جهان   و  دهر   افسون‌ كار    را

 سر به سر عمر " حزین "  بگژ‌شت در حرمان وێه

                                    نا  چشیده  نوش   و  دیده  صد  هزاران  خار    را

هونه‌رمه‌ند ئازاد شه‌وقی

ئازاد شه‌وقی ژیان چه‌ند ساتێكه ده‌بێ خۆشه‌ویستی به‌جێبێنێ مامۆستا، تۆ عه‌شقی هه‌تاو و په‌روانه‌ی ڕه‌نگی ته‌لیسماوی سروشتی كوردستان بوویت. تۆ هه‌میشه په‌پوله‌یه‌كی ڕه‌نگین و ئارام بوویت هه‌رده‌م له‌شه‌قه‌ی باڵت ده‌دا و گوڵت ده‌چنی گوڵی ڕوومه‌ته‌كانی نیشتیمانت ده‌نه‌خشاند.

به‌خته‌وه‌ربوویت به‌وه‌ی، ئار‌ه‌زووی دڵی خۆت، له‌ناخه‌وه گه‌شتت به‌هه‌موو لایه‌كی كوردستاندا ده‌كرد، هه‌تاو و دیمه‌نی سروشت، عه‌‌شق و جوانیی، ئه‌و هاوڕێ و هاورازانه‌ بوون، هه‌میشه به‌ڕووی نازه‌وه داده‌بارینه سه‌ر سینه‌ی تابلۆكانت، نه‌خشه‌ی وڵاتێكیان ده‌کێشا، كه لێوانلێوه له‌جوانی، پڕاوپڕه له‌خه‌م و دابڕان. ده‌ڵێن؛ ژیان كورته و هونه‌ر درێژه‌.

مامۆستا ئازاد شه‌وقی 58 ساڵ له‌ته‌مه‌نی بۆ به‌رژه‌وه‌ندنی (هونه‌ر)ی ژیا، ته‌مه‌نی ئه‌و هونه‌رمه‌نده ته‌واوبوو، به‌ڵام هونه‌ره‌كه‌ی ته‌مه‌ن درێژه و به‌نه‌مری ده‌مێنێته‌وه.

مامۆستا ئازاد شه‌وقی له ساڵی 1929 له شاری هه‌ولێر چاوی بۆ ژیان هه‌ڵهێناوه، له‌بنه‌ماڵه‌یه‌كی ناسراو و دیاری شاری سلێمانییه‌، خوێندنی سه‌ره‌تایی له شاری دیوانییه‌ی باشووری ئێراق ته‌و‌اوكردووه و قۆناغی ناوه‌ندی و دواناوه‌ندیی له‌شاری كه‌ركووك و په‌یمانگای هونه‌ره‌جوانه‌كانی له‌شاری به‌غدا ته‌واو كردووه، پاشان بۆماوه‌ی 13 ساڵ سه‌رپه‌شتیاری په‌روه‌رده‌یی بووه له شاری سلێمانی.

سه‌ره‌تای كاری هونه‌ریی له‌‌ په‌یمانگای هونه‌ره جوانه‌كانی به‌غداوه ده‌ستیپێكردووه، له ژیانی هونه‌رییدا ده‌یان پێشانگای نایابی كردۆته‌وه، كه‌سه‌رجه‌می تابلۆكانی گوزراشت له‌جوانی كوردستان و كۆمه‌ڵی كورده‌واری ده‌كه‌ن.

مامۆستا ئازاد شه‌وقی له‌مانگی ئایاری ساڵی 2000 تووشی نه‌خۆشی (غوده‌ی لێمفاوی) بوو، ئه‌گه‌رچی دواتر نه‌شته‌رگه‌ری و چاره‌سه‌ری بۆكرا، به‌ڵام به‌ئازار و كۆمه‌ڵێك له هیوای هونه‌ری و مرۆڤایه‌تییه‌وه له‌ناوه‌ڕ‌استی مانگی ئابی ساڵی 2002دا بۆ هه‌میشه چاوه‌كانی لێكنا و گیانی بووه تابلۆیه‌ك و ده‌ستی ماندووی له‌ملی خاكی نیشتیمان كرد، كه ئاواتی بوو.

هه‌ندێك له پێشانگاكانی

- 1958 پێشانگای شێوه‌كاریی هاوبه‌ش له‌گه‌ڵ‌ قوتابییه‌كانیدا
- 1959 پێشانگای شێوه‌كاریی له‌گه‌ڵ هونه‌رمه‌ند خالید سه‌عید دا
- 1962 پێشانگای هاوبه‌ش له ئه‌ڵمانیایی دیموكراتی، له ڤیستڤاڵه‌كانی دیموكراتی
- 1965 پێشانگای تایبه‌تی خۆی له زانكۆی ئه‌مه‌ریكی له به‌یرووت
- 1973 پێشانگای تایبه‌ت له‌كۆمه‌ڵه‌ی ڕۆشنبیری كوردی له به‌غدا
- 1981 پێشانگای تایبه‌تی له‌به‌غدا
- 1992 پێشانگای تایبه‌تی له هۆڵی مۆزه‌خانه‌ی سلێمانی
- 1993 پێشانگای ڕێزلێنانی په‌له‌مانی هه‌رێمی كوردستان بۆ كاره هونه‌رییه‌كانی
- 1993 پێشانگای شێوه‌كاریی هاوبه‌ش له پاریس
- 1997 پێشانگای ڕێزلێنانی په‌رله‌مانی كوردستان
- 2000 پێشانگای تایبه‌تی له هه‌ولێر

تقسيم بندي لهجه ها وگويشهاي كوردي

تقسيم بندي لهجه ها وگويشهاي كوردي

۱- كرمانجي شمالي (بوتاني - باديناني– آشتياني – قوچاني – حكاري –بايزيدي(جلالي) -  شمديناني – جزيره اي –هركي وشكاكي (در اروميه)



۲-كرمانجي جنوبي (سوراني- مكرياني – اردلاني – باباني – جافي-گروسي) 


۳-زازا(اوراماني-گوران-زازاكي )


۴-كلهر(كليايي-پيروندي-فيلي-لكي-سنجابي)


۵-لري(فيلي- لكي -ممسني - بختياري) 


حوزه ي جغرافيايي گويش كرمانجي شمال، در مناطق كرد نشين:

لهجهء کورمانجی      Kormancî    

لهجهء کورمانجی زبان کوردی که تقریبأ شاید حدود بیش از 75% کوردها با این لهجه تکلم می‌کنند در کشورهای ترکیه، سوریه، شمال غربی ایران (استان ارومیه)، شمال شرقی ایران (شمال خراسان)، شمال و شمال غربی کردستان عراق، کشور ارمنستان (اطراف ایروان)، کشور گرجستان، کشور آذربایجان، مناطقی از استان مازندران، مناطقی از استان گیلان، اطراف ورامین و فیروزکوه، و همچنین تهران و کرج تکلم می‌شود.

در خراسان :شهرهای قوچان، شیروان، اسفراین، بجنورد، کلات، لایین، باجگیران، آشخانه، چناران، فاروج، سملقان، درگز و درونگر، رادکان، و تقریبأ حدود 15% مردم ساکن مشهد به لهجهء کورمانجی تکلم می‌کنند.

در استان ارومیه: شهرهای ارومیه، سلماس، خوی، ماکو، سیه‌چشمه، صومای‌برادوست، چالدران، و بازرگان به لهجهء کورمانجی تکلم می‌کنند.
در استان مازندران: بخش راغمرز در اطراف ساری، منطقه گلباد- محله در اطراف گلوگاه، اطراف کردکوی، کلاردشت، نور، اطراف علی‌آباد کتول.

در استان گیلان: شهرهای رودبار، دیلمان، منجیل، لوشان، رحمت‌آباد، سیاهکل، حومه شهر ماسال.

در استان قزوین: بخش قاقزان در اطراف قزوین، الموت، میانکوه، طارم.
اطراف تهران شهرهای جابان سربندان سرخده

در کشور ترکیه تقریبأ حدود 95% کوردهای آن به لهجهء کرمانجی صحبت می‌کنند. کلیهء استانهای جنوب شرقی ترکیه که از جمله شهرهای آن شامل: دیاربکر(اميد)، آدی‌یامان، مرعش، ملاطيه(مه لاتيه)، اورفا (روها)، قارص (قه‌رس)، آغری،ايغدير- ارزروم، ، بتلیس، سیرت، سنجر، حکاری، شرناق، جزیره بوتان، ،غازي انتاپ (ئه‌نتاپ)، وان، باتمان، ارزنجان، ، ماردین، قیسری، الازق (ئه‌لازق) و همچنین رقم بسیار بالایی از کوردهای ساکن شهر استانبول به لهجهء کورمانجی تکلم می‌کنند.

در کشور سوریه استان حسكه، (حه‌سه‌که) شهرهای قامیشلو، کوبانی، افرین (ئه‌فرین)، جزیره، دریک (ده‌ریک)، ترپا ‌سپی، آمودا و همچنین کوردهای ساکن حلب (حه‌له‌ب)و شهر دمشق به لهجهء کورمانجی تکلم می‌کنند.  در کشور لبنان کوردهای شهر بیروت و حومه به لهجهء کورمانجی تکلم می‌کنند.  در کردستان عراق شهرهای موصل، آکره، شیخان، دوهوک، زاخو، آمدیا، شنگار،عقره،عماديه و قسمت غربی استان اربیل به لهجهء کورمانجی تکلم می‌کنند.  در کشور آذربایجان شهرهای کل‌باژار (که‌ل باژار - Kelbajar)، شوشه (Shusha) ، زنگلی (Zengilan)، لاچین (Lachin)، قبادلی (Kubatli) و خانلیق (Khanliq) که در امتداد نوار غربی کشور می‌باشند (کردستان سرخ قبلی)، به لهجهء کرمانجی تکلم می‌کنند. کوردهای این دیار در سال 1937 با خشونت استالین مواجه شدند، تعدادی از آنان قتل‌عام (که اصطلاحأ ژنوساید سفید کوردها نامیده شده است، Kurds' white genocide) و تعدادی نیز به منطقهء سیبری تبعید شدند.

در کشور ترکمنستان شهر فیروزه و همچنین مناطق جنوبی شهر عشق‌آباد و تعداد زیادی از ساکنین خود شهر عشق‌آباد به لهجهء کورمانجی تکلم می‌کنند. همچنین کوردهای ساکن مناطق جوک‌تپه (Ciok-Tepe )، کاخکا (Kakhka)، قره قلعه (Kara-Kala) و تجن (Tejen) نیز با لهجهء کورمانجی صحبت می‌کنند.

در کشور قزاقستان نیز مناطق غربی شهر آلماآتی (Almaty) ، شهر زامبول [Jamboul (zambyl] و شهر شیمکنت [Tchimkent (symkent]  به لهجهء کورمانجی تکلم می‌کنند. این کوردها در سال 1937 میلادی مورد غضب و خشونت استبدادی نظام سوسیالیستی استالین قرار گرفته و از آذربایجان و ارمنستان، و گرجستان (در زمان جنگ جهانی دوم) به قزاقستان فرستاده شدند. در قسمت جنوبی شهر زامبول یعنی در آنطرف مرز در داخل خاک قیرقیزستان کوردهای شهر اوچه (Oche ) نیز به لهجهء کورمانجی تکلم می‌کنند.

در کشور روسیه ( منطقهء سیبری) ساکنین شهر نووسیبیسکی و حومه به لهجهء کورمانجی صحبت می‌کنند.

در کشور ارمنستان حدود یک- سوم کوردهای این کشور ساکن ایروان(Erivan)، و بقیه در مناطق آلاگوز (Alaguez)، آرارات(Ararat)، ماسیس(Masis ) و تالیین(Talinn) ساکن هستند که به لهجهء کورمانجی تکلم می‌کنند. این کوردها در سال 1920 از کردستان ترکیه به این دیار کوچ اجباری شدند.

گويش كرمانجي شمال بيش از 22 ميليون گويشور كردي دارد كه بيشترين درصد گويشوران كرد را رغم مي زند و حدود 49% از جمعيت ملت كرد به اين گويش تكلم مي كنند . 




حوزه جغرافيايي گويش كرمانجي جنوب ، در مناطق كردنشين


سورانی   Soranî     
    
لهجهء سورانی در کردستان ایران و عراق تکلم می‌شود. از جمله شهرهایی که در ایران با لهجهء سورانی صحبت می‌کنند شامل: سنندج، مهاباد، کامیاران، قروه، نقده، بوکان، اشنویه، سردشت، پیرانشهر، بیجار، بانه، سقز، دیواندره، جوانرود، روانسر، مریوان،  و سروآباد می‌باشند. در استان گیلان کوردهای منطقهء تالش با لهجهء سورانی تکلم می‌کنند. در تهران و کرج نیز تعداد زیادی به لهجهء سورانی تکلم می‌کنند.


شهرهایی که در کردستان عراق با لهجه‌ء سورانی صحبت می‌کنند شامل: سلیمانیه،  كويه ،چمچمال ، كفري ،دوكان،رانيه، رواندوز، مخمور، حلبچه، شقلاوه ، كلار، دربندخان ، رايات ، چوارته ،کرکوک، اربیل ( اربیل / هه‌ولێر بعنوان پایتخت کردستان عراق دارای متکلمین کورمانجی نیز می‌باشد).

گويش كرمانجي جنوب بيش از 10 ميليون گويشور كردي دارد و حدود 22% جمعيت ملت كرد به اين گويش تكلم مي كنند


زازا (هورامي ، گوران ، زازاكي)

لهجهء گورانی و یا هورامی در کردستان ایران و عراق تکلم می‌شود. بعضی‌ها اینها را دو لهجهء جداگانه اطلاق می‌کنند اما از آنجائیکه بسیار به هم شبیه هستند در واقع می‌شود که تحت یک لهجه آورد. شهرهایی که در کردستان عراق با این لهجه صحبت می‌کنند شامل: برده‌رش، شهر زور می‌باشند. شهرهایی که در ایران با این لهجه صحبت  مي كنند شامل :پاوه – نوسود – ژاورود – اورامان لهون – نودشه – حلبچه – بياره – تويله – زنگنه – كا كه اي – روژبياني – دزلي – پير شاليار – رزاو – نگل – ميانه

 زازاکی در کردستان ترکیه تکلم می‌شود. شهرهایی که با این لهجه صحبت می‌کنند شامل: سیواس، درسيم (ده‌رسئ‌م)، بینگول، مووش،خارپوت ، و قسمتی از حومه ارزنجان.

گويش گوراني – زازايي بيش از 5/2 ميليون گويشور كرد دارد كه بيش از 5 % درصد جمعيت ملت كرد به اين گويش تكلم مي كنند .


كلهر(كليايي-پيروندي-فيلي-لكي-سنجابي)

حوزه جغرافيايي گويش كلهري – لري در مناطق كردنشين : كرمانشاه – اسلام آباد – ايوان – صحنه – كنگاور – كردهاي همدان – قصرشيرين – گيلان – سومار – شيروان چرداول – هليلان – زردلان – لومار – موسيان – ايلام – دهلران – آبدانان – سنقر كليائي – قروه –– مهران – خانقين – مندلي – بيره ي – بدره – خرم آباد – كوهدشت – چوار – اركوازي – زرنه – كارزان – سرپل ذهاب – ممسني – كرند – هرسين - تويسركان – اسد آباد – بيستون – سنجابي – دالاهو – پشت كوه و پيش كوه – ميش خاص – هفت چشمه – دره شهر – پهله زرين آباد – مورموري – سراوبازان – ماهيدشت – كامياران – خوران –صحنه – چهارمحال بختياري ( شهركرد ) – زرباتيه – خسروي – اركواز ملكشاهي –– دزفول – الشتر – دينور – بروجرد – اليگودرز – هفت گلي – سوسنگرد – پلدختر – نيريز – كوت – كوه گلويي – تعدادي  از كردهاي دشت شهرزور كه از اهالي ايوان – گيلان – ملكشاهي و خزل مي باشند – ايل ملكشاهي – ايل كلهر – ايل سنجابي – ايل خزل – ايل اركوازي – ايل شوهان


لکی     
این لهجه در کردستان ایران تکلم می‌شود. لهجهء لکی و دیگر لهجه‌های این دیار مثل لهجهء کرمانشاهی، لهجهء کلهری، لهجهء فعلی (feylî) که گاهأ لهجهء فعلی را پهله نیز می‌گویند، بسیار به‌هم شبیه هستند. شهرهایی که با این لهجه‌ (یا لهجه‌ها) صحبت می‌کنند شامل: کرمانشاه، هرسین، صحنه، کنگاور، سرپل‌ذهاب، کرند، شاه‌آباد، ایلام، قصرشیرین، گیلانغرب، خسروی، دهلران، تویسرکان و اسدآباد. در کردستان عراق نیز شهرهای جلولا، کلار، مندلی، خانقین و دیاله می‌باشند.
 


فيلی(Feyli) ؛

 كردي فيلي گويش عمده مردم استان ايلام از جمله طوايف عمده و قديمي آن است و با اختلافاتي در شهرهاي ايلام، مهران، شيروان‌چرداول ، بدره و بخش‌هاي قابل توجهي از جنوب استان مانند دهلران، دره‌شهر، آبدانان و نيز مناطقي از كشور عراق نظير مندلي و خانقين و بدره رايج است.  در باب وجه تسميه اين گويش به «فيلي» ، گفتني است كه اين عنوان در بين مردم استان ايلام تا سالهاي اخير چندان شناخته شده نبود. اين نام را كردهاي ساكن عراق به واسطه واليان لر موسوم به فيلي بر ايلام رواج داده‌اند و منظورشان از كردهاي فيلي،كردهاي ساكن در مناطق تحت حكومت واليان موسوم به فيلي بوده است. شايد بتوان عنوان سنجيده‌تر براي كردي رايج در ايلام يافت اما از‌ آنجا كه اين عنوان شهرت جهاني يافته و در همه جا اين گويش را بدين نام مي شناسند، ما نيز همين عنوان رايج را به كار مي‌گيريم

گويش كلهري - لري بيش از 10 ميليون گويشور كرد دارد كه حدود 22%  جمعيت ملت كرد به اين گويش تكلم مي كنند


لري(فيلي- لكي -ممسني – بختياري)

شامل لري لرستان و لري بختياري است. لرها در استانهاي چهارمحال و بختياري، كهكيلويه و بويراحمد و بخشهايي از نواحي جنوب استان ايلام وشمال خوزستان ساكن هستند. لرها- چنانكه ذكر شد -به استناد روايات و كتب تاريخي همواره در زمره كردها محسوب شده‌اند گرچه مطالعات زبان شناسي بر اختلاف گويشي آنان با كردها تأكيد دارد و به نظر مي‌رسد چنانچه لرها مستقل از كردها مطالعه شوند، پسنديده‌تر باشد.

 از بین لهجه‌های کوردی دو لهجهء کورمانجی و سورانی بهم نزدیکند، و دو لهجهء هورامی و زازاکی نیز تقریبأ بهم نزدیک می‌باشند. امروزه لهجهء سورانی با حروف الفبایی فرم عربی نوشته می‌شود و لهجه‌ء کرمانجی با حروف الفبایی فرم لاتینی نوشته می‌شود. امید است که در آینده همهء لهجه‌های کوردی بتوانند نوشتار خود را بوسیلهء حروف الفبایی با فرم مشترکی ترسیم کنند، این مهم فقط با کوشش کارشناسان ذیربط و همت مسئولین امر می‌تواند عملی شود.

به نظر می‌آید که مزیتهای استفاده و همچنین بکارگیری فرم لاتینی الفبای کوردی بطور کلی در آینده به نفع ملت کورد باشد. برای مناطقی که از حروف الفبایی عربی استفاده می‌کنند، بایستی در ابتداء بطور داوطلبانه دروسی با حروف لاتینی را در کنار دروس آنان آموزش داده، آنگاه کم کم و به مرور زمان طرح جایگزینی انجام و در نهایت زبان کوردی با حروف لاتینی پایه‌ریزی و بصورت مسالمت‌آمیز عمومیت خواهد یافت.
 
با یکی کردن فرم الفبایی زبان کوردی، در واقع نقشهء احتمالی درازمدت قدرتهای سیاسی جهانی، [بالاخص قدرتهای پیر اروپا ( تفرقه بینداز و چپاول کن) و همچنین مخالفین در منطقه] برای آیندهء ملت کورد نقش بر آب خواهد شد. مسئولان و روشنفکران ملی کورد بایستی شیوه‌ای را در پیش بگیرند که اصولأ اشتیاق، واگرایی و آزردگی ملت کورد را تبدیل به اشتیاق، همگرایی و آزادگی ملت کورد نمایند. 


لهجهء محاوره‌ای کوردی که در منطقه‌ء بادینان و آمدیا رایج است، در واقع با توجه به اینکه در مرکز جغرافیایی هر چهار پارچهء کردستان بوده و محل تلاقی دو لهجه عمدهء کوردی یعنی سورانی و کورمانجی است، لذا در واقع این لهجه (که مخلوطی از سورانی و کورمانجی است) شاید برای حدود بیش از 85% کوردها تقریبأ قابل فهم و تکلم باشد. به نظر می‌رسد که لهجه کوردی منطقهء بادینان و آمدیا مناسب‌ترین لهجهء کوردی باشد که بعنوان زبان رسمی ملت کورد رویش سرمایه‌گذاری شود و آن را از طریق رسانه‌های صوتی و تصویری و نوشتاری، آموزش و پرورش، و همچنین مراکز آموزش عالی و تحقیقاتی و غیرە عمومیت و گسترش داد

هونه‌رمه‌ند ئه‌یاز زاخۆلی

   ئه‌یاز یوسف ئه‌‌حمه‌د له شارۆچكه‌ی زاخۆ له ساڵی 1961 چاوی به‌ژیان هه‌ڵێناوه، هه‌ر له منداڵیه‌وه خولیای گۆرانی ڕه‌سه‌نی كوردی بووه و زۆربه‌ی كاتی له دیوه‌خانان به‌سه‌ر بردووه كه گۆرانی بێژه‌كانی تیادا ده‌نیشتن و گۆرانیان ده‌وته‌وه.

ئه‌یاز پشتی ته‌واوكردنی خوێندنی قۆناغی ناوه‌ندنی ڕوو له ئاماده‌یی كشتوكاڵ ده‌كات و له‌ئاهه‌نگ و ڤیستڤاڵ و جه‌ژن و بۆنه تایبه‌تیه‌كاندا ده‌ست ده‌كات به‌چڕینی گۆرانی به‌شێوه‌یه‌كی سه‌ركه‌وتووانه ئاهه‌نگه‌كانی به‌ڕێوه‌بردووه.

ئه‌یاز خاوه‌ن گه‌نجینه‌یه‌كی مه‌زنی فۆلكلۆری و ڕه‌سه‌نی كوردی بوو، چه‌ندین ستران و چیرۆك و په‌ندی پێشنیان و داستانی له‌به‌ر بوو هه‌وڵی ده‌وڵه‌مه‌ند كردنی زیاتری گه‌نجینه‌ی ده‌داو به دوای كه‌له‌پوور ده‌گه‌ڕا تا زیاتر ڕه‌سه‌نایه‌تیان لێ هه‌ڵبهێنجێنت و هونه‌ره‌كه‌ی خۆی پێ ده‌وڵه‌مه‌ند بكات.

ئه‌یاز، خولیای گۆرانی كوردی بووه‌وه بۆ یه‌كه‌مجار به‌هاوكاری چه‌ند هاوڕێیه‌كی سه‌ردانی ئێزگه‌ی كورد كرد له به‌غدا و له‌وێ شاره‌زایان گوێیان له ده‌نگی گرت هه‌رزوو پاشه ڕۆژێكی هونه‌ری گه‌شیان بۆ خواست، ئه‌م گۆرانیانه‌ی ئه‌یازی له ئێزگه‌ی كوردی تۆماری كردوون ئه‌مانه‌ن: "من دیت جارا عه‌ولی"، "لاندك"، "به‌س خۆ گرانكه"، "ئه‌ڤین دایێ"، "دێ بهه‌ژینه"، "كه‌ڤۆك"، "چوخك"، "سرودانه‌ ڤرۆز"، "سرودا شه‌هید"، "چیبكه‌م ئه‌ز"، "هیڤی" و "گۆڤه‌‌نده".

هه‌روه‌سا له‌گه‌ڵ چه‌ندین شاعیركاری هاوبه‌شیان ئه‌نجامداوه بۆ سازكردنی گۆڕانیه‌كان له‌وانه‌ش "عه‌بدولعه‌زیز سلێمان"، "به‌شار محه‌مه‌د"، "سه‌گڤان عه‌بدول حه‌كیم"، "به‌درخان سندی"، "عه‌بدوڵڵا حوسێن" و ... هتد، جگه له‌م گۆرانیانه‌ی له‌گه‌ڵ تیپی دهۆك تۆماری كردوون سێ كاسێتی دیكه‌شی له تۆمارگه‌ی "تۆمار" تۆمار كردووه، هه‌روه‌ها چه‌ند گۆرانیه‌كی به دوو قۆڵی له‌گه‌ڵ هونه‌رمه‌ند "ئه‌رده‌وان زاخۆلی" گوتووه، له ساڵی 1982دا، له زاخۆ كاسێتێكی تۆماركرد كه چه‌ند گۆرانیه‌ك بوو له‌وانه: "ئه‌گه‌ر دنیا هه‌می گۆلبن، های به‌رده‌به‌رده‌ك، چ ته‌ڤنه، مه‌قامی مێره‌مێ، به‌سته‌ی پازنیل...."

به‌ڵام زۆربه‌داخه‌وه بیست ساڵ به‌ر له‌ئێستا مه‌رگ ڕێگه‌ی نه‌داو ئه‌یاز زاخۆلی له ڕوژی شه‌ممه‌ ڕێکه‌وتی 1986.01.20دا، له‌شاری مووسڵ هه‌واڵی كۆچی دوایی ڕاگه‌یه‌ندرا و بۆ هه‌میشه چاوه‌گه‌شه‌كانی لێكناو ماڵئاوایی له‌ سه‌وزایی خاك كرد.

هونه‌رمه‌ند ئه‌حمه‌د شه‌ماڵ

ناوی ته‌واوی "ئه‌حمه‌د مه‌حموود"ه‌ و به "ئه‌حه‌ی خوله‌سنه‌یی" ناسراوه له ساڵی 1923 له گه‌ڕه‌كی سه‌رشه‌قام له‌ شاری سلێمانی له خێزانێكی هه‌ژار و ده‌ستكورتی له‌دایكبوو. له‌سه‌ره‌تادا ده‌خرێته حوجره بۆ خوێندنی قورئانی پیرۆز، كه ئه‌وكات حوجره‌كان بڕه‌وێكی زۆریان هه‌بووه، له‌به‌ر هه‌ژاری وازی له‌ خوێندن هێناوه و ده‌ستی به‌كاركردن كردووه و ئاواره‌ی شاران بووه، خه‌م و كه‌سه‌ر و مه‌ینه‌ت ده‌بێته‌ به‌شێك، له‌ژیانی ئه‌م كه‌ڵه‌هونه‌رمه‌نده هه‌ر له‌ سلێمانی ژنی هێناوه و چه‌ند منداڵێكی خستۆته‌وه، كه ئه‌وانیش "جه‌مال و جه‌لال و جه‌زا و شه‌ماڵ‌ و ناسك و به‌ناز"یان ناوه.

له‌ساڵی 1953دا ده‌ستی به‌كاری هونه‌ری كردووه، پاش ئه‌وه‌ی كه خه‌ڵك ورده ورده گوێبستی ده‌نگی ئه‌و هونه‌رمه‌نده ده‌بن وای لێ دێ خه‌ڵكانێكی زۆر خۆشیان بووێت، له‌گه‌ڵ‌ زۆربه‌ی هونه‌رمه‌نده‌كانی ئه‌و سه‌رده‌مه گۆرانی گوتووه، وه‌ك خوالێخۆشبووان ماملێ و زیره‌ك و مه‌ردان.

زۆرن ئه‌و كه‌سانه‌ی، كه به ئامێره‌ مۆسیقییه‌كانیان یارمه‌تیانداوه، وه‌ك هونه‌رمه‌ندان سمكۆ و به‌ساز ئومێد ڕه‌‌‌حیم به‌ نه‌ی و ئیسماعیل به‌ زه‌ڕب و عوسمان، كه برای هونه‌رمه‌نده، به‌لێدانی زه‌ڕب و ئێستا یه‌كێكه له كه‌سایه‌تیه دیاره‌كانی شاری سلێمانی و كه‌سێكی تێكۆشه‌ر و كوردپه‌روه‌ره.

هونه‌رمه‌ند ئه‌حمه‌د شه‌ماڵ دۆستایه‌تیه‌كی نزیكی له‌گه‌ڵ هونه‌رمه‌ند حه‌سه‌ن زیره‌ك دا هه‌بووه و وه‌ك خۆی گوتوویه‌تی هه‌ر كاتێ زیره‌ك سه‌ردانی ئێراقی بكردایه‌ سه‌ری له ئێمه‌ش ده‌دا و ماوه‌یه‌ك له‌لامان ده‌مایه‌وه و چه‌ندین ئاهه‌نگمان به‌یه‌كه‌وه ده‌گێڕا، به‌ڵام به‌داخه‌وه ئه‌و ئاهه‌نگانه تۆمار نه‌كراون.

شه‌ماڵ‌ له‌ یه‌كێك له ئاهه‌نگه‌كانیدا به‌م شێوه‌یه باسی هونه‌ره‌كه‌ی زیره‌ك ده‌كات و ده‌ڵێت:

وه‌ره خه‌ڵكه پێم بڵێن هونه‌ر شه‌تڵه
قه‌ڵه‌مه یان تۆوه؟
ئه‌ی چییه و ناوی چییه ئه‌ی بۆچی چاكه؟
کێ دیبووی هونه‌رێكی وه‌ك زیره‌ك
به‌دووچاو له‌م خاكه
ئه‌ی ئافه‌رین كه ئێستا مردووه
پێی ده‌ڵێن كاكه

ده‌توانین بڵێن، ئه‌حمه‌د شه‌ماڵ بۆشاییه‌كی گه‌وره‌ی له هونه‌ری كوردیدا پڕ كردۆته‌وه، تاكه هونه‌رمه‌ندیشه، كه باسی ژیانی خۆی ده‌كات و زۆر له گۆڕانییه‌كانی ڕه‌نگدانه‌وه‌ی ژیانی خۆیه‌تی و چه‌ند چیرۆكێكی هه‌یه و له شانۆی "مه‌ته‌‌دا" ڕۆڵی سه‌ره‌كی ده‌بینێت، حه‌یران بێژێكی زۆر كارمه بووه، هه‌رچه‌نده ئه‌م هونه‌رمه‌نده له ژیاندا گرنگی پێنه‌دراوه و ده‌بینین له‌ ماڵاندا كاره هونه‌رییه‌كانی ئه‌نجامداوه.

به‌ڵام به‌و شێوه‌یه‌ش توانی ئه‌ستێره‌یه‌كی گه‌ش بێت له ئاسمانی مۆسیقا و هونه‌ری كوردیدا، ئه‌گه‌ر بۆ ساتێك گوێمان له‌ده‌نگی خۆشی و گۆرانییه‌كانی ئه‌م هونه‌رمه‌نده گرتبێت، ئه‌وا بۆمان ده‌رده‌كه‌وێت، كه له‌چ ڕه‌وشێكدا ژیاوه و چه‌نده هه‌ژار بووه و هه‌ر ئه‌م هه‌ژارییه‌ش‌ وای كرد، كه گۆرانی بڵێ و هه‌میشه گله‌یی له چاره‌نووسی خۆی و سكاڵای له‌ چه‌رخی گه‌ردوون كردووه، وه‌ك ده‌ڵێ:

ئه‌ی گه‌ردوون قابیلی خۆته چه‌رخت بگێڕی
زۆر ناپیاوت كرده پیاو زۆر ناپیاویشتت كرده خوێڕی

جگه له‌وه‌ی، كه گۆرانییه‌كانی ڕه‌‌نگدانه‌وه‌ی ژیانی خۆیه‌تی له‌گه‌ڵ ئه‌مه‌شدا گۆرانی بۆ ئه‌وینداران و سروشتی كوردستان گوتووه و كه‌سێكی نیشتمان په‌روه‌ر بووه، له ژیانی دا گه‌لێ كاری وه‌ك توتنچێتی و كاروانچێتی و حه‌ماڵ و شوانی كردووه و ژیانی هه‌میشه پڕبووه له ده‌رد و كه‌سه‌رو ناخۆشی، به‌ڵام له‌گه‌ڵ ئه‌مه‌شدا له‌نێو خه‌ڵكی به قسه‌خۆش ناوبانگی ده‌ركردووه و هه‌میشه قسه‌ی خۆشی له‌سه‌ر زاری بووه، بۆیه خه‌ڵكانێكی زۆر خۆشیان ویستووه و هه‌میشه سه‌ردانیان كردووه، به‌ڵام له‌و سه‌رده‌مه‌دا هونه‌ر نرخی كه‌مبووه‌ و به‌شێوه‌یه‌كی زۆر ناشیرین سه‌یركراوه و به‌گۆرانیبێژ گوتراوه لۆتی، بۆیه ئه‌مه‌ش ئازاری زۆری ده‌روونی هونه‌ر‌مه‌ندیان ده‌دا هه‌ر بۆیه شه‌ماڵ ‌ده‌ڵێ:

هونه‌ر زۆر به‌نرخه، ئاخ نرخی نییه
له‌ناو كوردی ئێمه‌دا قیمه‌تی نییه
به‌ناشیرین بانگی ده‌كه‌نی پێی ده‌ڵێن
ئه‌و كابرایه لۆتییه
له‌و خراپتر كه فه‌قیر بوو پێی ده‌ڵێن كونییه
به‌ڵام سه‌روه‌ت و ماڵێكی زۆری هه‌بێ
هه‌رچی جۆری بێ
ئه‌شهه‌دووی پیاده‌كێشن پێی ده‌ڵێن
پیاوی وا هه‌ر نیه

به‌ڵێ ئه‌مه‌ش وه‌ڵامی شه‌ماڵ ‌بوو بۆ ئه‌و كه‌سانه‌ی، كه‌ به‌و شێوه‌ی له هونه‌ر و هونه‌رمه‌ندیان ده‌ڕوانی، به‌ڵام شه‌ماڵ‌ به‌ قسه و قسه‌ڵۆكانه‌ی خه‌ڵك سارد نه‌بوویه‌وه و هه‌روه‌ك خۆی ده‌ڵێ:

هه‌ركه‌سێ قسه‌م بۆ بكا گوێزم بۆ هه‌ڵده‌دا به‌سه‌ر گومه‌زا

ئه‌م هونه‌رمه‌نده دوای ئه‌و هه‌موو ده‌ربه‌ده‌ری و نه‌هامه‌تییه‌ی، كه له‌ ژیاندا چه‌شتی، كه هه‌میشه له‌باوه‌شی قات و قڕی و برسێتیدا ژیاوه، بۆیه چیدی له‌شه ماندوو و شه‌كه‌ته‌كه‌ی نه‌یتوانی به‌رگه‌ی ئه‌و باره سه‌خته‌ی ژیان بگرێ له ڕۆژی 1997.04.03دا له‌ شاری سلێمانی له‌دوای ململانێیه‌كی زۆر له‌گه‌ڵ نه‌خۆشیدا چاوی لێكناو بۆ یه‌كجاری به‌جێی هێشتین، كه هه‌ر له‌و شاره‌‌ش به ئاماده‌بوونی خه‌ڵكێك زۆر به خاك سپێردرا.

مه‌لا عه‌بدولكه‌ریمی موده‌ریس

مێژووی ڕه‌وتی شارستانی مرۆڤایه‌تی له هه‌ر ووڵاتێك، هی هه‌ر نه‌ته‌وه‌یه‌ك، له قۆناغه‌ جیاجیاكانی مرۆڤایه‌تی، ژماره‌یه‌ك مرۆی هه‌ره مه‌زن ده‌ووری زێده كاریگه‌ری له دروست كردنیدا ده‌گێڕن، به‌ده‌گمه‌ن جارێكی دیكه‌ وێنه‌ی ئه‌و چه‌شنه مرۆیانه له‌هه‌ر بوارێكی ژیانی كۆمه‌ڵایه‌تی، كه‌لتووری، ڕامیاری، نه‌ته‌وه‌یی... هتد دروست بێته‌وه، كه گه‌وره‌ترین به‌رژه‌وه‌ندی به‌ نه‌ته‌وه‌كه ‌و مرۆڤایه‌تیان گه‌یاندووه‌و هه‌رگیزاو هه‌رگیز واتا تا دنیا مابێ ئه‌و جۆره پیاوانه له‌ناو ویژدانی زیندووی نه‌ته‌وه‌‌كه‌یان، نیشتمانه‌كه‌یان، بگره مرۆڤایه‌تیش هه‌ر ده‌مێنن.

دیاره یه‌كێ له پیاوه هه‌ره مه‌زن و بلیمه‌تانه‌ی كورد، جه‌نابی "مه‌لا عه‌بدولكه‌ریمی موده‌ریس"ه، كه نووسه‌ر و زانایه‌كی هه‌ره گه‌وره‌ی سه‌ده‌ی بیسته‌مه .. كه زیاتر له 60 په‌رتووكی زێده به‌نرخی ئایینی و وێژه‌ی و كۆمه‌ڵایه‌تی بڵاوكردۆته‌وه، هه‌ر هه‌مووشیان ده‌چنه خانه‌ی لێكۆڵینه‌وه‌ی زانستی هه‌مه‌لایه‌نی، خوایی و دونیایی، كه بریتین له ته‌فسیری قورئان به‌شێوه‌یه‌كی ئێجگار فراوان و به‌‌زمانی كوردی و عه‌ره‌بی، هه‌روه‌ها ساغكردنه‌وه‌ و شیكردنه‌وه‌ی چه‌ندین شاكاری شیعری مه‌زنی كلاسیكی كوردی، نموونه‌ی "مه‌وله‌وی، نالی، مه‌‌حوی، فه‌‌قێ قادری هه‌مه‌وه‌ندی...هتد".

"مه‌لا عه‌بدولكه‌ریمی موده‌ریس" له به‌هاری ساڵی 1901دا له گوندی ته‌كیه‌ی سه‌ر به‌شارۆچكه‌ی خورماڵ‌ هاتووه‌ته دنیاوه ‌و ناوی ته‌واویشی "عه‌بدولكه‌ریم محه‌مه‌د فه‌تاح‌"ه‌ و سه‌ره‌تای خوێندنیشی به قورئان و په‌رتوكه ئایینییه‌كان ده‌ستپێكردووه و ساڵی 1913یش سه‌ره‌تاكانی "نه‌حو سه‌رف"ی خوێندووه‌، له‌سه‌ره‌تای هه‌ڵگیرسانی جه‌نگی یه‌كه‌می جیهانیشدا له‌مزگه‌وتی مه‌ڵكه‌ندی شاری سلێمانی نیشته‌جێبووه‌و ده‌ستی به‌خوێندنی په‌رتووكی "شه‌رحی جامی" كردووه‌ و دواتر چووه‌ته مزگه‌وتی "مه‌لا محه‌مه‌د ئه‌مین بالیكه‌ده‌ر"ی و له ساڵی 1924یشدا له ئاهه‌نگێكی فراواندا له‌شاری سلێمانی مۆڵه‌‌ی مه‌لایه‌تی وه‌رگرتووه.

له‌ساڵی 1960یشدا له مزگه‌وتی "شێخ عه‌بدولقادری گه‌یلانی" له‌به‌غدا به‌ناونیشانی "موده‌ریس" دامه‌زراوه‌، زیاتر له 50 فه‌قێ له‌سه‌رده‌ستی مۆڵه‌تی زانستییان وه‌رگرتووه، هه‌ر له‌و كاته‌وه به‌بێ‌ پشوودان خه‌ریكی وانه‌وتنه‌وه بووه له زانسته‌ شه‌رعی و وێژه‌ی و عه‌ره‌بییه‌كاندا. مه‌لا عه‌بدولكه‌ریمی موده‌ریس چه‌‌ندین په‌رتووك و به‌رهه‌می وه‌ك نووسینه‌وه‌ی ژیان و به‌سه‌رهات و شیعری چه‌‌ندین شاعیری وه‌ك "مه‌ولانا خالید" و "شێخ عوسمان و سه‌راجه‌دین"ی بڵاوكردووته‌وه، هه‌روه‌ها چه‌‌ندین شیعریشی له‌ژێر نازناوی "نامی" بڵاوكردووه‌ته‌وه، هه‌روه‌ها ڕۆڵێكی گرنگی هه‌بووه له به‌كوردیكردنی فیقهی ئیسلامی و ته‌فیسری قورئانی پیرۆز و ته‌جویده‌كه‌یدا.

نموونه‌ی ژماره‌یه‌ك له په‌رتووكه به‌نرخه‌كانی به‌زمانی كوردی ئه‌مانه‌ن: یادی مه‌ردان و دووبه‌رگ، بنه‌ماڵه‌ی زانیاران، ژماره‌یه‌ك په‌رتووك له باره‌ی شه‌ریعه‌ت و ئیسلامه‌وه، كۆمه‌ڵه‌ شیعری فه‌قێ قادری هه‌مه‌وه‌ند، ته‌فسیری نامی حه‌وت به‌رگ، مه‌كتوباتی كاك ئه‌حمه‌دی شێخ چوار به‌رگ، عه‌قیده‌ی مه‌رزیه‌ی مه‌وله‌وی، دیوانی نالی، دیوانی مه‌وله‌وی، دیوانی مه‌حوی و چه‌ندین په‌رتووكی دیكه به‌زمانی كوردی و عه‌ره‌بی و فارسی نووسیوه‌و بڵاویكردۆته‌وه.

دیاره جه‌نابی مامۆستا "مه‌لا عه‌بدولكه‌ریمی موده‌ریس"، له‌به‌ر ئه‌وه‌ی له‌سه‌ر ئاستی عێراقیش به زانایه‌كی گه‌وره ناسرابوو و خاوه‌ن فتوای ئایینی بووه، بۆیه چه‌ندین ساڵ‌ پۆستی سه‌رۆكایه‌تی "رابطه علماء العراق"ی به‌ده‌سته‌وه گرتبوو، له‌وه‌ش گرنگتر له‌م ساڵانه‌ی دوایی 3 هه‌زار زانای ئایینی سوننی ڕێڕه‌و كه له هه‌موو پارێزگا‌كانی عێراق هاتبوون و له به‌‌غدا كۆبوونه‌وه‌، به‌بێ به‌شداریكردن و ئاگاداری خۆی جه‌نابی مه‌لا عه‌بدولكه‌ریمی مود‌ه‌ریس به سه‌رۆكی (الامانه العلیا للافتاء و التدریس و البحوث و التصوف) هه‌ڵبژێراو، به‌ڵام له‌به‌ر ئه‌وه‌ی باری ته‌ندروستی ناله‌باربووه ڕه‌تیكردبۆوه. سه‌ره‌ڕای ئه‌وه‌ی ماوه‌یه‌ك ئه‌ندامی كارای كۆڕی زانیاری عێراق - د‌ه‌سته‌ی كورد - بووه، هه‌روه‌ها باو‌ه‌ڕپێكراوی كۆڕی زانیاری وڵاتی ئوردون بووه.

كه‌سایه‌تی گه‌وره‌ی ئایینی و ئه‌دیب و زانای گه‌له‌ی كورد مامۆستا "مه‌لا عه‌بدولكه‌‌ریمی موده‌ریس" له‌ته‌مه‌نی 104 ساڵیدا له‌ كاژمێر 12ی شه‌وی 29 له‌سه‌ر 2008.05.30 له شاری به‌غدای پایته‌ختی وڵاتی ئێراق كۆچی داوییكرد.

شاعیر و زانای ئایینی ڕه‌شاد موفتی

شاعیر و زانای ئایینی كورد و كه‌سایه‌تی ناودار و كوردستان قازی ڕه‌شاد موفتی كوڕی محه‌مه‌د موفتی كوڕی مه‌لا عوسمان كوڕی مه‌لا ئه‌بوبكر ئه‌فه‌ندی ناسراو به "كچوك مه‌لا" له‌ساڵی 1915دا له بنه‌ماڵه‌یه‌كی ناوداری ئایینی له قه‌ڵای دێرینی هه‌ولێر چاوی ژیانی هه‌ڵهێناوه.

                            

له‌ته‌مه‌نی حه‌وت ساڵان خراو‌‌ه‌ته به‌رخوێندن و له قوتابخانه‌ی سه‌ره‌تایی هه‌ولێر و تا پۆلی شه‌شه‌می خوێندووه، ئینجا له مزگه‌وتی گه‌وره‌ی قه‌ڵات لای باوكی وانه‌ی نه‌حوو و سه‌رف مه‌نتیق و به‌یان و ڕه‌وانبێژی و فێقهـ و ئووسووڵ و ته‌فسیری خوێندنه‌ووه و له‌ساڵی 1934دا چووه‌ته میسر و دووساڵ له ئه‌زهه‌ر خوێندوویه‌تی و بڕوانامه‌ی ئه‌هلیه‌تی وه‌رگرتووه و له‌ساڵی 1936دا گه‌ڕاو‌ه‌ته‌وه هه‌ولێر و خوێندنی ئاینی له‌لای محه‌مه‌د ئه‌فه‌ندی موفتی باوكی ته‌واو كردووه مۆڵه‌تی زانستی لێوه‌ر گرتووه.

ڕه‌شاد ئه‌فه‌ندی له زنجیره‌كان وانه گوتنه‌وه "مه‌لا ئه‌فه‌ندی"ی ئامۆزای باوكی ئاماده بووه و سوودێكی زۆری لێ وه‌رگرتووه و له ساڵی 1944دا كاری وانه گوتنه‌وه‌ی پێش نوێژی و وتاری نوێژی هه‌ینی مزگه‌وتی گه‌وره‌ی قه‌ڵای پێ سپێردراوه و له‌پاش ئه‌م ئه‌ركه ئاینیانه‌ش له‌ساڵی 1956دا كراوه به قازی دادگای كه‌ركووك و له ساڵی 1957دا بۆ شاری سلێمانی گوێزراوه‌ته‌وه، له‌هه‌مان ساڵیشدا گوێزراوه‌ته‌وه بۆ دادگای شه‌رعی هه‌ولێر و دوای بیست و یه‌ك ساڵ خزمه‌تی شه‌ریعه‌ت له‌ساڵی 1978دا خانه‌نشین كراوه.

به‌ر له‌وه‌ی له كاردا بێت كراوه به‌ئه‌ندامی ئه‌نجوومه‌نی زانایانی شاری هه‌ولێر و كه خانه‌نشین كراوه، سه‌رۆكایه‌تی ئه‌و ئه‌نجوومه‌نه‌ی هه‌رپێ سپێردراوه. ڕه‌شاد موفتی یه‌كه‌مین وتارخوێن بووه له‌شاری هه‌ولێر وتاری ڕۆژانی هه‌ینی به‌زمانی كوردی بخوێنێته‌وه، كه جاران به زمانی عه‌ره‌بی ده‌خوێنرایه‌وه.

تا ئه‌و ڕۆژه‌ی ماڵئاوایی له‌ژیان كرد، هه‌موو ڕۆژانی هه‌ینی له مزگه‌وتی گه‌وره‌ی قه‌ڵات وتاری هه‌ینی به‌شانازییه‌وه به‌زمانی كوردی ده‌خوێنده‌وه.

ڕه‌شاد موفتی نووسه‌ر و شاعیر

مامۆستا ڕه‌شاد موفتی نووسه‌رێكی لێهاتووی كورد و شاعیرێكی به‌توانا و به‌پێی ئه‌و چوارده‌وه‌ری كه تێدا په‌روه‌رده ببوو، ڕێبازێكی ئایینی له هۆنراوه نوسیندا گرتبوو.

هۆنراوه‌ی ئاینی

مامۆستا ڕه‌شاد موفتی كه‌ده‌یبینی مه‌ولودنامه‌ی پێغه‌مبه‌ر (د.خ) به‌زمانی عه‌ره‌بی یان توركی ده‌خوێندرێته‌وه، له ڕوو هه‌ستی نه‌ته‌وه‌ییه‌وه هه‌ستا مه‌ولوودنامه‌یه‌كی به‌زمانی كوردی هۆنیه‌وه، تاكو هه‌موو كوردێك تێیبگه‌ن و له‌سه‌ره‌تاكه‌ی ئه‌و كاره وێژه‌ییه‌ ئایینه‌یدا ده‌ڵێ:

به‌و زمانی كوردییه شیرین زمان
به‌حسی گه‌وره‌ی هه‌ردوو عاله‌م كه‌م به‌یان
یان نه‌ڵێن كوردی نیه مه‌دحی نه‌بێ

من وه‌هام نووسی كه‌كه‌س قه‌دحی نه‌بێ

ڕۆژ و شه‌و زۆرم ده‌كرد فیكر و خه‌یاڵ
مه‌ولیدی كوردی بنوسم بێ مسال
به‌حسیی پێغه‌مبه‌ر بكه‌م بۆ ئۆممه‌تی
تابنێرێ بۆ هه‌موو، خوا ڕه‌حمه‌تی!

هۆنراوه‌ی ستایش

ڕه‌شاد ئه‌فه‌ندی هه‌روه‌ك له هۆنراوه‌ی ئاینی به‌توانا بوو، له هۆنراوه‌ی ستایشیش ده‌ست ڕۆیشتوو بووه. ڕه‌شاد ئه‌فه‌ندی له ستایشی "جه‌بار ئاغای كانی"ی شاعیردا ده‌ڵێت:

كانی له‌به‌ر ئه‌شعاری سوخه‌ن سه‌نج و ئه‌دیبه
قه‌ولی هه‌موو پڕ له‌زه‌ت و زۆر خۆش و له‌بیبه!!
هه‌ر شیعری ێ كه ده‌یڵێت و ده‌یخوێنێته‌وه بۆ خه‌ڵق

گوێ ده‌گرن و ده‌یلێنه‌وه شیعرێكی عه‌ریبه!

دیسانه‌وه موفتی له‌یادی كۆچی دوایی "كانی"ی شاعیردا ئه‌م هۆنراوه‌یه‌ی خواره‌وه له كۆڕێكی یه‌كێتی نووسه‌رانی كورد - لقی هه‌ولێر خوێنده‌وه، كه بۆ یادی كۆچی دوایی "كانی"ی شاعیر سازیان كردبوو.

بیر له مێژووی كۆچی شاعیر واجبی ئنسانیته
با له بۆ هه‌مووی بنێرین فاتیحه‌ی ڕه‌حما نیه
كۆڕه‌كه‌ی ئیمرۆكه‌مان و بۆ شاعیرێكه زۆر به‌ناو
جه‌بری نه‌فسی شیعره و جه‌ببارو ته‌خه‌لووس (كانی)یه
وه‌ك چیا بوو هیمه‌تی، نه‌فسێكی زۆر به‌رزی هه‌بوو
ڕۆحی نوا له‌و كۆڕه‌یه، جیسمی ئه‌گه‌ر چی فانیحه
!
شاعیرێكی كورد بوو، كورد په‌روه‌ر وه‌كو ئه‌م كه‌م هه‌بوو

قسه‌كانی نه‌سته‌قی زار شاهیدی و جیدا نیه
!
باوك و باپیر و عه‌شیره‌ت باله‌لایه‌ك ندابێن

گه‌وره‌یی هه‌ركه‌س به‌عیلم و خزمه‌تی مه‌یدانییه

ڕه‌شاد ئه‌فه‌ندی موفتی له‌گه‌ڵ دامه‌زراندنی یه‌كێتی نووسه‌رانی كورد له‌ساڵی 1970دا بووه ئه‌ندامێكی چالاكی ئه‌م ڕێكخراوه وێژه‌ییه‌ی كورد و له‌ساڵی 1973شدا كرایه ئه‌ندامی یاریده‌ده‌ری كۆڕی زانیاریی كورد له به‌غدا و دوای خزمه‌تێكی زۆری ئاین و وێژه و زمانی كوردی له ته‌مه‌نی 77ساڵیدا له ڕۆژی شه‌ممه‌ی ڕێكه‌وتی 12ی ئه‌یلوولی 1992دا له شاری هه‌ولێر كۆچی دوایی كرد و به‌ڕێزێكی زۆره‌وه ته‌رمی پیرۆزی له گۆڕستانی بنه‌مه‌ڵه‌كه‌یان له "باداوه"ی هه‌ولێر به‌خاك سپارد.

سیدمحمدصادق‌حسینی"هیبت"

سيّد محمّد‌صادق حسيني قلعه‌گاهي1 پارسانياني2 متخلّص به «هيبت» ابن‌ سيّد‌رضا ابن‌سيّد‌محمود ابن سيّدحسين ابن سيّد‌خليل ابن سيّد صمدي ابن سيّد‌نظامي‌ ابن سيّدصمدي ابن سيّد علي ابن امام‌زاده سيّد‌شكرالله  شهير به «كه‌وص زه‌رد»، كه مدفنش در قريه‌ي «پارسانيان» بخش زيويه‌ي شهرستان سقز در استان كردستان مي‌باشد. سيّد‌عبدالصمد توداري در كتاب نور‌الانوار كه بسال 1099 هـ . ق تأليف كرده از سيّد‌شكر‌الله نام برده اما در مورد شجره‌ي ايشان مطلبي ننوشته است3. اما بر طبق شجره‌نامه‌اي كه در قريه‌ي پارسانيان موجود است وتوسط اجداد سيّدشكرالله و فرزندان وي نوشته شده، سلسله‌ نسب امامزاده سيّد‌شكرالله به امام محمّدباقر (ع) مي‌رسد4    

تاريخ حيات مرحوم سيّد‌شكرالله با توجه به تاريخي كه فرزندش سيّد‌علي در كتاب خود، موسوم به «دعاي سيفي5» (978 هـ . ق) ذكر كرده با تاريخ حكومت خاندان صفوي درايران مطابقت دارد. علّت مهاجرت و تاريخ سكونت سيّد‌شكر‌الله در قريه‌ي پارسانيان به يقين معلوم نيست، اما به گواهي تاريخ قبل از تشكيل حكومت منسجم و منظم صفوي، در ايران حكومت‌هاي ملوك‌الطّوايفي رواج داشته و مغولان و تيموريان در خراسان كه موطن اصلي سادات بوده، فجايع بسيار مرتكب شده‌اند و به نظر مي‌رسد كه سيّد‌شكر‌الله و اجداد وي در زمان استيلاي مغولان بر خراسان مجبور به كوج شده باشند. و اصل آنان از بيهق يا سبزوار بوده است 6.

اجداد سيّد‌محمّدصادق پس از آمدن به كُردستان، اهل و ساكن قريه‌ي پارسانيان بوده‌اند اما به دلايلي نامعلوم سيّد‌حسين جدّ سوم سيّد‌محمّدصادق در حوالي سال 1230 هجري قمري به قريه‌ي قلعه‌گاه منطقه‌ي سارال در اطراف شهرستان ديواندره كوچ مي‌نمايد و با ابتياع آب و ملكي محدود در قريه‌ي مذكور رخت اقامت هميشكي مي‌افكند. وي پس از مدتي بواسطه‌ي اينكه انساني خردمند و اهل فضل و معتمد و در ميان مردم از اعتبار و احترام خاصي برخوردار بوده، مورد توجه حاكمان كردستان قرار مي‌گيرد و تيولدار آنها مي‌شود، و در ابتداسه دانگ‌بقيه‌ي قريه‌ي قلعه‌گاه رابه عنوان‌تيول‌ازحاكمان كردستان‌اجاره‌ مي‌كندوپس‌ازگذشت نزديك به 25سال فرزندان ونوادگان وي‌سه‌دانگ قریه مذكور و دو آبادي ديگر را خريداري مي‌كنند و از مالكان مشهور آن منطقه مي‌شوند سيّد‌رضا7 از پسران سيّدمحمود8 در حوالي سال 1280 هجري قمري با جواهر خانم9 دختر عباس ميرزابيگ از خوانين مشهور منطقه‌ي سارال ازدواج مي‌‌كند كه ثمره‌ي اين ازدواج چهار پسر به نام‌هاي سيّد‌شكرالله، سيّدمحمود، سيّد‌محمّدسعيد، سيّدمحمّدصادق و يك دختر به اسم رابعه بوده است. از ميان پسران سيّد‌رضا فقط سيّدمحمّدصادق و سيّدمحمّدسعيد به تحصيل علوم وكسب فضايل مي‌پردازند و بقيه فقط به علوم ابتدايي اكتفا مي‌نمايند.

مرحوم سيّدمحمّد‌صادق در فاصله‌ي سال‌هاي 1296 ـ 1294 هجري قمري، در قريه‌ي قلعه‌گاه منطقه‌ي سارال در اطراف شهر ديواندره در غرب شهر سنندج بدنيا آمده، و طبق رسم آن روزگاران علوم ابتدايي را در زادگاهش مي‌خواند و بعد بواسطه‌ي اين‌ كه پدرش از مقام و موقعيت اجتماعي و اقتصادي مناسبي برخوردار بوده، در سال 1307 هجري قمري او را به همراه برادر بزرگترش سيّدمحمّدسعيد رهسپار شهر سنندج ـ كه در آن روزگار از مراكز مهم علم و ادب بوده ، مي‌كند. از سال‌هاي آغازين اقامت هيبت در سنندج، كه نوجواني بيش نبوده و نيز از استادان او اطلاعي دقيق در دست نيست، اما بر طبق دست‌نوشته‌هاي بازمانده از ايشان، وي تا سال 1317 هـ . ق، به تناوب در مدارس امام‌زاده پيرعمر، دارالسّلام و مسجد وزير به تحصيل علوم عربي پرداخته، و مدتي نه چندان طولاني در نزد شيخ عبدالحميد سنندجي و ملّا احمد سقزي به قرائت متون نظم و نثر فارسي و عربي مشغول بوده است. وي همچنين در سنندج به مدت سه سال در مدرسه‌ي شيخ‌سليم مردوخي سنندجي10به تحصيل علوم و فنون ادبي مي‌پرداخته و مخصوصاً در نزد شيخ به تحصيل علم عروض كه در آن يد طولائی داشته، پرداخته و رسالات متعددي را در اين علم در نزد وي خوانده است. علاوه بر اين، وي قصايد عربي، ملمّعات و مثلثّات سعدي و معلّقات سبعه و لاميه العجم طغرايي را نزد شيخ قرائت كرده است.

وي در اطراف سنندج، در روستاي «كوچكه‌چه‌رمگ» (سنگ‌سفيد)، و قريه‌ي «كس‌نزان» در اطراف شهر ديواندره نزد ملّاعبدالعزيز رخزادي11 علوم منطق و كلام و فلسفه و حلّ معما را فرا گرفته، و در اواخر سال 1323 هجري قمري رخت سفر مي‌بندد و عازم شهر بانه مي‌شود و به مدت نزديك به سه سال در مدارس «يونس‌خان» و «محمّد‌خان»12 در نزد حاج شيخ يحيي كاژاوي13 كه از مدرسان مشهور آن سامان بوده به تحصيل علوم فقه و فرائض مي‌پردازد. و در اواخر سال 1325 هـ . ق، عازم شهر ساوجبلاغ، «مهاباد» فعلي در استان آذربايجان غربي مي‌شود و در «مسجد سرخ14 در نزد مولانا ملّاعبدالرحمان15 به تحصيل علوم نجوم و هيات و اسطرلاب و تقويم مي‌پردازد.

اقامت وي در مهاباد نزديك به دو سال طول مي‌كشد و بعد از اين مدت بار ديگر به اطراف سنندج بر مي‌گردد و پس از مدتي عازم كردستان عراق و از آنجا به شهر «نهري» در كردستان تركيه مي‌رود و به تحصيل علوم غريبه مي‌پردازد. وي سرانجام به كردستان عراق برمي‌گردد و در مناطق شهرزور، و هلبجه به تحصيل پرداخته و عاقبه‌الامر به قريه‌ي «بياره» مي‌رود و در مدرسه‌ي خانقاه شيخ عمر ضياءالدّين وارد حلقه‌ي درس شاگردان مولانا ملّا عبداقادر كاني‌كبودي16، مدرّس مشهور خانقاه شيخ مي‌شود و در نهايت در سال 1332 هـ . ق، اجازه افتا و تدريس را از دست ملّاعبدالقادر دريافت مي‌دارد. لازم به يادآوري است كه هيبت، سفرهاي زيادي به شهر ايروان در جمهوري ارمنستان داشته و علاقه و دلبستگي وي به اين شهر در اشعارش بخوبي هويداست. اما براي نگارنده به وضوح روشن نشد كه آيا در آن‌جا به تحصيل پرداخته يا نه؟ اما ظن قريب به يقين نگارنده براين است كه رفت و آمد وي به ايروان، براي خريد كتاب و ديگر ملزومات بوده همچنان‌كه دستنوشته‌هاي بازمانده از هيبت اين مطلب را تأييد مي‌كند. ما متن اجازه‌نامه‌ي هيبت را كه در نوع خود كم‌نظير و متضمن فوائدي نيز هست در بخش اسناد و مدارك نقل كرده‌ايم، تا مشخص شود كه روحانيون كُرد در چه سطحي از دانش دين قرار داشته‌اند.


علّت اشتهار به «هيبت»

 همانطور كه در سطور گذشته ذكر شد. سيّد‌محمّدصادق در سنندج اقامتي طولاني داشته است، وي علاوه بر اينكه داراي ذهني خلاق و هوش سرشاري بوده، از نظر هيكل و وضع جسماني نيز آدمي خوش‌اندام و تنومند بوده است، وي در سال‌هاي پاياني اقامت در سنندج با يكي از پهلوانان سنندجي كشتي «زؤران17» مي‌گيرد وي را بر زمين مي‌زند و اين ماجرا باعث مي‌شود تا به سيّد‌محمّدصادق هيبت مشهور شود، چون اين عنوان از سال 1323 هـ . ق در يادداشتهاي ايشان بچشم مي‌‌خورد، ماجرا بايد مربوط به سال‌هاي 1320 ـ 1323 هـ . ق بوده باشد. عنوان شاعري سيّد‌محمّدصادق، «هيبت» است. اما در اشعارش گاهي، «صادق» نيز تخلّص كرده است.


زندگي بعد از اتمام تحصيلات

هيبت، بعد از دريافت اجازه‌ي افتا و تدريس از محضر ملّاعبدالقادر كاني‌كبودي و بازگشت به ايران، در مسير رجوع به زادگاهش مدتي در شهرستان «ديواندره» كه در آن روزگار قريه‌اي بيش نبوده توقف مي‌كند. در اين مدت كوتاه وي به تدريس و افاده و استفاده مي‌پردازد. بعد از رجوع به زادگاهش (قريه‌ قلعه‌گاه) علي‌الظّاهر تا سال 1336 هـ . ق (فوت مادرش) در آنجا ساكن بوده ولي از اين تاريخ به بعد به علت فوت بستگان نزديك (پدر، مادر، برادر) املّاك پدري را به مردم اجاره مي‌دهد18 و خود به اتفاق خانواده به روستاهاي اطراف قلعه‌گاه كوچ مي‌كند و مدتي نه‌چندان طولاني در روستا‌هاي  كس‌نزان19 و دره‌سفته20 به تدريس و انجام امور محوله‌ي مذهبي مي‌پردازد. در اواسط سال 1343 هـ . ق. بنابه دعوت مسعود‌السّلطنه‌ كردستاني كه از مالكان بزرگ و منسوبين خاندان حكومتي كردستان بوده به عنوان معلّم دروس فارسي و عربي پسرانش به قريه‌ي كرفتو21، كه مركزاملّاك ايشان بوده دعوت مي‌شود. سيّد محمّد‌صادق كه ابتدا با عنوان معلّم مكتب و مدرسه‌ به كرفتو مي‌رود پس از مدتي ملّا و مدرّس رسمي آنجا مي‌شود.

در آن موقع كه هيبت ملّاي جواني بوده و به  عنوان معلم ساكن كرفتو مي‌گردد، يكي از عالمان مشهور منطقه‌ي سقز به نام ملّا محمّدمشهور به «ملّاي بزرگ» مدرس و ملّاي آنجا بوده است. در مورد چگونگي ملّا و مدرس شدن هيبت در كرفتو مرحوم حاج‌ملّا سيّد بهاءالدين غفاري22 كه برادرزاده‌ي هيبت و از علماي مشهور اطراف سقز بوده و قسمت اعظم‌تحصيلاتشان در نزد هيبت بوده نقل كرده است كه : من طلبه‌ا‌ي نوجوان بودم و در مسجد كرفتو در خدمت مرحوم عمويم دروس عربي و فارسي را مي‌خواندم طلبه‌هاي مرحوم ملّا‌ محمّد «ملّاي بزرگ» كه غالباً در شرف فارغ‌التحصيلي و گرفتن اجازه‌ بودند با نخوت و بي‌اعتنايي با ما (مرحوم عمويم و من) بر خورد مي‌كردند و مرحوم عمويم را كه معمولاً عمامه‌ي سبز‌رنگ بر سر مي‌گذاشت به عنوان يك ميرزا و معلّم مكتب نگاه مي‌كردند، تا اين‌كه بر اثر حس كنجكاوي به ما كه در گوشه‌ي مسجد مشغول درس بوديم نزديك مي‌شدند و بيشتر به اين منظور كه ببينند آيا اين سيّد عربي هم بلد است و چه مي‌گويد؟ به تدريس مرحوم عمويم گوش مي‌دادند، رفته رفته علاقمند استماع تدريس ايشان شدند تا بالأخره  وقتي فهميدند كه اين سيّد از دانش بالايي برخوردار است است رسماً به سماع درس وي مي‌نشستند و در نهايت وقتي به عمق و عظمت دانش و تبّحر ايشان در همه‌ي علوم مخصوصاً در فقه و ادبيات فارسي و عربي پي بردند رسماً از ايشان درخواست تعليم و تدريس نمودند و مشكلات خويش را نزد ايشان رفع مي‌كردند، مرحوم حاج ملّاسيّد‌بهاءالدين مي‌گفت: يك روز مرحوم ملّاي بزرگ درس فقه مبحث «فاره» از كتاب فتح‌المعين23 را تدريس مي‌كرد. گويا خوب ازعهده‌ي تشريح آن بر نمي‌آمد و در تقرير مسأله هم خسته شده بود و طلبه‌‌ها قانع نمي‌شدند تا اينكه ملّاي بزرگ خطاب به مرحوم عمويم گفتند: جناب سيّد تو چه نظري داري؟ مرحوم عمويم هم با كمال احترام، في‌البداهه و بدون مراجعه به كتاب مسأله را به طور مستوفي و روشن توضيح داد و رفع اشكال كرد، مرحوم ملّاي بزرگ كه مؤمني منصف بود گفت: سيّد خدا جزاي خيرت دهد. به خدا من بارها و بارها اين مسأله و اين كتاب را تدريس كرده‌ام ولي عمق مسأله و حقيقت آنرا مثل الآن نفهميده‌ام. ولله! با بودن شما در اين‌جا، من زيادي هستم و پس از مدتي از كرفتو كوچ كردند و مرحوم عمويم سيّد محمّد‌صادق را ملّا و مدرّس آنجا نمودند و رسماً به عنوان مدرّس كرفتو مشهور شد. اقامت هيبت، در كرفتو نزديك به ده سال طول مي‌كشد و اين ده سال پربارترين دوران عمر هيبت از نظر تحقيق و تدريس و تأليف بوده است، در اين زمان مدرسه‌ي كرفتو رونقي بيش از پيش مي‌گيرد و طلبه‌هاي فراواني از جاي‌جاي كردستان براي تحصيل روي بدان‌جا مي‌نهند.


نووسەر:مامۆستا سەباح حسەینی-سەقز

1. منسوب به قريه‌ي قلعه‌گاه، زادگاه سيّد‌محمّد‌صادق در منطقه‌ي سارال.

2. منسوب به روستاي پارسانيان در 45 كيلومتري شرق شهرستان سقز كه اجداد هيبت اصالتاً ساكن و اهل آنجا بوده‌اند.

3. توداري، سيّد عبدالصّمد، «نور‌الانوار»، 1ج. حسيني نسب، چاپ اول، سنندج،‌ 1361، ص 111.

4. سيّد شكرالله ابن سيّد شاه‌كرم ابن سيّد شاه‌حسين ابن سيّد ابوالقاسم، ابن سيّد فتح‌الله ابن سيّد نعمت‌الله ابن سيّد برهان ابن سيّد حسين ابن سيّد علي ابن سيّد داود ابن سيّد محمّدابن سيّد علي ابن سيّد سليمان ابن سيّد احمد ابن سيّد محمود ابن سيّد داود ابن سيّد ابراهيم ابن سيّد خليل ابن سيّد ابراهيم السّمين ابن سيّد تاج‌الدّين محمّدابن سيّد عز‌الدّين ابن سيّد عبدالرّحيم ابن سيّد قاسم ابن سيّد ابراهيم ابن سيّد يحيي ابن سيّد ابراهيم ابن سيّد محمود ابن امام‌ محمّدباقر، اين شجره‌نامه به دو زبان فارسي و عربي نوشته شده قسمت ابتدايي آن در مورد تاريخ اجداد پيغمبر و فرزندان ايشان و اهل بيت وي صحبت مي‌كند و قسمت دوّم آن در مورد ماجراهاي سادات در هنگام روبرو شدن با يكي از طوايف كُرد، در زمان حجّاج‌ ابن‌ يوسف بحث مي‌كند. آنچه مسلّم است اين شجره بعد از مهاجرت سادات به ايران از روي نسخه‌ي اصلي آن نوشته شده، كه اكنون اطلاعي از آن در دست نيست.

5. اين كتاب به سبك صحيفه‌ي سجاديه است.

6. فاروقي، عمر، «تذكره سادات و صلحا»، 1 ج. مؤلف، چاپ اوّل، سقز، 1377، صص 24، 26.

7. متوفي 1324 هـ . ق.

8. سيّد محمود صاحب سه پسر بوده است.

9. متوفي 1336 هـ . ق.

10. شيخ محمّدسليم متخلص به «سالم» فرزند شيخ‌احمد ابن شيخ عبدالكريم ابن شيخ عبدالغفّار به سال  1274 هـ . ق در قريه‌ي «تخته» از روستاهاي اطراف سنندج متولد شده است، وي بعد از اتمام تحصيلات در سلك مريدان شيخ عمر ضياءالدّين (متوفي 1318 هـ . ق) درآمده و پس از كسب اجازه‌ي ارشاد به سنندج برگشته و بقيه‌ي عمر را به تدريس علوم و تعليم طريقت‌ مشغول بوده، و سرانجام در سن 63 سالگي در سال 1337 هـ . ق وفات يافته است. وي داراي طبعي روان و ذوقي سليم بوده و اشعار فراواني به عربي و فارسي و كردي سروده است كه بيشتر جنبه‌ي عرفاني دارد. و بر بسياري از كتب ادبي نيز حواشي و تعليقاتي نوشته است (روحاني، بابامردوخ، «تاريخ مشاهير كرد»، 2 ج. سروش. چاپ دوّم، تهران 1364، ج 2، ص 145، و محمّد، عبدالكريم،‌ «علمائنا في‌ خدمه‌العلم و الدين»، ج 2. عني‌بنشره، محمّد علي القره‌داغي، دار‌الحريه،‌ چاپ اوّل بغداد، 1403، ص 223 ـ 225).  

11. ملّا عبدالعزيز رخزادي از اساتيد بزرگ كلام و فلسفه و منطق كه تحصيلات خود را در كردستان عراق و در نزد ملّاعبدالقادر كاني‌كبودي به پايان برده است (1316 هـ . ق) وي بر «برهان گلنبوي» تعليقاتي دارد، كه نسخه‌ي آن نزد نگارنده موجود مي‌باشد.      

12. يونس خان پدر محمّد‌خان حاكم شهر بانه بوده است.

13. حاج شيخ يحيي كاژاوي، فرزند سيّد‌عبدالله از اهالي قريه‌ي «كاژاو» در كردستان عراق بوده،  كه پس از  اتمام تحصيلات به همراه برادرش شيخ محمّدبه شهر مهاباد در استان آذربايجان‌غربي مهاجرت مي‌كند، وي پس از مدتي در مسير بازگشت به زادگاهش در عراق در شهر بانه مورد استقبال يونس‌خان حاكم آن‌جا قرار مي‌گيرد و به درخواست حاكم در آنجا به تدريس و تعليم مي‌پردازد. وي در سال 1335 هـ . ق، هنگام رجعت به عراق در راه فوت مي‌كند. (همان صص 627 و 628).

14. از مساجد قديمي شهر مهاباد.

15. تلميذ ملّاعلي قزلجي (متوفي 1295 هـ . ق) از نوابغ كُرد. (افخمي، ابراهيم، «تاريخ فرهنگ و ادب موكريان» ج 1. محمّدي، چاپ اوّل،‌ سقز 1370 ص 248).

16. عالم جليل ملّا عبدالقادر فرزند ملّاعبدالرحمان ابن ملّايوسف در سال 1280 هـ . ق (برخي 1272 هـ . ق را  ذكر كرده‌اند) در روستاي «كاني‌كبود» در ناحيه‌ي بازيان عراق تولد يافته است، وي پس از اتمام تحصيلات مدتي در قريه‌ي «سنگ‌سفيد» از توابع سنندج به تدريس و تعليم پرداخته و پس از اين مدت از طرف شيخ عمرضياءالدين به قريه‌ي بيارده دعوت مي شود و تا آخر عمر در آنجا مي‌ماند و در نهايت در سال 1338 هـ . ق به ديار ديگر مي شتابد. (تاريخ مشاهير كرد، ج 2، ص 149 علماونا في‌‌ خدمة ‌العلم و الدين صص 307 و 308).

17. نوعي كشتي كه در مناطق كُردنشين مرسوم است.

18. بيشتر اين املّاك بعد از فوت هيبت غصب مي‌شود.

19. در اطراف شهرستان ديواندره.

20. از توابع شهرستان ديواندره.

21. از توابع شهرستان ديواندره كه بواسطه‌ي غار باستانيش شهره‌ي عالم است.

22. متولد 1325 هـ . ق متوفي 1372 هـ . ش.

23. فتح‌المعين بشرح قرةالعين تصنيف علامه شيخ زين‌الدين ابن عبدالعزيز المليباري.


سەرچاوە:کۆڕی فه‌رهه‌نگی ئه‌ده‌بی مه‌وله‌وی کوردی سەقز

مەلا موسته‌فا بارزانی نه‌مر


موسته‌فا بارزانی یه‌کێک بوو له‌ سه‌رکرده‌ نه‌ته‌وه‌ییه‌ هه‌ره‌ ناسراوه‌کانی کوردو ، سه‌رۆکی پارتی دیموکراتی کوردستان بوو ، کاتێ کۆچی دوایی کرد له‌ 1/3/1979 له‌ نه‌خۆشخانه‌ی جۆرج تاون له واشنتۆن دی سی .               

ملیۆنه‌ها کوردو غه‌یره‌ کورد به‌ گریان و ڕۆڕۆ خوداحافیزییان له‌ ته‌رمی پیرۆزی کرد ، یادگارییه‌کانی له‌ دڵی هه‌موو کوردێک ده‌مێنێته‌وه‌ ئه‌وانه‌ی که‌ پشتگیریی له‌و ئامانجانه‌ ده‌که‌ن که‌ بارزانی نه‌مر به‌ درێژی ژیانی خۆی بۆی تێده‌کۆشین ، بارزانی هه‌تا هه‌تایه‌ وه‌ک که‌سایه‌تییه‌کی به‌رز و ناودار له‌ مێژووی کورددا ده‌مێنێته‌وه ، ئه‌و هه‌ر وه‌ک سه‌رچاوه‌ی ئیلهام و نموونه‌ی که‌ڵه‌ پیاوێک ده‌مێنێته‌وه‌ بۆ گه‌نجی ئه‌مڕۆی کورد که‌ پشت قایمن به‌ گیان و کۆڵنه‌دان و نه‌رمی ئه‌و ئه‌فسانه‌یه‌ که‌ هیچ کاتێک له‌ په‌یوه‌ست بوونی خۆی به‌ تێکۆشانی کورد بۆ وه‌ده‌ست هێنانی ئاشتی و ئازادی و دیموکراتی درێغی نه‌کردووه‌و نه‌هه‌ژاوه‌ · له‌ ڕێکه‌وتی 14/03/1903 له‌ گوندی بارزان هاتۆته‌ دنیاوه‌.

· له‌ ساڵی 1906 له‌ ته‌مه‌نی سێ ساڵیدا ، له‌ به‌ندیخانه‌ی موصڵ له‌گه‌ڵ دایکیدا زیندانی کراوه‌ . 
له‌ نێوان ساڵی 1917-1919 شێخ ئه‌حمه‌د بارزانیی برا گه‌وره‌ی له‌گه‌ڵ شێخ عبدالرحمن  شه‌رناخی دا ، بۆ کاروباری شؤڕش ده‌ینێرێته‌ کوردستانی تورکیا و ، له‌وێ له‌ ( موش ) چاوی به‌ شێخ عبدالقاهری نه‌هری و شێخ سه‌عیدی پیران ده‌که‌وێ .
· له‌ ساڵی 1919 به‌فه‌رمانی شێخ ئه‌حمه‌د به‌ سه‌رۆکایه‌تی هێزێکه‌وه‌ ده‌چێته‌ هاواری شؤڕشی شێخ مه‌حموودی نه‌مر ، به‌شێک له‌ هێزه‌که‌ له‌ دۆڵی ( بیاو ) وه‌ به‌شه‌که‌ی دیکه‌ی له‌ ناوچه‌ی ( باڵه‌که‌ ) وه‌ ده‌ڕۆن . له‌ڕێگا تووشی شه‌ڕ و شۆڕی عه‌شیره‌ته‌ دۆسته‌کانی ئینگلیز ده‌بێ و چه‌ندین شه‌هید ده‌ده‌ن ، تا به‌رایی هێزه‌کانی ده‌گاته‌ ناوچه‌ی سلێمانی ، شۆڕش کۆتایی دێت و شێخ مه‌حموود خۆیشی به‌ دیل ده‌گیرێت .
· له‌ نێوان ساڵی 1920-1921 دا له‌گه‌ڵ هێزێکدا ده‌چێته‌ هاواری ( ئه‌ندارێک ) پاشای ئه‌رمه‌نیه‌کان له‌ تورکیا و پاشاو چه‌ندین ئه‌رمه‌نیش له‌ کوشتاره‌که‌ی ئه‌رمه‌نیه‌کانی تورکیا ڕزگار ده‌که‌ن و ئه‌ندارێک پاشاو خێزانه‌که‌شی ده‌گه‌یه‌ننه‌ سوریاو خۆشیان تا ده‌گه‌نه‌وه‌ زاخۆ ( 14 ) شه‌هید ده‌ده‌ن .
· 09/12/1931 له‌ ڕاپه‌ڕینی یه‌که‌می بارزان دا ، له‌ شه‌ڕی ( به‌رقی به‌گ ) دا ، به‌ هه‌شتا بارزانیه‌وه‌ سوپای ده‌وڵه‌تی شکاند و زیانی ( 126 ) کوژراوی به‌ دوژمن گه‌یاند به‌رامبه‌ر به‌ پێنج شه‌هید .
· 22/06/1933 دا که‌ حکومه‌تی تورکیا شێخ ئه‌حمه‌د بارزانی ده‌‌گیرێ و ته‌سلیم به‌ حکومه‌تی عێراقی ده‌کاته‌وه‌ ، مسته‌فا بارزانی نه‌مر به‌خۆی و خێزانه‌ بارزانییه‌کانه‌وه‌ ، به‌ یارمه‌تی برا کورده‌کانی تورکیا خۆی ده‌رباز ده‌کاو ده‌گه‌ڕێته‌وه‌ ناوچه‌ی بارزان ، حکومه‌تی عێراقیش ناچار ده‌کا له‌ کۆتایی ئابی 1933 دا شێخ ئه‌حمه‌دی بارزانی یش ئازاد بکات و بیگێڕێته‌وه‌ بارزان .
· له‌ ناوه‌ڕاستی ساڵی 1936 دا ، که‌ بۆ ووتوێژ ده‌چێته‌ موصڵ له‌وێ ده‌ست به‌سه‌ر ده‌کرێ و له‌لای موته‌سه‌ریفی ئه‌وسای موصڵ ده‌مان خوارد ده‌کرێ ، به‌ موعجیزه‌ له‌ مه‌رگ ڕزگاری ده‌بێ پاش دوو هه‌فته‌ی بێهۆشی ، هه‌ر له‌ کۆتایی ئه‌و ساڵه‌دا خۆی و شێخ ه‌حمه‌دی برا گه‌وره‌ی و هه‌موو خێزانه‌ بارزانیه‌کان ده‌گوێزرێنه‌وه‌ بۆ به‌غدا و شاره‌کانی دیکه‌و له‌وێ ده‌ست به‌سه‌ر ده‌کرێن .
· 12/07/1943 بارزانی نه‌مر پاش چه‌ندی ساڵ ده‌ربه‌ده‌ری و ده‌ست به‌سه‌ری ، به‌ یارمه‌تی حیزبی هیوا و چه‌ند که‌سانێکی نیشتمان په‌روه‌ر له‌ سلێمانی ده‌رباز ده‌بێ و ده‌گاته‌ ( شنۆ ) ی کوردستانی ئێران . هه‌ردوو حکومه‌تی عێراق و ئێران ، هه‌ریه‌که‌یان ( 50.000 ) هه‌زار دینار پاداشت بۆ سه‌ری بارزانی نه‌مر ته‌رخان ده‌که‌ن ، به‌ڵام بارزانی له‌ 28/07/1943 ده‌گه‌ڕێته‌وه‌ ناوچه‌ی بارزان و له‌ ماوه‌ی دوو مانگ دا پتر له‌ دوو هه‌زار پێشمه‌رگه‌ی لێ کۆده‌بێته‌وه‌ و شۆڕشی 1943-1945 بارزان ده‌ستی پێکرد.
· 02/10/1943 شه‌ڕی به‌ناوبانگی ( شانه‌ده‌ر ) .
· 12/10/1943 شه‌ڕی به‌ناوبانگی ( خێرۆزۆک ) .
· 06/11/1943 شه‌ڕی به‌ناوبانگی ( گۆڕه‌توو ) .
· 10/11/1943 شه‌ڕی به‌ناوبانگی (مه‌زنه‌ ) .
· 29/11/1943 ده‌ستپێکردنی ووتووێژ له‌گه‌ڵ حکومه‌ت .
· 15/01/ 1945 لیژنه‌ی ( ئازادی ) پێکدێنی .
· 25/08/1945 شه‌ڕ ده‌ست پێ ده‌کاته‌وه‌ .
· 05/09/1945 شه‌ڕی به‌ناوبانگی ( مه‌یدان مۆریک ) له‌م شه‌ڕه‌دا به‌رامبه‌ر به‌ پێنج شه‌هید ، ده‌وڵه‌ت ( 80 ) دیل و (480) کوژراو به‌جێ ده‌هێڵێت .
· ‌ 11/10/1945 کشانه‌وه‌ بۆ کوردستانی ئێران .
· ‌ 29/04/1946 شه‌ڕی به‌ناوبانگی ( قاراوا ) له‌ ناوچه‌ی سه‌قز و به‌رگری کردن له‌ کۆماری کوردستان ، له‌م شه‌ڕه‌دا (80) سه‌رباز و ئه‌فسه‌ری سوپای ئێرانی کوژران و (120) یشیان لێ به‌دیل گیرا به‌بێ ئه‌وه‌ی هێزه‌کانی بارزانی هیچ زیانێکیان لێ بکه‌وێت .
· ‌ 15/05/1946 شه‌ڕی گه‌وره‌ی ( مل قه‌ره‌نی ) یا ( مامه‌ شاه ) .
· ‌ 16/08/1946 پارتی دیموکراتی کوردستانی عێراقی دامه‌زراند .
· هه‌فته‌ی یه‌که‌می 03/1947 شه‌ڕی ( نه‌لۆس ) .
· 13/03/1947 شه‌ڕی به‌ره‌ی ( شنۆ و نه‌غه‌ده‌ ) .
· 24/03/1947 شه‌ڕی ( قارنه‌ ) له‌ ناوچه‌ی خانه‌.
· 25/03/1947 شه‌ڕی _ هه‌ڤرس- هه‌له‌ج ) ناوچه‌ی مه‌رگه‌وه‌ڕ .
· 03/04/1947 شه‌ڕی نێرگێ ( به‌ری زه‌ر ) . بارزانی نه‌مر خۆی به‌ سووکی بریندار بوو .
· 19/04/1947 دێته‌وه‌ ناو خاکی عێراق .
· ‌ 25/05/1947 ده‌گاته‌ گوندی ( با ) له‌ کوردستانی تورکیا .
· ‌ 27/05/1947 ده‌گاته‌ گوندی ( جێرمێ ) له‌ کوردستانی ێران .
· ‌ 09-11/06/1947 شه‌ڕی چیای ( سوسز ) و ده‌شتی ( ماکۆ ) ، ئه‌م شه‌ڕه‌ سێ شه‌وو سێ ڕۆژ به‌رده‌وام بوو به‌بێ وه‌ستان سوپای ئێران تۆپ و فڕۆکه‌ و تانکیان تێدا به‌کار هێنا ، سوپای ئێران ده‌مێک پێشتر خۆیان بۆ ئاماده‌ کردبوو ، به‌ڵام بارزانییه‌کان شکاندیانن و جگه‌ له‌ سه‌دان کوژراو ( 271 ) که‌سیشیان به‌دیل گرتن .
· له‌ ڕۆژی 18/06/1947 دا ، بارزانی نه‌مر دوا که‌سی هێزه‌که‌ی بوو له‌ ئاوی ( ئاراس ) په‌ڕیه‌وه‌ چووه‌ نێو خاکی سۆڤێته‌وه‌ .
· 29/09/1947 بارزانی نه‌مر له‌ شاری ( نه‌خچه‌وان ) ی که‌ناری ه‌رمینیاوه‌ گوێزرایه‌وه‌ بۆ شاری ( ماکۆ ) ی پایته‌ختی کۆماری ئازه‌رباینجان .
· 19/01/1948 له‌ کۆنفرانسێکی گشتیدا که‌ هه‌موو کورده‌ ئاواره‌کانی کوردستانی عێراق و ئێران ئاماده‌ی ببون ، سه‌رکردایه‌تی سیاسی هاوبه‌ش بۆ بزوتنه‌وه‌ی کوردایه‌تی هڵبژێردراو بارزانی به‌ سه‌رۆکی ه‌و سه‌رکردایه‌تییه‌ هه‌ڵبژێردرا .
· 29/08/1948 خۆی و هه‌ڤاڵانی له‌ ( باکۆ ) وه‌ ده‌گوێزرێنه‌وه‌ بۆ شاری ( تاشقه‌ندی ) پایته‌ختی کۆماری ئۆزبه‌گستان .
· 13/03/1949 بارزانی نه‌مر له‌ هه‌ڤاڵانی داده‌بڕن و خۆی و ته‌نها دوو هه‌ڤاڵی ده‌به‌ن بۆ شاری ( چه‌مبای ) له‌سه‌ر ده‌ریاچه‌ی ۆرال و له‌وێ ده‌سبه‌سه‌ر ده‌کرێ .
· 01/10/1951 ده‌گه‌ڕێته‌ه‌وه‌ تاشقه‌ند .
· له‌ مانگی ایاری 1953 ( ستالین ) ده‌مرێ و ( خرۆشۆف ) دێته‌ سه‌رکار ، بارزانیی ده‌گوێزرێته‌وه‌ ( مۆسکۆ ) و چه‌ند جارێکیش چاوی به‌ ( خرۆشۆف ) ده‌که‌وێ .
· 06/10/1958 پاش شۆڕشی ته‌مووز و ، پتر له‌ دوانزه‌ ساڵ ده‌ربه‌ده‌ری گه‌یشته‌وه‌ به‌غدا .
· له‌ سه‌ره‌تای 1960 به‌یه‌کجاری گه‌ڕایه‌وه‌ بارزان .
· 11/09/1961 شۆڕشی مه‌زنی ئه‌یلوول ده‌ستی پێ کرد .
· 11/03/1970 دا ئۆتۆنۆمی بۆ کوردستانی عێراق به‌ده‌ست هێنا .
· 29/09/1971 ناحه‌زانی کورد و کوردستان پیلانێکی مکۆم و نه‌خشه‌ بۆ کێشراوی وردیان بۆ نایه‌وه‌ ، به‌ موعجیزه‌ لێ ی ڕزگار بوو .
· له‌ ئاداری 1974 ده‌ستی دایه‌وه‌ شه‌ڕی به‌رگری .
· له‌ ئاداری 1975 له‌ ئه‌نجامی ڕێکه‌وتنه‌ ناوزڕاوه‌که‌ی جه‌زایر و ئه‌و پیلانه‌ نێوده‌وڵه‌تییه‌ی که‌ دژ به‌ شؤڕشی ئه‌یلوولی مه‌زن کرا ، به‌ خۆی و سه‌دان هه‌زار کوردی عێراقه‌وه‌ چووه‌وه‌ کوردستانی ئێران .
· 01/03/1979 له‌ ووڵاته‌ یه‌کگرتوه‌کانی ئه‌مریکا به‌ نه‌خۆشی شێرپه‌نجه‌ کۆچی دوایی کرد .
· 05/03/1979 له‌سه‌ر وه‌سیه‌تی خۆی له‌ کوردستانی ئێران له‌ شاری ( شنۆ ) له‌سه‌ر سنووری کوردستانی عێراق و کوردستانی تورکیا ئه‌سپه‌رده‌ی خاکی پیرۆزی کوردستان کرا .
· 06/10/1993 هێنانه‌وه‌ی ته‌رمی نه‌مران بارزانی نه‌مر و ئیدریسی هه‌میشه‌ زیندوو له‌ ڕێوڕه‌سمێکی شکۆدار بۆ کوردستانی عێراق ، که‌ له‌ پێنجوێنه‌وه‌ تا سلێمانی و هه‌ولێر و ناو په‌رله‌مانی کوردستان و تا به‌خاک سپارنیان له‌ بارزان ، به‌ سه‌دان هه‌زار که‌س له‌ هه‌موو چین و توێژ و که‌رتی کۆمه‌ڵایه‌تی و پیاوانی ئایینی و که‌سایه‌تی کورد تورکمان و ئاشووری و عه‌ره‌ب له‌ پێشوازیدا بوون

ملک الکلام مجدی سقزی


 منطقه ی زیبای سقز، این نقطه ی آراسته و کوهستانی که قسمتی از کردستان سربلند و بخشی از ایران اسلامی است، جایگاه شاعران و نویسندگانی بزرگ بوده است که تا ابد نام آنان از اتریخ و عرفان ایران و جهان پاک نخواهد شد و همچون ستاره ی پر فروغی در آسمان ادب می درخشند. بزرگ مردانی که علاوه بر آشنایی به زبان و فرهنگ و ادبیات سرزمین مادریشان و سرودن اشعار کردی، به زبان های دیگری چون فارسی، عربی، ترکی و ... شعر سروده اند و در این راستا تسلط و مهارت خود را به ثبوت رسانیده اند.

یکی از این ستارگان قدر اول آسمان ادب و عرفان و هنر که پایه ی نظم بلند را بر چنان فرازی نهادند که دانشمندان و فضلای هم عصر وی ، لقب ، ملک الکلام را درباره ی ایشان تصدیق نمودند ، میرزا عبدالمجید متخلص به مجدی سقزی می باشد که شمه ای از داستان زندگی پر بارش را در این مقاله تقدیم ادب دوستان می نمایم تا چه پسند افتد و چه در نظر آید:

 تولد و زندگی مجدی:

میرزا عبدالمجید فرزند میرزا عبدالکریم و متخلص به مجدی و ملقب به ملک الکلام  در سال 1268 هجری قمری در سقز در خانواده ای متدین و با فرهنگ ، دیده به جهان گشود.

میرزا عبدالحمید فرزند میرزا عبدالمجید ملک الکلام ملقب به امیر الکتاب و مشهور به ملک الکلامی در مقدمه ی دیوان پدرش چنین نوشته است:

« حضرت ولی النعم و خداوند گارم مجدالدین1 ملک الکلام میرزا عبدالمجید متخلص به مجدی بن عارف ربانی میرزا کریم قدس سره شرح نژاد و سرگذشت زندگانی خودشان را با قلم معجزنگار نگاشته اند و مجملی از آن این است که چنانچه بهاءالدین محمد برادر کهتر نگارنده گفته اند:

ای یگانه حضرت مجدی که از فیض ازل

سعد اکبر بنده باشد تخت مسعود ترا

شد زبانت ترجمان روح القدس را زین سبب

فیض روح قدس تاریخ است مولود ترا

ولادت ایشان در سنه 1268 در قصبه ی سقز از توابع ولایت اردلان مطابق با فیض روح القدس می باشد.»

مرحوم ملک الکلام مجدی تحصیلات خویش را در زادگاهش نزد علماء زمان همچون مرحوم ملا ابراهیم مدرس مشهور سقزی و مرحوم شیخ محمود فراگرفته و با تمام رسانیده است و در شعر و خوشنویسی به مرحله ی استادی رسیده و در دیوان حاکم سقز به کتابت و منشی گری پرداخته است.

پس از مدتی که در مقر فرمانروایی مجید خان اردلان بوده ، آوازه ی دانشش در همه جا پیچیده و خطّ زیبایش حکام و سلاطین ایران را به شگفتی واداشته است.

1. « مجدالدین » گویا نام دوم ملک الکلام بوده است.

2. «فیض روح قدس» به حساب ابجد می شود 1268ه.ق که تاریخ ولادت با سعادت آن جناب است.

از این رو وی را به سنندج دعوت نموده و کاتب و منشی جکومتی کردستان و از جمله کاتب امیر نظام گروسی گشته که ایشان نیز از بزرگان ادب و خوشنویسان دوره ی خود بودند.

مرحوم مجدی در سال 1298ه. ق به منظورعزیمت به حجاز و زیارت خانه خدا ، از سقز به سنندج رفت ولی یکی از مردان متقی آن دیار به نام حاج شیخ شکرالله سنندجی از وی خواست که این سفر را به بعد موکول سازد تا در آینده باهم به زیارت خانه ی خدا بروند. مجدی این پیشنهاد را پذیرفت و نزد حاج ظفر الملک که سمت نیابت کردستان را داشت به عنوان منشی سرگرم کار شد و در سنندج ماندگار گشت و در همان شهر ازدواج نمود.

در سال 1305ه. ق چون نتوانسته بود با حاج شیخ شکرالله به سفر مکه برود ، همراه با همسر و تنها فرزندش عبدالحمید که در آن هنگام سه ساله بوده است از راه بغداد به مکه رفت و به زیارت خانه ی خدا نائل گردید. درباره ی این سفر خود چنین گفته است:

بر این عزیمتم اکنون کز این دیار بروم

به ملک دیگر با جمله بستگان و عیال

هر آنچه قرعه زدم از برای هجرت خویش

مرا بجز سفر مکه برنیامد فسال

به راه کعبه اگر پای من بفرساید

همی به پهلو غلطم چو قرعه رمسال

 در این سفر با مفتی زهاوی ملاقات نمود که یکی از خاطرات شیرین این سفر وی بود. در پایان سفر حج مجدی به هنوان منشی دارالحکومه ی کردستان ، در سنندج ماندگار شد.

 در سال 1309 ه. ق حسن علی خان امیرنظام گروسی ریاست دارالانشای حکومت کردستان را به مجدی تفویض نمود. مدتی پس از این انتصاب ، ناصرالدین شاه قاجار ، آثار نظم و نثر مجدی را دید و چنان شیفته ی گفتارش شد که وی را « ملک الکلام »1 لقب داد.

در سال 1318 نیز که ابوالقاسم خان ناصر الملک قراگوزلو همودانی حکمران کردستان شد، کماکان ریاست دارالانشای کردستان را به ملک الکلام واگذار کرد و بدین ترتیب ملک الکلام سالها در این سمت باقی ماند.

مرحوم مجدی دارای فرزندان زیادی بوده که قصد داشته جهت فذاگیری علم و ادامه ی تحصیل آنها را به خارج از کشور بفرستد اما به علت وقوع جنگ جهانی اول نتوانست به این آرزوی خویش جامه ی عمل بپوشاند میرزا عبدالحمید در ادامه ی مقدمه ی دیوان پدرش در این مورد چنین نوشته است:

« ... در سنه ی 1331 بعد از سی و چهار سال سه روز کم اقامت در سنندج بقصد اینکه فرزندان خود رابرای تحصیل علوم به اسلامبول برده و خود در حرمین مجاور شوند با عیال و اطفال به تهران آمدند قضا را به سبب حدوث « طوفان آتش »2 یعنی جنگ عالمسوز دول متحده عثمانی و آلمان و اطریش و دول موتلفه انگلیس و فرانسه و روس از حرکت بازمانده و در سن شصت و شش سالگی بجمع و تدوین نظم و نثر خویش که افزون از شصت هزار بیت است پرداختند...»

1.ملک الکلام یعنی شاه سخن و این به سبب شیوایی کلامش بوده است. از: مقاله ی ماموستا نافع مظهر

2.طوفان آتش: جنگ جهان سوز اول ، از سال 1914 آغاز و در سال 1918 پایان یافت.

همانطور که میرزا عبدالحمید در مقدمه ی دیوان پدرش اشاره نموده، مجدی در تهران به تدوین آثار نظم و نثر خویش پرداخت و تا پایان عمر پر برکتش در تهران اقامت نموده و به مطالعه در علوم و فنون  و تصحیح کتب دواوین شعرا و تدوین آثار دلکش فکر و قلم خویش پرداخته و عاقبت در یال 1342 ه. ق در سن هفتاد و شش سالگی شمه وجودش که روشن کننده ی راه پیروانش و راهنمای طریقت شیفتگان ادب و عرفا سرزمینش بود به خاموشی گرایید و گفتار شیوای ملک الکلام ، اشعار زیبا و دلنشینش ، خط زیبا و ذوق هنری بی نظیرش ، عشق و علاقه ی وافر به سرزمین و علو مقام اخلاقی و عرفانی در آثارش ، برای همیشه در قلبهای رهروانش ماندگار گردید.

میرزا عبدالحمید میرالکتاب در سال 1337ه . ق دیوان پدرش را در 59 صفحه و یک ضمیمه ی دو برگی در پایان دیوان مجدی در مورد توصیف کیمیای سعادت و مناقب امام محمد غزالی1، به چاپ رسانید. ایشان هرچند در مقدمه ی دیوان وعده ی چاپ آثار دیگر پدرش را داده بود، ولی پیچکدام به طبع نرسید.

دیوان شعر ملک الکلام نایاب بوده و نسخه ای از آن در کتابخانه ی ملی ایران تحت عنوان دیوان مجدالدین ملک الکلام نگهداری می شود که متاسفانه صفحاتی از این مجموعه ناقص است.

آثار مجدی:

مرحوم ملک الکلام، شاعر، نویسنده و ادیبی بزرگ مرتبه بوده که نه تنها در ادبیات فارسی استاد بوده بلکه به زبان های عربی ، کردی ، ترکی نیز تسلط داشته و به همه ی آنها شعر می سروده است. در اقسام شعر ازغزل ، قصیده و مثنوی و رباعی و قطعه مهارت داشته و از بهترین گویندگان عصر خویش به شمار می رفته است. در نثر قلمی متین و نگارشی شیوا داشته است.

ملک الکلام در طول زندگی پربارش آثار ذیقیمتی را تقدیم ادب دوستان سرزمینش نمود که قسمتی از این آثار عبارتند از:

1.شرح زندگانی و سوانح عمر خود که شاکل مطالب و نکات تاریخی،ادبی،علمی و فکاهی است.

2.دیوان مفصل نظم ، از قصاید غرای حکمت آیز ، غزلیات شوق انگیز عاشقانه و عارفانه ، مثنویات ، ترجیعات ، مراثی ، رباعیات و ماده تاریخهای بدیع،که پاره ای از آنها به طبع رسیده است.

3.سفرنامه حجاز که در مورد خاطرات سفر ایشان به مکه است و از مهمترین آثار نثر وی می باشد که در هنگام مسافرت به حج تالیف کرده است.

4.منشات و مقالات و رسالات مختلفه در توحید و اخلاقیات و عرفان.

5.تحقیقات حکیمانه وپند واندرزهای مهم اجتماعی واخلاقی از هر نوع وهرمقوله.

6.رساله ای در یک مقدمه و دوازده فصل کوتاه در مورد عشیره ی جاف و شرح جغرافیایی و مراتع و معابر احشام جاف.

7.مقدمه ی مجدی برنسخه ی‌مصحح منطق الطیرشیخ فریدالدین عطار نیشابوری.

8.قصیده ی 127 بیتی در وصف کالسکه ی بخار که در روزنامه تربیت شماره ی 191 آن زمان چاپ شده است.

سرودن قصیده ای در توصیف کیمیای سعادت و مناقب امام محمد غزالی «ره» که بنا به استناد به یادداشت مرحوم مجدی در آخر دیوان شعر او ، خواسته در آخر دیباچه ی کتاب کیمیای سعادت به طبع برساند اما بنا به مصلحتی در خاتمه ی دیوان و مختصر خودش طبع نموده است «1337»
مرحوم مجدی علاوه بر داشتن افکار بدیع و ذوق هنری به کار تحقیق نیز علاقه ی وافر داشت چنانچه مقدمه ای بر « کیمیای سعادت» افاضه حجت الاسلام امام محمد غزالی ( ره) که در واقع تفسیری بر این کتاب پر مایه ی فارسی است سروده که این کار تحقیقی فیضی می دانسته است و از فرزندش درخواست که آن را در آخر دیباپه ی کتاب کیمیای سعادت به طبع برساند اما بنا به مصلحتی در آخر دیوان مجدی به مشاطه ی طبع آراسته شد. مجدی خود در حاشیه ی دیوانش به این موضوع اشاره فرموده و با خط زیبای خویش مرقوم فرموده است.

اینک چند بیت از این تفسیر:

فیضی که کیمیای سعادت بود بنام

صد کیمیاست هر دم از وی نثار دل

آن کیمیا که ناسخ اکسیر اعظم است

بنموده چون محک به تمامی عیار دل

مصباح روح و مرگ فنا زندگی بقا

مفتاح غیب و هادی عقل و مدار دل

بعد از نبی و قول نبی در جهان حس

حقا که نیست بهتر از آن حقگذار دل

بازدید از ابنیه ی تاریخی و آثار فرهنگی ، علاقه ی و عشق مجدی را به وطن و فرهنگ و گذشته ی سرزمینش بیشتر می نمایاند. چنانکه در صدد بازدید از ابنیه ی تاریخی و فرهنگی زادگاه و سرزمینش برآمد. از جمله این که غار کرفتو یا کاخ هوخشتره1 را در سال 1301 ه. ق بازدید نموده و رساله ای در باب آن نوشته که اکنون هم موجود و سندی بذای اهل تحقیق و کاوشگران تا بیشتر به هویت میراث فرهنگی خود پی ببرند. همچنین با نوشته ای مربوط به باباگرگر و آب معدنی آنجا خاطرات سفر سال 1314 ه. ق وی بدانجاست.

اشعار مجدی:

 مرحوم ملک الکلام مجدی شاعری توانا و ادیبی بزرگ بوده است که در اقسام مهارت داشته و به سوردن انواع شعر پرداخته و در این راستا تسلط مهرت خویش را ثابت نموده است.

میرزا عبدالحمید در مورد آغاز شعر سرودن پدرش در مقدمه ی دیوان وی چنین نوشته است:

« ... ایشان از زمان مزاهقت به گفتن اشعار شیوا مایل بوده است. چنانکه در یکی از قصایدش می فرماید»

من آن پیمبرم اندر سخنوری که مرا

به جای وحی فرود آمده است سحر حلال

ز بس چو معدن و دریا گهر بر افشاندم

شده است دامن و جیب زمانه مالامال

درون پرده ی فکر من از کساد هنر

هزار شاهد معنی نهفته اند جمال

غار کرفتو در خاک هوبه تو یا اوباتو در 21 کیلومتری جنوب غربی تکاب بین اقشار و خاک سقز کردستان واقع شده است و قدمتی تاریخی دارد. از کتاب: تکاب افشار نوشته ی علی محمدی

اشعار ملک الکلام عموماً حاوی مضامین اخلاقی ، عرفانی و اجتماعی می باشد. وی موضوعات اخلاقی و اجتماعی و عرفانی را با چنان روانی و سادگی و در عین حال زیبائی بیان نموده که همه ی طبقات جامعه تحت تاثیر آن قرار می گیرند و به قول دکتر محمد مکری: « ... صفای باطن ، لطافت طبع ، رقت معانی ، زیبائی الفاظ ، جودت دهن و احاطه ی کامل بر تمام علوم عصر همراه با خیرخواهی و نوع پرستی و علو مقام روحی و فکری و اخلاقی ، ملک الکلام را در میان دانشمندان و بزرگان عصر خود بی همال ساخته بود.عشق به‌خدا،عشق و علاقه ی وافر به زادگاه و سرزمینش و عشق و محبت و نوعدوستی به مردم در تمامی ابیات و اشعارش هویدا و آشکار است. آنجا که عشق به خدا و خالق یکتا ، امید دهنده و مونس جانش می شود می گوید:

نام تو همان ورد زبانست که بود

یاد تو همان مونس جانست که بود

گر نا به ابد حاجت من برناری

بازم به تو امید همانست که بود

و در بازگشت به سوی محبوب چنین می سراید:

گر سوی نشیب یا ببالا برویم

از سوی تو سوی تست هر جا برویم

بی پای بدام تو بسر آمده ایم 1

سر در ره تو باخته بی پا برویم2

غزلیات و رباعیات عاشقانه نیز در دیوان مجدی به چشم میخورد ولی تا حد یک تنوع شاعرانه ، به این گونه شعر پرداخته است.

مجدی سی سال از بهترین سال های عمر خود را در زادگاهش سقز گذرانده است و عشق و علاقه ی بسیار او به زادگاهش همواره همراه و مونس وی بوده و در دوری از سقز قطعه شعری کردی سروده است که متاسفانه از آن فقط این بیت باقی مانده است:

جه‌رگم له‌ت له‌ته‌ خۆزگا بمدیایێ

چاره‌ چه‌قیله‌ی ناری قه‌ڵایێ3

1- به جهان آمدن در زمان ولادت

2- از جهان رفتن مرده که پای رفتن ندارد

3- ترجمه: جگرم لخت لخت است کاش دگرباره انبوه شقایق ناری قلعه را می دیدم. « پاره چه قیله» نوعی شقایق در کردستان می باشد که دارای گلبرگ های بسیار لطیف و ریزی می باشد. ناری قلعه ، قلعه ای قدیمی در مرکز شهر سقز بوده که اکنون از بین رفته است.« آقای مصطفی کیوان»

از اشعار کردی مجدی تنها یک قطعه ی مشهور باقی مانده که مهارت و استادی وی را در این رشته به اثبات می رساند که چنین است:

له‌ دوولا زوڵفی لاولاوه‌ له‌ سه‌روی قامه‌ت ئاڵاوه‌

خه‌م و پێچی هه‌موو داوه‌، چ له‌م لاوه‌، چ له‌و لاوه‌

موژه‌ی وه‌ک نیشی په‌یکانه‌، هه‌میشه‌ کاری پێکانه‌

دڵی هه‌ر خوێش و بێگانه‌، به‌ ئه‌م په‌یکانه‌ پێکاوه‌

له‌ جه‌وری غه‌مزه‌کانی تۆ، که‌ بێچاره‌ کوژه‌ و جادوو

چ خوێنی بوو، چ جه‌رگی بوو که‌ نه‌ڕژاوه‌ و نه‌ پرژاوه

سه‌با بێنێ ئه‌گه‌ر بێنێ له زوڵفت دین و دڵ دێنێ

وه‌لیکن که‌ی دڵ دێنێ له‌ بۆ عوششاقی تۆماوه‌

نه‌ یاقووته‌ به‌ ره‌نگێنی له‌ نێوی کان که‌ ده‌ی بینی

له‌ ره‌شکی لێوی تۆ خوێنی دڵی کانه‌که‌ گیرساوه‌

له‌ داوی ته‌ڕڕه‌ و په‌رچه‌م دڵی ئاشوفته‌ ناکارم

که‌ ئازادی له‌ قه‌یدی غه‌م خودا له‌مداوه‌ پێداوه‌

وه‌ره‌ به‌ڵکه‌ نه‌جاتم ده‌ی له‌ مه‌وجی قوڵزمی بێ‌په‌ی

ل مه‌جدی غافڵی تاکه‌ی که‌ بێ تۆ غه‌رقی گیژاوه‌


* کتابنامه:

1- افشار- ایرج: نامواره ی دکتر محمود افشار، « مقاله ی آقای مصطفی کیوان» ، چاپ اول شماره ی 37 مجموعه ی انتشارات ادبی و تاریخی موقوفه ی دکتر محمود افشار یزدی – پاچخانه بهمن، تهران، 1370ه. ش

2- خاکی – خالد: نظری به کردستان ودیداره با شعرای کرد، چاپ اول، انتشارات شرق، تهران 1356 ه.ش « مقاله ی سقز و ملک الکلام مجدی به قلم ماموستا نافع مظهر»

3- صفی زاده«بۆره که یی» و صدیق: پارسی گویان کرد، چاپ اولو چاپخانه ی حیدری، تهران، 1366 ه.ش

4- فاروقی – عمر: نظری به تاریخ و فرهنگ سقز کردستان، چاپ اول، انتشارات محمدی، سقز 1369 ه.ش

5- محمدی – علی: تکاب افشار، چاپ اول ، چاپخانه ی حیدری، ناشر مولف، تهران، اردیبهشت 1369 ه.ش

6- میرزا عبدالحمید ملک الکلام « امیر الکتاب» : دیوان ملک الکلام مجدی، چاپ اول ، ناشر: میرزا علیخان ، مطبعه ی آقا میرزا علی اصغر، طهران 1337ه. ق   

نووسەر:« فاطمه حجازی »-سقز  

مامۆستا فدایی

 ملا کریم پسر اسماعیل و آمان خانم میباشدکه اصل و نسب پدرش به طایفة (بامه ره) ومادرش به طایفة (جاف) میرسد. سال (1348ه ق 1307ش) در روستای (سی سێر) یکی ازروستاهای منطقة سردشت چشم به جهان گشود. استاد فدایی با خانوادة پدریش به روستای (کانی ره ش) یکی از روستاهای (گه ورکایه تی) مهاباد کوچ میکنند. در این روستا بدلیل بوجود آمدن اختلاف با صاحب زمین مجبور به اسباب کشی میشوند. استاد فدایی در این روستا نزد (ملا عەبدوڵڵا خندانی) قرآن را فرامی گیرد. سپس کتابهای (جرم بخش، اسماعیل نامه، ناگهان، عقیده و باب اول گلستان سعدی) را نزد ملا عەبدوڵڵا میخواند. سپس بدلیل اختلاف با یکی ازخانوادەهای روستا و برای جلوگیری از تشدید اختلاف بار دیگر مجبور به کوچ شدند، این بار به موطن اصلی خود روستای (سی سێر) برگشتند.

در روستای (سی سێر) نزد مدرس حجره (ملا سید حسین حسینی) رفته و کتاب گلستان سعدی را تمام کرد. آنگاه خواندن درس علمی و عربی را نزد استاد آغازنمود.

ایشان کتابهای (تصریف زنجانی) و (عوامل) و (انموضج) را تمام کرد.

اماهنوز کتاب (انموضج) را تمام نکرده بود که پدر بزرگوار ایشان دار فانی را وداع فرمودند و کریم و برادرش (قادر) و مادر و تنها خواهرش (عایشه) را در این دنیای وانفسا تنها گذاشتند.

ولی استاد فدایی با عنایت به علاقة وافری که به فراگیری داشت، دست ازتحصیل علم برنداشت و کتابهای (اظهار) و (تصریف ملا علی) و (وضع و استعارة جامی) را تمام کرد و آنگاه خواندن کتاب (سیوط) را شروع کرد ولی همیشه آرزوداشت برای فراگیری بیشتر از روستای (سی سێر) به جاهای دیگری برود. برای همین منظور به روستای (سیوچ) یکی از روستاهای شهرستان بانه میرود و در آنجانزد (ملا ابراهیم) (سیوط) را تمام کرد. در جریان آتش سوزی شهرستان بانه و هرج ومرج روستاهای دور و بر به دلیل آمدن (محەمەد رشید خان) به بانه، ناچار به بازگشت به روستای (سی سێر) شد و نزد (ملا عەبدولڕەحمان سی سێری) اکثر کتابهای علمی راتمام کرد.

آنگاه به روستای (هند آباد) یکی از روستاهای (که ڵۆی) سردشت میرود ومدتی در خدمت (ملا حسن حزینی) مانده و سپس نزد (قاضی علی) در سردشت میرود و مدت 6 ماه نزد ایشان تلمیذی میکند.

بار دیگر استاد فدایی برای افزایش علم و دانش خود روش حرکت و تجربه راسر لوحة کار خود قرار میدهد. این بار راه روستای (تورجان) یکی از روستای مکریان را در مینوردد و نزد (ملا عەبدوڵڵا محەمەدی سوتویی)کتاب (گه له نبه وی برهان) را تمام کرد.

در همانموقع چون حجره (نمه شیر) از روستای اطراف بانه، تقریباً خالی شده بود، نزد مدرس حجره (ملا ئەحمەد حیدری) میرود و کتابهای (جمع الجوامع)

و(تشریح) و (رساله حساب و تذهیب) را نزد ایشان میخواند. و در همانجا اجازة (افتا) و ارشاد را گرفته و در سال (1373 ه ق 1332 ش) یعنی در سن 25 سالگی بصورت رسمی کارنامة افتا را از دست (ملا ئەحمەد حیدری) میگیرد و به موطن خودروستای (سی سێر) برگشتم و از انجا به روستای (نستان) که در همسایگی زادگاهش بود، میرود و مدت 5 سال در این روستا پیشنماز و مدرس روستای (نستان) بوده است.

آنگاه برای آخرین بار اسباب کشی میکند و به روستای (کاولان علیا) که درست وسط جاده سردشت مهاباد میباشد، میرود. اسباب این بزرگوار کلاً کتابهای ایشان بودند و لاغیر این بزرگوار تا آخر عمر خود در این روستا ماند و مشغول تدریس، تحقیق، کارهای ادبی و... شد.

استاد فدایی بعد از یکسال تحمل رنج ناشی از سرطان ریه، ساعت 11:30 شب پنج شنبه پنجم فروردین ماه سال 1372 شمسی، شب عید سعید فطر (رمضان) سال 1372 شمسی چشم از جهان فرو بست. مقبرة این ادیب و استاد عالی مقام درروستای (کاولان علیا) میباشد.

این بزرگوار مدت 30 سال در روستای (کاولان علیا) ماندگار شده و در آنجاازدواج نموده است که حاصل این ازدواج 4 پسر و 2 دختر میباشد. از این عزیز آثارگرانقیمت زیادی مانده و متأسفانه به اعتراف خودش بسیاری از آنها در طول زندگیش از بین رفتەاند از جمله 300 شعر که ایشان روی آن کار کرده و بدلایلی نابود شدەاند.

حاصل عمر ادبی استاد،موارد زیر هستند که هر یک در چند سطر تا اندازه ای معرفی می شوند و نمونه ای از اشعار آورده می شوند:

1-لاس و خزال: یک داستان فلکولوری کردی است در 3 دفتر و 4750 بیت شعر سروده شده است.برای آشنایی بیشترخواننده گان این داستان چند سطری را از صفحات 32تا35(خاطرات یک مترجم) اثر استاد بزرگوار جناب محەمەد قاضی عیناً نقل می کنیم:

یک وقت مرحوم دکتر جواد قاضی ضمن یادی از ماجراهای جوانی و تاسف و حسرت بر آن روزگاران خوش زندگانی چنین نقل کرد:روزی که با مرحوم اسکارمان و راوی مشهور و خوش آوازی به نام میرزا اسکندر در بیشه سبز و خرمی در کنار رودخانه ی مهاباد گرد هم نشسته بودیم و یادداشت های مربوط به بیت(لاس و خه زال) را تلفیق و تدوین می کردیم،میرزا اسکندر گاه گاه تکه های زیبایی از آغاز داستان لاس و خه زال و از گفت و گوی عاشق و معشوق را با آن صدای گرم و دلنشین خود زمزمه می کرد.
ان روز داستان بسته شدن نطفه لاس بر پشت شیر را که بی اغراق یکی از شاهکارهای حساس ادبیات جهان است به آهنگ (حه یران) خواند و سپس چند بیتی ازگفت و گوهای عاشقانه بین لاس و خزال را به همان آهنگ ادا کرد.خوش صدایی راوی و زیبایی شعرها در آن حال خوش فراغ بال و صفای آب و هوا و دلنشینی منظره بیشه و رودخانه چنان درآن غربی آشنا با روح شرقی کارگر افتاد که بی اختیار از جا بر جست و شروع به پایکوبی و دست افشانی کرد و سوگند خورد که زیباتر و نغزتز از این حماسه عشقی را در آثار هیچیک از بزرگان ادب اروپا، از دانته گرفته تا شکسپیر و گوته و غیره ندیده است...
استاد فدایی بعد از ده سال تمام پیگیری چند و چون این داستان زیبا و ارزشمند،در بحر هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف (آهنگ مشهور ای نام تو بهترین سر آغاز)در بیش از 4750بیت به شعر کردی سروده اند،که در نوع خود کم نظیر است.نیایش سرآغاز داستان یکی از زیباترین و شیواترین نیایشهای شعر کردی است.نظر با اینکه در منابع ذکر شده در اول مقاله مقداری از آن نیایش ها را آورده ام در اینجا از تکرار آنها خودداری میکنم.در قسمتی از شروع داستان می فرماید:

2ـ تاریخ زندگینامة فدایی:
سرگذشت استاد فدایی از دورة طفولیت تا سال 1357 شمسی میباشد که در قالب 1000 بیت شعر آمده است. در آغاز کتاب،پس از یک نیایش دلنشین میگوید:
3ـ دمدم نامه:
که داستان تاریخی قلعه دمدم جنگ بین امیر خان برادوست ولشکریان شاه عباس صفوی در بیشتر 7000 بیت شعر سروده است. که توسط استادگرامی جناب آقای سید محەمەد صمدی با مقدمه و تصحیح این بزرگوار به چاپ رسیده است.

4 کلیات فدایی: مجموعه اشعار (غزلیات به ترتیب حروف الفبا در حرف آخرتا قافیه) تخمیس، بهاریه، ملمح و... به زبانهای فارسی و کردی. این دیوان شامل 4000 بیت شعر میباشد.

وه‌سێتنامه‌ی‌ پێشه‌وا قازی‌ محه‌ممه‌د و وەرگێڕانی بە فارسی

  وه‌سێتنامه‌ی‌ پێشه‌وا قازی‌ محه‌ممه‌د و وەرگێڕانی بە فارسی

    

  بسم  الله الرحمن الرحیم    

 نه‌ته‌وه‌ی‌ زۆر لێ‌كراو، بێ‌به‌ش‌و چه‌وساوه‌ی‌ كورد! برایانی‌ به‌ڕێز! له‌ دوایین ساته‌كانی‌ ژیان‌دا بابه‌تگه‌لێتان وه‌ك ئامۆژگاری‌ پێ‌ ده‌ڵێم.

ملت مظلوم، محروم و ستمدیده کرد! برادران عزیزم! در آخرین لحظات زندگی مطالبی را بعنوان نصیحت عرض می‌کنم.

 

                      شەهید قازی محەممەد دامەزرێنەری کۆماری مەهاباد 

 بۆ ره‌زامه‌ندیی‌ خودا ده‌ست له‌ دوژمنیی‌ یه‌كتر هه‌ڵ‌گرن، یه‌ك بگرن‌و بۆ پشتیوانی‌ له‌ یه‌كتر هه‌ڵ‌سن، له‌ به‌رابه‌ر دوژمن‌دا راوه‌ستن، خۆتان به‌ نرخێكی‌ كه‌م به‌ دوژمنه‌كان مه‌فرۆشن. دوژمن ته‌نیا بۆ گه‌یشتن به‌ قازانجه‌كانی‌ ئێوه‌ی‌ ده‌وێ. پاش ئه‌وه‌ ئیتر زیاتر له‌ تڵپه‌یه‌ك نین.

بخاطر خدا از دشمنی یکدیگر دست بردارید، متحد شوید و به حمایت یکدیگر برخیزید. در برابر دشمن بایستید، خود را به ثمن بحس به دشمنان نفروشید. دشمن تنها برای دستیابی به منافع خود شما را می‌خواهد. پس از آن شما دیگر تفاله‌ای بیش نیستید.

 دوژمنانی‌ نه‌ته‌وه‌ی كورد زۆرن، زۆردان، نامه‌رد‌و بێ‌ویژدانن، رازی‌ سه‌ركه‌وتنی‌ هه‌ر نه‌ته‌وه‌یه‌ك یه‌كیه‌تیی‌‌و پێكه‌وه‌ بوونه‌. ئازادیی‌ نه‌ته‌وه‌یه‌ك پێویستی‌ به‌ پشتیوانیی‌ گشت نه‌ته‌وه‌كه‌یه‌، نه‌ته‌وه‌ی‌ یه‌كنه‌گرتوو هه‌میشه‌ له‌ ژێر ده‌سه‌ڵات‌دایه‌.

دشمنان ملت کرد بسیارند، ظالمند، ‌‌‌‌‌‌بی مروت و بی‌وجدانند. رمز سربلندی هر ملتی اتحاد و با هم بودن است. آزادی یک ملت، مستلزم پشتیبانی آحاد ملت است. ملت بدون اتحاد، همواره تحت سلطه خواهد بود.

 ئێوه‌ نه‌ته‌وه‌ی كورد شتێكتان له نه‌ته‌وه‌كانی‌ دیكه‌ كه‌م نیه‌. به‌ پێچه‌وانه‌شه‌وه‌ پیاوه‌تی‌، غیره‌ت‌و ئازایه‌تیی‌ ئێوه‌ فره‌ زۆرتره‌.ئه‌و نه‌ته‌وانه‌ی‌ له‌ به‌ندی‌ دیلی‌ رزگاریان بووه‌ یه‌كگرتوو بوون‌و ته‌واو. 

شما ملت کرد چیزی از ملتهای دیگر کم ندارید، اتفاقاً مردانگی، غیرت و شجاعت شما بسی بیشتر است. ملتهایی که از بند اسارت رسته‌اند، متحد بوده‌اند و بس

 ئێوه‌ش ده‌توانن به‌ یه‌كگرتوویی‌‌و هاوپێوه‌ندی‌ زه‌نجیری‌ دیلێتی‌ پچڕێنن. ئێره‌یی‌، خه‌یانه‌ت‌و خۆفرۆشی وه‌لانێن. ئیتر فریوی‌ دوژمنان مه‌خۆن. دوژمنی‌ نه‌ته‌وه‌ی‌ كورد له‌ هه‌ر تاقم‌و گرووپ‌و ره‌نگ‌و ره‌گه‌زێك، هه‌ر دوژمنه‌، بێ‌ به‌زه‌یی‌و ویژدانه‌.ئێوه‌ له‌گیان یه‌ك به‌رده‌دا تا به‌ قازانجه‌كانی‌ خۆی بگا، به‌ به‌ڵێنیگه‌لی‌ درۆزنانه‌، ئێوه‌ ده‌خڵه‌تێنێ‌.

شما نیز می‌توانید با اتحاد و همبستگی زنجیر اسارت را پاره کنید. حسودی، خیانت و خودفروشی را کنار بگذارید. دیگر فریب دشمنان را نخورید. دشمن ملت کرد از هر دسته و گروه و رنگ و نژاد، باز هم دشمن است، بی‌رحم است وجدان ندارد، شما را بجان هم می‌اندازد تا به منافع خود دست یابد، با وعده‌های دروغین، شما را می‌فریبد.

 له‌ ئیسماعیل ئاغای‌ شكاك تا جه‌وهه‌رئاغای‌ برای‌‌و حه‌مزه‌ئاغای‌ مه‌نگوڕ‌و چه‌ندین‌و چه‌ند قاره‌مانێكی‌ دیكه‌، فریوی‌ ئه‌م زۆرداره‌ مه‌لعونانه‌یان خوارد‌و ناپیاوانه‌ شه‌هیدكران. هه‌موویانیان به‌ قورئان‌و سوێند فریودا، ئاخر ئه‌مانه‌ كه‌ی‌ له‌ قورئان‌و سوێند تێ‌ده‌گه‌ن، وه‌فا له‌ لای‌ ئه‌م كۆمه‌ڵه‌، شمه‌كی‌ بازاڕه‌.

از اسماعیل آقا شکاک تا جوهر آقا برادرش و همزه آقا منگور و چندین و چند قهرمان دیگر، فریب این ظالمان ملعون را خوردند و نامردانه به شهادت رسیدند. همه آنها را با قرآن و قسم فریب دادند آخر اینها کی قرآن و قسم حالیشان است، وفا نزد این جماعت، کالای بازار است.

 له‌ رێگه‌ی‌ خوداو بۆ ره‌زامه‌ندیی‌ ئه‌و پشتی‌ یه‌كتر چۆڵ مه‌كه‌ن‌و یه‌كگرتوو بن، دڵنیا بن ئه‌گه‌ر دوژمن هه‌نگوێنتان پێ‌بدا، تێكه‌ڵ به‌ژه‌هره‌. فریوی‌ سوێنده‌ درۆزنه‌كانی‌ مه‌خۆن. ئه‌گه‌ر هه‌زار جار سوێند بخۆن دووباره‌ هیچ ئامانجێكیان جیا له‌ له‌نێوبردنی‌ ئێوه‌ نیه. 

در راه خدا و بخاطر او پشت یکدیگر را خالی نکنید و متحد شوید مطمئن باشید اگر دشمن به شما عسل بدهد، آلوده به زهر است. فریب سوگندهای دروغین را نخورید. اگر هزار بار هم به قرآن، سوگند یاد کنند باز هم هدفی جز نابودی شما ندارند.

 له‌ دوایین كاتژمێره‌كانی‌ ژیانم‌‌دا خودا به‌ شایه‌تی‌ ده‌گرم كه‌ له‌ رێگای‌ ئازادی‌‌و به‌خته‌وه‌ریی‌ ئێوه‌دا گیان‌و ماڵی‌ خۆم به‌خت كرد‌و له‌ هیچ هه‌وڵێك كۆتاییم نه‌كرد. له‌ لای‌ ئه‌مانه‌، كوردبوونی‌ ئێوه‌ تاوانه‌، سه‌رو گیان‌و ماڵ‌و شه‌ره‌فی‌ ئێوه‌ له‌ لایان حه‌ڵاڵه‌.

در آخرین ساعات زندگی خود، خدا را شاهد می‌گیرم که در راه آزادی و بختیاری شما جان و مال خود را فدا نمودم و از هیچ تلاشی فروگذار نکردم. نزد ایشان، کرد بودن شما جرم است، سر و جان و مال و ناموس شما نزد آنها حلال است.

ئه‌وان چونكه‌ له‌ گۆڕه‌پانی‌ شه‌ڕدا ناتوانن له‌ به‌رانبه‌ر ئێوه‌دا راوه‌ستن، هه‌میشه‌ هانا بۆ فێڵ‌و ته‌ڵه‌كه‌ ده‌به‌ن. شا‌و ده‌ست‌و پێوه‌ندییه‌كانی‌ به‌ جاران په‌یامیان نارد كه‌ بۆ وتووێژ ئاماده‌ن‌و مه‌یلی‌ خوێن رشتنیان نیه‌، به‌ڵام من ده‌مزانی‌ ئه‌وان درۆده‌كه‌ن. ئه‌گه‌ر خه‌یانه‌ت، خۆفرۆشی‌و فریوخواردوویی‌ هێندێ‌ له‌ سه‌رۆك عه‌شیره‌كان نه‌بووایه‌، كۆمار هیچكات شكستی‌ نه‌ده‌خوارد. 

آنها چون در میدان نبرد نمی‌توانند رو در روی شما بایستند همواره به حیله روی می‌آورند. شاه و ایادی او بارها پیغام فرستادند که برای مذاکره آماده هستند و تمایل به خونریزی ندارند اما من می‌دانستم آنها دروغ می‌گویند. اگر نبود خیانت، خودفروشی و فریب‌خوردگی برخی سران عشایر، جمهوری هرگز شکست نمی‌خورد.

وه‌سیه‌ت ده‌كه‌م منداڵه‌كانتان فێری‌ زانست‌و عیلم بكه‌ن. نه‌ته‌وه‌ی‌ ئێمه‌ شتێكی‌ له‌ نه‌ته‌وه‌كانی‌ تری‌ جیهان كه‌م نیه‌، جیا له‌ زانست‌و عیلم.فێری‌ زانست بن تا له‌ كاروانی‌ مرۆڤایه‌تی‌ دوا نه‌كه‌ون. زانست، چه‌كی‌ له‌نێوبردنی‌ دوژمنانه‌، دڵنیابن ئه‌گه‌ر به‌ دوو چه‌كی‌ یه‌كیه‌تی‌‌و زانست پۆشته‌ ببن، دوژمنان كارێكیان بۆ ناچێته‌ پێش.

وصیت می‌کنم فرزندانتان را دانش و علم بیاموزید. ملت ما از دیگر ملل جهان، چیزی کم ندارد الا دانش و علم، دانش بیاموزید تا از کاروان بشریت عقب نمانید. دانش، سلاح نابودی دشمنان است.مطمئن باشید اگر به دو اسلحه اتحاد و دانش مسلح شوید، دشمنان کاری از پیش نخواهند برد.

 ئێوه‌ نابێ‌ به‌ مردنی‌ من‌و براكان‌و ئامۆزاكانم ترس بچێته‌ دڵتانه‌وه‌. هێشتا قاره‌مانگه‌لێكی‌ زۆر ده‌بێ‌ گیان فیدا بكه‌ن تا داری‌ ئازادیی‌ كوردستان بگاته‌ به‌رهه‌م. دڵنیام پاش ئێمه‌ش قاره‌مانگه‌لێكی‌ دیكه‌ هه‌ن كه‌ فریوبخۆن، به‌ڵام هیوادارم مه‌رگی‌ ئێمه‌ ببێته‌ ده‌رسی عیبره‌ت بۆ سه‌رجه‌م خه‌باتگیڕانی‌ ئازادیی‌ كوردستان.

 شما نباید با مرگ من و برادران و پسرعموهایم ترسی بدل راه دهید. هنوز قهرمانان بسیاری باید جان فدا کنند تا درخت آزادی کردستان به ثمر بنشیند. مطمئن هستم پس از ما نیز هستند قهرمانان دیگری که فریب بخورند، اما امیدوارم مرگ ما درس عبرتی برای تمامی مبارزان رهایی کردستان شود.

 وه‌سیه‌تێكی‌ دیكه‌م بۆدڵسۆزانی‌ نه‌ته‌وه‌ی‌ كورد هه‌یه‌. له‌ خودای‌ گه‌وره‌ داوای‌ ئازادیی‌ نه‌ته‌وه‌ی‌ خۆتان بكه‌ن.

 وصیت دیگری برای دلسوزان ملت کرد دارم. از خدای بزرگ، رهایی ملت خود را طلب کنید.

 شایه‌ت له‌ خۆتان بپرسن بۆ من سه‌رنه‌كه‌وتم؟ له‌ وه‌ڵام‌دا ده‌بێ‌ بڵێم به‌ خودا سه‌ركه‌وتووی‌ راسته‌قینه‌ منم. چ نێعمه‌تێك له‌وه‌ سه‌رتره‌ كه‌ سه‌رو ماڵ‌و گیانم له‌ رێگای‌ نه‌ته‌وه‌‌و نیشتمانم‌دا به‌خت بكه‌م.

 شاید از خود بپرسید من چرا پیروز نشدم؟ در پاسخ باید بگویم بخدا پیروز واقعی من هستم. چه نعمتی بالاتر از این که در راه ملت و سرزمینم، سر و مال و جان فدا کنم.

 باوه‌ڕ بكه‌ن من جاران داوام له‌ خودا كردوه‌ ئه‌گه‌ر بمرم به‌ شێوه‌یه‌ك گیان له‌ده‌ست بده‌م كه‌ به‌ روومه‌تی‌ سووره‌وه‌ له‌ لای‌ خودا‌و پێغه‌مبه‌ر‌و نه‌ته‌وه‌كه‌م دا ئاماده‌ بم. وه‌ها مردنێك سه‌ركه‌وتنی‌ راسته‌قینه‌یه.‌

باور کنید من بارها از خدا خواسته‌ام اگر قرار است بمیرم بگونه‌ای جان بسپارم که با روی سرخ در محضر خدا و رسول و ملتم حاضر شوم. چنین مرگی فتح واقعی است.

خۆشه‌ویستانم! كوردستان، نیشتمانی كورد‌و ماڵیه‌تی‌.  

 هیچ كه‌سێك مافی‌ ئێره‌یی‌‌و به‌خێڵی‌ نیه‌ هه‌موو له‌ ماڵی‌ خۆیان‌دا ئازادن. هه‌رچی‌ له‌ ده‌ستتان دێ‌ بۆ ئازادیی‌ كورد كۆتایی‌ مه‌كه‌ن. ئیتر نابێ‌ له‌سه‌ر رێگای‌ ئه‌و كه‌سانه‌دا كه‌ به‌رپرسایه‌تی‌ ده‌گرنه‌ ئه‌ستۆ راوه‌ستن. له‌ به‌رد خستنه‌ رێگه‌ ده‌ست هه‌ل‌َگرن‌و ئه‌ركه‌كانتان به‌ باشترین شێوه‌ به‌ڕێوه‌ببه‌ن.

عزیزانم! کردستان، سرزمین ملت کرد و خانه اوست. 

هیچکس حق حسادت و بخل ندارد همه در خانه خود آزادند. هر چه از دستتان برمی‌آید برای رهایی کرد دریغ نکنید. دیگر نباید بر سر راه کسانی که مسئولیت برعهده قرار بگیرید از سنگ‌پرانی دست بردارید و وظایف خود را بنحو احسن به انجام رسانید.

 دڵنیابن براكورده‌كه‌تان له‌ دوژمنی‌ بێگانه‌ زۆر باشتر. ئه‌گه‌ر من به‌پرسایه‌تیم وه‌ئه‌ستۆ نه‌گرتبایه‌ ئێستا له‌ پای‌ چێوه‌ی‌ داردا نه‌بووم و له‌ لای بنه‌ماڵه‌كه‌م رۆژه‌كانم ده‌برده‌سه‌ر، به‌ڵام ئه‌ركی‌ من، به‌رزترین ئامانجم بوو و، تا پێی‌ گیان راوه‌ستام. به‌ هیوای‌ خوداوه‌ندی‌ گه‌وره‌، له‌ ئاكام‌دا به‌سه‌ر دوژمنان‌دا سه‌رده‌كه‌ون.

 مطمئن باشید برادر کرد شما بمراتب از دشمن بیگانه بهتر است. من اگر مسئولیت قبول نمی‌کردم اکنون در پای چوبه دار نبودم و در کنار خانواده خود ایام می‌گذراندم، اما وظیفه من، بالاترین هدف من بود و تا پای جان ایستادم. به امید خداوند متعال، سرانجام بر دشمنان پیروز خواهیم شد.

١-بڕواتان به‌ خودا‌و ماجا‌و من عندالله ‌و پێغه‌مبه‌ری‌ ئه‌كره‌م 'ص' هه‌بێ‌‌و ئه‌ركه‌ دینییه‌كانی‌ خۆتان به‌ باشترین شێوه‌ به‌ڕێوه‌ ببه‌ن.

1ـ به خدا و ما جاء من عندالله و پیامبر اکرم (ص) ایمان داشته باشید و وظایف دینی خود را بنحو احسن بجا آورید.

٢- یه‌كیه‌تی‌و هاوپێوه‌ندی‌، ره‌مزی‌ سه‌ركه‌وتنه‌. ئێره‌یی‌‌و خۆفریودان وه‌لابنێن‌و له‌ وه‌رگرتنی‌ به‌رپرسایه‌تی‌‌و خزمه‌تكردن‌‌دا له‌گه‌ڵ یه‌كتر كێ‌به‌ركێ‌ بكه‌ن.

2ـ اتحاد و همبستگی، رمز پیروزی است. حسادت و خودفریبی را کنار بگذارید و در پذیرش مسئولیت و خدمتگذاری با یکدیگر رقابت کنید.

٣- زانست‌و ئاگایی‌ خۆتان به‌رنه‌سه‌رێ‌ تا فریوی‌ دوژمنان نه‌خۆن.

3ـ دانش و آگاهی خود را ارتقاء دهید تا فریب دشمنان را نخورید.

٤- هیچ كات دوژمن به‌ دۆست مه‌زانن چونكه‌ دوژمنی‌ نه‌ته‌وه‌‌و نیشتمان‌و دینتانه.

4ـ هرگز دشمن را دوست مپندارید چرا که و خصم ملت و میهن و دین شماست.
‌ 
٥- خۆتان بۆ چه‌ند رۆژ ژیان له‌م دنیا له‌ناوچووه‌دا مه‌فرۆشن. مێژوو سه‌لماندوویه‌ كه‌ دوژمن به‌
 چووكه‌ترین بیانوویه‌ك، ده‌ست بۆ كوشتار‌و سه‌ركوت ده‌با.

5ـ برای چند روزه زندگی در این دنیای فانی خود را مفروشید. تاریخ ثابت نموده است که دشمن به کوچکترین بهانه‌ای، مبادرت به کشتار و سرکوب می‌کند.

٦-خه‌یانه‌ت به‌ یه‌كتر مه‌كه‌ن نه‌ خه‌یانه‌تی‌ سیاسی‌و نه‌ خه‌یانه‌تی‌ ماڵی‌‌و گیانی‌‌و نامووسی خه‌یانه‌تكار له‌ لای‌ خودا‌و گه‌ل رووڕه‌شه‌‌و خه‌یانه‌ت، له‌ ئاكام‌دا بۆ خۆی ده‌گه‌ڕێته‌وه.

6ـ به یکدیگر خیانت نکنید نه خیانت سیاسی و نه خیانت مالی و ناموسی، خیانتکار نزد خدا و خلق رو سیاه است و خیانت، سرانجام به خود او باز می‌گردد.

٧-له‌ته‌ك ئه‌و كه‌سانه‌ی‌ دا، بێ‌ خه‌یانه‌ت ئه‌رك به‌ڕێوه‌بردن هاوكاری‌ بكه‌ن. خودای‌ نه‌خواسته‌ هیچكات مه‌بنه‌ سیخۆڕی‌ بێگانه.

7ـ با کسانی که بدون خیانت، انجام وظیفه می‌کنند همکاری نمایید. خدای نکرده هرگز جاسوس بیگانه نشوید.

٨- ئه‌و شوێنانه‌ی‌ له‌ وه‌سیه‌تنامه‌كه‌دا ئاماژه‌م پێ‌ كردون 'مزگه‌وت، قوتابخانه‌‌و نه‌خۆشخانه‌' هی‌ خۆتانن، به‌ باشترین شێوه‌ كه‌ڵكیان لێ‌وه‌رگرن.

8ـ مکانهایی که در وصیت‌نامه به آنها اشاره نمودم (مسجد، مدرسه، بیمارستان) متعلق به خود شماست. به بهترین نوع ممکن از آن استفاده کنید.

٩- واز له‌ شۆڕش مه‌هێنن تا له‌ژێرده‌سته‌یی‌ ده‌رباز بن. ماڵی‌ دنیا هیچ نیه‌، ئه‌گه‌ر نیشتمانێكتان هه‌بێ‌، سه‌ربه‌خۆیی‌یه‌كتان هه‌بێ‌‌و ماڵ‌و خاك‌و نیشاتمانتان هی‌ خۆتان بێ‌، ئه‌و كات هه‌موو شتێكتان ده‌بێ‌، هه‌م سامان هه‌م ده‌وڵه‌ت، هه‌م ئابڕو و هه‌م نیشتمان.

9ـ از قیام دست برندارید تا از سلطه رهایی یابید. مال دنیا هیچ است، اگر سرزمینی داشته باشید استقلالی داشته باشید و مال و خاک و میهن شما متعلق به خود شما باشد، آنگاه همه چیز خواهید داشت، هم مال، هم ثروت، هم دولت هم آبرو و هم میهن.

١٠- گومان ناكه‌م جیا له‌ مافی‌ خودا 'حق الله'، مافێكی‌ دیكه‌ له‌ ئه‌ستۆم بێ‌، سه‌ره‌ڕای ئه‌مه‌ش ئه‌گه‌ر كه‌سێك هه‌ست ده‌كا قه‌رزێكی‌ به‌لامه‌وه‌یه‌ بچێته‌ لای‌ میراتگرانم.

10ـ گمان نمی‌کنم جز حق الله، حق دیگری برگردن داشته باشم، با وجود این اگر کسی احساس می‌کند طلبی از من دارد به وارثان من مراجعه کند.

تا ده‌ست نه‌ده‌یه‌ ده‌ستی‌ یه‌كتر، سه‌ركه‌وتن مسۆگه‌ر نابێ‌. له‌ یه‌كتر زۆر مه‌كه‌ن چونكه‌ خوداوه‌ند دوژمنی‌ زۆردارانه‌.

تا دست به دست یکدیگر ندهید، فتح میسر نخواهد شد. به یکدیگر ظلم نکنید چون خداوند دشمن ظالمان است.

هیوادرام وته‌كانم وه‌رگرن، خوداوه‌ند ئێوه‌ به‌سه‌ر دوژمنان‌دا سه‌رخات.    

امیدوارم سخنان مرا بپذیرید. خداوند شما را بر دشمنان پیروز گرداند.

مراد ما نصیحت بود و گفتیم "مه‌به‌ستی‌ ئێمه‌ ئامۆژگاری‌ بوو وتمان"    

مراد ما نصیحت بود و گفتیم

حوالت با خدا كردیم و رفتیم "سپاردمان به‌ خودا‌و رۆیشتین"                                           

حوالت با خدا کردیم و رفتیم

خزمه‌تگوزاری‌ نه‌ته‌وه‌‌و نیشتمان قازی محه‌ممه‌د 

خدمتگذار ملت و میهن قاضی محمد


هەزاران سڵاو لەگیانی پاکی پێشەوای گەلی کورد قازی موحەمەدی نەمر

هەزاران سڵاو لەگیانی پاکی سەرۆکی کۆماری کوردستان پێشەوای نەمر




سه‌رچاوه‌: كتێبی‌ " قازی‌ محه‌ممه‌د‌و كۆمار له‌ ئاوێنه‌ی‌ به‌ڵگه‌كان"دا ، بێهزاد خۆشحالی‌، ١٣٨٠، هه‌مه‌دان * زورگێڕدراوی‌ ده‌قی‌ فارسی "وه‌صیت‌نامه‌ قازی‌ محمد"

مجملي بر وضعيت کردها در سوريه

سکونتگاه و جمعيت

در سوريه تخمينًا بين 2 الي 3 ميليون نفر کرد زندگي می کنند. سکونتگاه اکثريت آنها در شمال سوريه، از سواحل درياي مديترانه شروع شده، در نوار مرز شمالي سوريه با ترکيه امتداد يافته و به نواحي مرزي جنوب اين کشور با عراق متصل می گردد و استانها و شهرهاي کردي قاميشلو، حسکه، عموده، طل گوچر، ساره کانيه (رسول عين)، ترپه سپي (قبور عابد)، با يک کمانه اي به طرف جنوب تا شهر حسکه را در برم یگيرد. در غرب شهر عفرين، منطقة کرد داغي (کوههای کرد) شمال حلب، جبال سامان، در منطقة کليساي سيمون کردنشين مي باشند. علاوه بر اين برخي از مناطق مسکوني کرد ها در شمال غرب، در نزديکي ا يدليب، کافرتاخاريم، اقامتگاه اصلي قهرمان آزاديبخش کرد سوريه، يعني ابراهيم ال حنانو، قرار دارد که از سوي هر سوریه اي مورد پرستش قرار می گيرد. در غرب نيز در منطقة يسير الشگور در مرز شهر حماح آباديهاي به هم پيوسته کرد وجود دارند. يک چهارم مردم شهر حلب کردتبار  می باشد. در سمت شرق حلب، دوروبر منطقة باب و حواشي نيز مناطق مهم مسکوني کردها در سوريه قرار دارند. سمت شرقي تر منطقه کردداگ در امتداد مرز سوريه  عراق از منطقة جبارلوس گرفته تا منطقة کوباني (عين ا لعرب) مساحتي حدود حداقل 25000 کيلومتر مربع منطقه کردنشين شمال سوريه را تشکيل میدهد. همچنين در دمشق پايتخت هم چند صد هزار کرد زندگي می کنند. آرامگاه امير شهير کرد، صلاح الدين ايوبي، نيز در اين شهر قرار دارد.

جمعيت سوريه در حال حاضر 16 ميليون و 400 هزار نفر می باشد که حداقل 15 درصد اين تعداد کرد می باشند.


تاريخچه

سورية امروز در سال 1920 بر اساس پيمان نهاني موسوم به « سايکس پيکو » که در 16 مه 1916 بين انگلستان و فرانسه منعقد گرديد، از ترکية عثماني جدا و تحت قيموميت فرانسه درآمد. در نهم مارس 1921 طي قراردادي خط راه آهن بغداد که توسط آلمان يها در بحبوبة جنگ جهاني اول ساخته شده بود، بعنوان خط مرزي بين ترکيه و سورية جديدالتأسيس تعيين گرديد. به سبب اين مرز مصنوعي کردها ناگهان از همديگر جدا گرديدند. مناطق جنوبي اين خط راه آهن اکنون ديگر به خاک کشور جديد سوريه تبديل شدند، مناطق شمالي آن تحت حاکميت ترکيه باقي ماندند.

اين جدايي عواقب سياسي، فرهنگي و اقتصادي فراواني براي کردهاي شمال و جنوب خط را ه آهن به همراه داشت. مناطق بيشماري تقسيم و تجزيه شدند، هزاران خانواده پار هپاره شدند. مرزهاي جديد تا دهة 50 ميلادي از جانب ُ کردها در ترکيه و در سوريه ناديده گرفته شدند. اما پس از يک بحران بين ترکيه و سوريه در اواخر دهة 50 ترکها مرزها را بستند.

کردهاي تحت قيموميت فرانسويها از حقوق سياسي و فرهنگي زيادي برخوردار بودند.

 بين 1932 الي 1943 در سوريه روزنامه اي به نام « هاوار » که اهميت زيادي  براي  کردها داشت، منتشر می شد، اما اين نشريه در سالي که سوريه مستقل از فرانسه گرديد، بسته شد. بستن اين روزنامه يکي از اولين اقدامات حاکمان سوري عليه موجوديت ُ کرد بود.


مقاومت در مقابل سياست تعريب اجباري و سياست حذفي

در سال 1962  کردها با يک نقشة جديد عربي  ناسيوناليستي روبرو گشتند. در استان حسکه، واقع در شمال شرقي سوريه، يک سرشماري جمعيت صورت گرفت.

 بعنوان نتيجة اين سرشماري يک شبه 120 تا 150 هزار ُ کرد بعنوان « افراد بي کشور » معرفي گرديدند. 

 تعداد اين انسانهاي« بي سرزمين » امروزه در سوريه 300 هزارکرد می باشد. اين انسانها   44 سال پس از اين جريان هنوز در سزمين خود از هيچ حقي برخوردار نيستند. آنها حتي شناسنامه، گذرنامه، ... و يا هر سندي که هويت حداقل سوري آنها را نشان دهد، دريافت نمی دارند. آنها تنها حق برخورداري از برگ هاي حاوي اسم و عکس خود را دارند که در آن قيد گرديده « بي سرزمين ».

هدف رژيم سوريه از اين اقدام به اقليت تبديل کردن ُ کرد در استان نفت خيز کردي بود.  از آن زمان جامعة سوريه با مشکل به اصطلاح « اجانب » يا « مکتومين » ( ثبت نشد هها يا بيگانگان) روبرو می باشد.

با اتمام بناي سد فرات در اواسط دهة 70 ميلادي، رهبري حزب بعث سوريه در دمشق ايدة جدايي و انشقاق مناطق ُ کردنشين سوريه  « بهتر » از مناطق کردنشين ترکيه و عراق را دنبال نمود.

در اين راستا نقشة « کمربند عربي »ريخته شد. يک نوار مرزي به عمق 10  15 کيلومتر در امتداد مرز ترکيه و سوريه« خالي از کردها» گرديد. 

ساکنان ديرباز اين مناطق به زور به مناطق ديگر کوچانده شدند. به جاي آنها عشاير عرب از  نواحي مرکزي کشور، از منطقة سد فرات، به مناطق ُ کردي آورده و در آنها اسکان داده شدند.

به موازات اقدامات ضد ُ کردي فوق تعقيب سياسي ُ کردها شدت يافت. دهها سياستمدار کرد دستگير و براي سالهاي طولاني بدون محاکمه پشت ميله هاي زندان حبس شدند.

زبان کردي، نشريات و کتب کردي، موسيقي کردي، نامهای کردي افراد، مناطق، شهرها، اماکن، ميادين و... ممنوع گرديدند. در آن زمان کردها فقط مخفيانه می توانستند، مراسم نوروز را جشن بگيرند. تنها از ابتداي دهة 80 بود که  کردها توانستند مراسم نوروز را کم يا بيش قانوني جشن بگيرند. اما ممنوعيتهاي عمومي عليه زبان و فرهنگ  کردي همچنان پابرجا ماندند.

در سوريه نشريات، راديو و تلويزيون به زبان کردي محلي از اعراب ندارد. تاکنون مخالفان اين تضييقات با تعقيب سياسي، شکنجه و مرگ روبرو شده اند، اما جنبش ملي کرد از پاي نايستاده است. مردم کرد سوريه از مبارزة ملي هم تباران خود، هم در عراق و هم در ترکيه بطور فعال حمايت نموده است.

پس از فروپاشي بلوک شرق در ابتداي دهة 90 جنبش ملي کرد جان تازه اي گرفت. تأثير انديشة طبقاتي و جنبشهاي کمونيستي در کردستان به حداقل خود رسيد. برعکس، نفوذ احزاب ملی گرای کرد افزايش فراواني يافته است.

به ويژه پس از 2001 اشکال مدني و صلح آميز مبارزه در بين کردها دست بالا يافت. نافرجامي مبارزة مسلحانة پ. ک. ک. در کردستان ترکيه و 11 سپتامبر، رويدادهاي کردستان عراق وبه ويژه هويت فدرال آن مهمترين عوامل يک تغيير رويکرد بودند. در سالهاي 2002-2003 احزاب سياسي  کرد اعتراضات متعددي را در دمشق و شهرهاي ديگر سازماندهي نمودند. کردها خواهان آزاديهاي فرهنگي و سياسي بيشتري شدند. اعطاي تابعيت به اشخاص « بي سرزمين »همچنان جزو اولين خواسته هاي آنها قرار داشت.  در سالهاي اخير اعتراضات کردها در سوريه هم ازلحاظ کمي و هم از حيث کيفي افزايش يافته است.


قيام مارس 2004

در 12 مارس 2004 نزاعي بين طرفداران دو تيم عرب و ُ کرد ناآراميهاي سنگيني در مناطق کرد سوريه ببار آورد که در آن طرفداران تيم عربي با دادن شعار به نفع صدام حسين با استفاده از چاقو و چماق به جانبداران تيم کردي يورش بردند و آنها را مورد ضرب و شتم شديد قرار دادند.

در عرض چند روز اين ناآراميها از قاميشلي در شرق تا عفرين در غرب يترين ناحيه کشور گسترش يافت. در شهرهاي بزرگ نيز چون دمشق و حلب اعتراضات مردم به وقوع ييوست.
در مورد علت واقعي اين« دعواي فوتبال »  تنها م یتوان گمان هزني کرد. اما واقع امر اين است که اين قيام  از سوي ُ کردها سازماندهي نشده بود. پس از آغاز قيام بود که اعتراضات سازمان يافته و هماهنگ شدة مردم در نواحي مختلف صورت گرفت.
عواقب اين قيام براي تمام طرفين سنگين بود. حکومت مجبور بود بپذيرد که هر تحريک ضد  کردي براي رژيم بسيار گران تمام خواهد شد. و اما تعداد زيادي از سازمانهای کردي نيز برايشان عيان گشت که آنها با ساختارهاي سياسي تأسف انگيزشان بسيار از توده هاي خلق عقب ترند.
هم اپوزيسيون ضعيف کردي و هم خارج با يک جنبش ديناميک و نيرومند سياسي مردمي روبرو شدند، مقصود از اين جنبش توده هاي برخوردار از خودآگاهي ملي کرد می باشد

پس از 2004  کردهاي سوريه اي مقيم خارج نيز فعالتر به ميدان آمده اند. آنها تلاش می کنند پلاتفرم مشترکي را بين خود سازماندهي کنند. گفتگوهايي نيز با کشورهاي خارج، به ويژه با آمريکا، انجام گرفته است.

 کردهاي سوريه اگر می خواهند در فعل و انفعالات سياسي در مقابل عمل انجام شده اي قرار نگرفته و غافلگير نشوند، بايد وضعيت در اين کشور را به دقت زير نظر داشته باشند. در سوريه اپوزيسيون دمکراتيک نيرومندي که بتواند آلترناتيو جدي براي رژيم بعثي اين کشور باشد،وجود ندارد. توده هاي عرب اين کشور به آساني با شعارهاي پا ن عربي و پان اسلامي قابل تهيج و بسيجند. در اين رهگذر وظايف مهمي پيشروي جنبش ملي کرد در اين کشور قرار دارد.


جنبش ملي کرد در سوريه

با وجود اقدامات شووينيستي دولت بعثي سوريه و انشقاقي که جنبش کرد از آن رنج میبرد، تلاشهاي مبارزان کرد سوريه عليه دو پديدة نامبرده، علی الخصوص در راستاي فائق آمدن بر چنددستگي در ميان خود، از حرکت بازنايستاده است. براي نمونه سه حزب کردي در سوريه، يعني حزب دمکرات کارکردستان در سوريه، حزب چپ کردستان/کنفرانس، حزب دمکرات  کردستان سوريه (پارتي)، در سال 1990 وحدت نمودند و حزب نوي به نام حزب دمکرات متحد ُ کردستان سوريه بوجود آوردند. در سال 1992 يک رهبري جديد از چند جريان کردي، يعني حزب دمکرات زحمتکشان ُ کردستان سوريه، حزب اتحادية مردم ُ کردستان سوريه و حزب دمکرات متحد ُ کردستان سوريه بوجود آمد. در پي آن اولين کنگرة مشترک اين احزاب، يعني کنگرة وحدت آنها، در آوريل سال 1993 تشکيل شد. حزب جديد التأسيس يه کيه تي/اتحاديه) نام گرفت. با وجود تلاشهاي انجام گرفته جهت تشکيل ائتلاف يا جبهه اي مشترک ) « حزب دمکرات واحد  کردستان سوريه » از احزاب کردستان سوريه، کردهاي سوريه از ظهور مشترک در صحنة سياسي که ضرورتي عاجل دارد، فرسنگها فاصله دارند.

 دو حزب کمونيست سوريه نيز تا سال 1990 ، سال افول اردوگاه سوسياليستي، مسئلة مستقلي به نام « مسئلة ملي کرد » نمی شناختند و آنرا در بهترين حالت تابع حل مسئلة طبقاتي می دانستند. آري، هر چند اکثريت اعضاي جنبش چپ و سوسياليستي سوريه را کردها تشکيل مي دادند ومي دهند و هر چند اين جنبش از لحاظ سياسي و اعتقادي نزديکترين متحد و پشتيبان ُ کرد بشمار مي آيد و در حقيقت خدمات فراواني به کردها نموده است، اما از پذيرش مسئلة کرد از حيث به رسميت شناسي حق تعيين سرنوشت برای آن، فاصلة طولاني دارد و حتي مي توان گفت که از خط رسمي دولت سوريه در قبال مسئلة کرد خارج نشده است .


خواستهاي کردها در سوريه

مطالبات کردها در سوريه عبارتند از آزادي بيان، آزادي مطبوعات، آزادي تجمع، آزادي فعاليت احزاب اپوزيسيون کردي و غير کردي، پايان دادن به سياست تعريب در تمام اشکال خود، برخورداري از نشريات، برنامه هاي راديو و تلويزيون به زبان کردي، آموزش به زبان کردي، پرداخت غرامت به قربانيان تعريب و سلب مالکيت شده، بازگرداندن عربهاي در دهة 60 و 70 اسکان داده شده در مناطق کردي به مناطق اصلي خودشان، فسخ و ابطال تمام اقداماتي که در سال 1962 منجر به سلب تابعيت و حقوق شهروندي از چند صد هزار کرد گرديده است،

آزادي تمام زندانيان سياسي، به رسميت شناختن کرد به عنوان مليت دوم سوريه، برابري آنها با عربها و درج و تضمين آن در قانون اساسي.

در سالهاي اخير شعارهاي فوق به خواست حق تعيين سرنوشت، خودمختاري و فدراليسم فراروئيده است


نوشتة دکتر کمال سيدو-- ترجمة ناصر ايرانپور

پوخته‌یه‌ک له‌ ژیانی پڕبه‌رهه‌می پێشه‌وا قازی محه‌ممه‌د


       

قازی محه‌ممه‌د کوڕی قازی عه‌لی و کوڕه‌زای میرزا قاسمی قازی، له‌ بانه‌مه‌ڕی ساڵی 1279ی هه‌تاوی، به‌رانبه‌ر به‌ ساڵی 1900ی زایینی، له‌ شاری مه‌هاباد، له‌ بنه‌ماڵه‌یه‌کی نیشتمانپه‌روه‌ر و به‌فه‌رهه‌نگ، چاوی به‌ ژیان هه‌ڵێنا‌. قازی محه‌ممه‌د له‌ ته‌مه‌نی 7 ساڵیدا ده‌نێردرێته‌ به‌ر خوێندن و پاش خوێندنی زمانی فارسی، له‌گه‌ڵ زانسته‌ جۆراوجۆره‌کانی ئایین، فه‌لسه‌فه‌، وێژه‌ و عه‌ره‌بی، له‌به‌ر ده‌ستی مامۆستایان و زانستڤانانی گه‌وره‌ی شاری مه‌هاباد، ئاشنا ده‌بێت و پله‌کانی گه‌شه‌ و پێشڤه‌چوون به‌ خێرایی ده‌بڕێت. قازی هێشا لاوێکی تازه‌ پێگه‌یشتوو بوو که‌ شاره‌زایی ته‌واوی له‌ زانسته‌ باوه‌کانی سه‌رده‌می خۆیدا هه‌بوو.

  


قازی له‌سه‌رده‌می لاویدا تامه‌زرۆی خوێندن و فێر بوونی زانسته‌ جۆراوجۆره‌کان ده‌بێت و هه‌ر بۆیه‌‌ له‌لای کۆمه‌ڵێک مه‌سیحی که‌ له‌ مه‌هاباد به‌ مه‌به‌ستی پڕوپاگه‌نده‌ی ئایینی ئیسلام جێگیر ببوون، فێری زۆربه‌ی زمانه‌ بیانییه‌کان بوو و وێڕای بانگه‌شه‌ی بیری رزگاریخوازی، نه‌ته‌وه‌ په‌رستی و ئازادیخوازی له‌ نێوان چینی و توێژه‌کاندا، کاروباری کۆمه‌ڵایه‌تی و مرۆیی خۆشی به‌ دڵسۆزییه‌وه‌ به‌ڕێوه‌ ده‌برد و یه‌که‌م قوتابخانه‌ و یه‌که‌م نه‌خۆشخانه‌ و یه‌که‌م دامه‌زراوه‌ له‌سه‌ر ده‌ستیدا دامه‌زرا.

قوتابخانه‌ی ساوایانی گه‌لاوێژ
قوتابخانه‌ی ساوایانی گه‌لاوێژ

پێشه‌وا قازی محه‌ممه‌د له‌ پاش کۆچی دوایی باوکی ده‌بێته‌ قازیی شاری مه‌هاباد و له‌ کاره‌کانیدا زیاتر گرینگیی به‌ کاروباری خوێندن و فێرکردن و هاندانی خه‌ڵک بۆ لای زانست داوه‌ و دواتر له‌ ساڵی 1941 ده‌بێته‌ به‌رپرسی ئیداره‌ی فه‌رهه‌نگ و ئه‌وقافی شاری مه‌هاباد و هه‌ر له‌ ماوه‌ی به‌رپرسایه‌تییدا یه‌که‌م قوتابخانه‌ بۆ کچان داده‌مه‌زرێنێت.

قوتابخانه‌یه‌کی سه‌رده‌می کۆمار
قوتابخانه‌یه‌کی سه‌رده‌می کۆمار

پێشه‌وا قازی به‌ ناوی نهێنیی "بینایی" ده‌بێته‌ ئه‌ندامی کۆمه‌ڵه‌ی "ژ. ک" و پاشان هه‌ر به‌ پێشنیاری پێشه‌وا، حیزبی دێموکراتی کوردستانی ئێران له‌سه‌ر بنه‌ما ته‌شکیلاتییه‌کانی ئه‌و کۆمه‌ڵه‌یه‌ له‌ رێکه‌وتی 25ی گه‌لاوێژی 1324ی هه‌تاوی له‌لایه‌ن پێشه‌وا قازی محه‌ممه‌ده‌وه‌ داده‌مه‌زرێت و له‌ یه‌که‌م کۆنگره‌ی حیزب، به‌رنامه‌ی پێشنیار کراوی قازی په‌سند ده‌بێ و خۆیشی‌ وه‌ک رێبه‌ری حیزب هه‌ڵده‌بژێردرێ. پاش ماوه‌یه‌کی کورت (5 مانگ و 7 رۆژ) له‌ رێکه‌وتی 2ی رێبه‌ندانی هه‌مان ساڵ، یه‌که‌م کۆماری دێمۆکراتیکی کوردستان له‌سه‌ر ده‌ستی پێشه‌وای کورد ــ قازی محه‌ممه‌د ــ له‌ مه‌یدانی چوارچرای مه‌هاباد به‌ هه‌ڵکردنی ئاڵای کوردستان راگه‌یاندرا و قازی محه‌ممه‌د، رێبه‌ری حیزبی دێموکراتی کوردستانی ئێران، ده‌بێت به‌ سه‌رکۆمار.

راگه‌یاندنی کۆماری کوردستان له‌لایه‌ن پێشه‌وا قازی محه‌ممه‌د
راگه‌یاندنی کۆماری کوردستان له‌لایه‌ن پێشه‌وا قازی محه‌ممه‌د

پێشه‌وا قازی محه‌ممه‌د پاش دامه‌زراندنی حیزبی دێموکراتی کوردستانی ئێران، له‌ خه‌رمانانی 1324ی هه‌تاویدا، سه‌ردانی شاری ته‌ورێزی کردووه‌ و له‌ جێژنی پێکهاتنی فیرقه‌ی دێمۆکراتی ئازه‌ربایجاندا به‌شداریی کردووه‌. دواتر قازی محه‌ممه‌د به‌ بانگهێشتێکی فه‌رمی وه‌ک سه‌رۆکی حدک ئێران بۆ جاری دووهه‌م، له‌گه‌ڵ هه‌یئه‌تێکی رێبه‌رایه‌تیی حیزب بۆ کاری سیاسی سه‌ردانی باکۆ ده‌کات و داوا له‌ لێپرسراوانی یه‌کیه‌تیی سۆڤییه‌ت ده‌کات پاڵپشتیی کۆماری کوردستان و گه‌لی کورد بکه‌ن.

دیداری پێشه‌وا و پیشه‌وه‌ری له‌ ته‌ورێز


پێشه‌وا قازی محه‌ممه‌د له‌ سه‌رده‌می ده‌سه‌ڵاتی حیزبی دێمۆکرات له‌ کۆماری کوردستاندا گرینگیی زۆری به‌ توێژه‌ جۆراوجۆره‌کانی کۆمه‌ڵگای ژیر ده‌سه‌ڵاتی کۆمار داوه‌. بۆ نموونه‌، پێشه‌وا ژن و کچی خۆی له‌مه‌ڕ راکێشانی توێژی ژنان بۆ نێو گۆڕپانی خه‌بات و کاری سیاسی و کۆمه‌ڵایه‌تی هان داوه‌.

مینای قازی هاوسه‌ری پێشه‌وا
مینای قازی هاوسه‌ری پێشه‌وا

پێشه‌وا قازی محه‌ممه‌د پاش ئه‌وه‌ی که‌ هه‌ست به‌ مه‌ترسیی هێرشی رێژیمی ناوه‌ندی بۆسه‌ر تاران ده‌کات، له‌ رێکه‌وتی 14ی سه‌رماوه‌زی 1325ی هه‌تاوی شوورای شه‌ڕ به‌ به‌شداریی 10 که‌س و به‌ سه‌رۆکایه‌تیی خۆی پێک ده‌هێنێت. به‌ڵام پێشه‌وا به‌ هۆی ئاشبه‌تاڵی هێندێ له‌ سه‌رۆک عه‌شیره‌ته‌کانی کوردستان (زۆربه‌ی هێزی پێشمه‌رگه‌ له‌ ژێر ده‌سه‌ڵاتی عه‌شیره‌ته‌کاندا بوو) و چاوه‌ڕوان نه‌کردن له‌ پشتیوانیی سۆڤییه‌ت و بێ‌هیوایی له‌ هێزه‌ دێمۆکراتیکه‌کانی ئێران و هه‌روه‌ها ئاڵۆز بوونی بارودۆخی نێوخۆیی کۆماری کوردستان، بـڕیاری به‌ربه‌ره‌کانێ نه‌کردن له‌گه‌ڵ ده‌وڵه‌تی مه‌رکه‌زی له‌لایه‌ن پێشه‌وا قازی‌یه‌وه‌ درا.

هێزی پێشمه‌رگه‌ی کۆماری کوردستان

هێزی پێشمه‌رگه‌ی کۆماری کوردستان

به‌هاتنی ئه‌رتشی شا بۆ کوردستانی ژێر ده‌سه‌ڵای کۆماری کوردستان له‌ رێکه‌وتی 26ی سه‌رماوه‌زی 1325ی هه‌تاوی، کۆتایی به‌ ته‌مه‌نی پڕ به‌رهه‌می کۆماری دێمۆکراتیکی کوردستان هات و پاش چه‌ند رۆژ له‌ کۆبوونه‌وه‌ی رێبه‌رانی حیزبی دێموکرات و کۆماری کوردستان له‌گه‌ڵ سه‌رتیپ هومایوونی له‌ شاره‌داریی شاری مه‌هاباد 28 که‌س ــ له‌سه‌رووی هه‌موویانه‌وه‌ ــ پێشه‌وا قازی محه‌ممه‌د ده‌سبه‌سه‌ر کران.

دادگایی کردنی پێشه‌وا قازی و هاوڕێیانی له‌ به‌فرانباری 1325ی هه‌تاوی به‌شێوه‌ی نهێنی ده‌ستی پێکرد. پێشه‌وا قازی له‌ دادگا فه‌رمایشییه‌کانی رێژیمی شادا به‌ وره‌وه‌‌ و زۆر ئازایانه‌ به‌رگریی له‌ خۆی و کۆماری کوردستان و هه‌روه‌ها مافی نه‌ته‌وایه‌تیی گه‌له‌که‌ی کرد و کاربه‌ده‌ستان نیزامیی دادگا هه‌وڵی زۆریان دا که‌ قازی محه‌ممه‌د بێننه‌ سه‌ر ئه‌و بـڕوایه‌ که‌ په‌شیمانی خۆی رابگه‌یه‌نێت. به‌ڵام پێشه‌وا قازی ئازایانه‌ دادگا فه‌رمایشییه‌کان به‌ چۆکدا هێنا.

رێکه‌وتی 3ی رێبه‌ندانی 1325ی هه‌تاوی، پێشه‌وا قازی و هاوڕێیانی له‌ به‌ناو دادگاکانی رێژیمی شاهه‌نشاهیدا مه‌حکووم به‌ سێداره‌ کران و له‌ به‌ره‌به‌یانی 10ی خاکه‌لێوه‌ی 1326ی هه‌تاوی، له‌ مه‌یدانی چوارچرای مه‌هاباد، ئه‌و شوێنه‌ی که‌ کۆماری تێدا راگه‌یه‌ندرابوو، شه‌هید کرا.


 

  وه‌سێتنامه‌ی‌ پێشه‌وا قازی‌ محه‌ممه‌د و وەرگێڕانی بە فارسی

    

  بسم الله الرحمن الرحیم    

 نه‌ته‌وه‌ی‌ زۆر لێ‌كراو، بێ‌به‌ش‌و چه‌وساوه‌ی‌ كورد! برایانی‌ به‌ڕێز! له‌ دوایین ساته‌كانی‌ ژیان‌دا بابه‌تگه‌لێتان وه‌ك ئامۆژگاری‌ پێ‌ ده‌ڵێم.

ملت مظلوم، محروم و ستمدیده کرد! برادران عزیزم! در آخرین لحظات زندگی مطالبی را بعنوان نصیحت عرض می‌کنم.

 بۆ ره‌زامه‌ندیی‌ خودا ده‌ست له‌ دوژمنیی‌ یه‌كتر هه‌ڵ‌گرن، یه‌ك بگرن‌و بۆ پشتیوانی‌ له‌ یه‌كتر هه‌ڵ‌سن، له‌ به‌رابه‌ر دوژمن‌دا راوه‌ستن، خۆتان به‌ نرخێكی‌ كه‌م به‌ دوژمنه‌كان مه‌فرۆشن. دوژمن ته‌نیا بۆ گه‌یشتن به‌ قازانجه‌كانی‌ ئێوه‌ی‌ ده‌وێ. پاش ئه‌وه‌ ئیتر زیاتر له‌ تڵپه‌یه‌ك نین.

بخاطر خدا از دشمنی یکدیگر دست بردارید، متحد شوید و به حمایت یکدیگر برخیزید. در برابر دشمن بایستید، خود را به ثمن بحس به دشمنان نفروشید. دشمن تنها برای دستیابی به منافع خود شما را می‌خواهد. پس از آن شما دیگر تفاله‌ای بیش نیستید.

 دوژمنانی‌ نه‌ته‌وه‌ی كورد زۆرن، زۆردان، نامه‌رد‌و بێ‌ویژدانن، رازی‌ سه‌ركه‌وتنی‌ هه‌ر نه‌ته‌وه‌یه‌ك یه‌كیه‌تیی‌‌و پێكه‌وه‌ بوونه‌. ئازادیی‌ نه‌ته‌وه‌یه‌ك پێویستی‌ به‌ پشتیوانیی‌ گشت نه‌ته‌وه‌كه‌یه‌، نه‌ته‌وه‌ی‌ یه‌كنه‌گرتوو هه‌میشه‌ له‌ ژێر ده‌سه‌ڵات‌دایه‌.

دشمنان ملت کرد بسیارند، ظالمند، ‌‌‌‌‌‌بی مروت و بی‌وجدانند. رمز سربلندی هر ملتی اتحاد و با هم بودن است. آزادی یک ملت، مستلزم پشتیبانی آحاد ملت است. ملت بدون اتحاد، همواره تحت سلطه خواهد بود.

 ئێوه‌ نه‌ته‌وه‌ی كورد شتێكتان له نه‌ته‌وه‌كانی‌ دیكه‌ كه‌م نیه‌. به‌ پێچه‌وانه‌شه‌وه‌ پیاوه‌تی‌، غیره‌ت‌و ئازایه‌تیی‌ ئێوه‌ فره‌ زۆرتره‌.ئه‌و نه‌ته‌وانه‌ی‌ له‌ به‌ندی‌ دیلی‌ رزگاریان بووه‌ یه‌كگرتوو بوون‌و ته‌واو. 

شما ملت کرد چیزی از ملتهای دیگر کم ندارید، اتفاقاً مردانگی، غیرت و شجاعت شما بسی بیشتر است. ملتهایی که از بند اسارت رسته‌اند، متحد بوده‌اند و بس

 ئێوه‌ش ده‌توانن به‌ یه‌كگرتوویی‌‌و هاوپێوه‌ندی‌ زه‌نجیری‌ دیلێتی‌ پچڕێنن. ئێره‌یی‌، خه‌یانه‌ت‌و خۆفرۆشی وه‌لانێن. ئیتر فریوی‌ دوژمنان مه‌خۆن. دوژمنی‌ نه‌ته‌وه‌ی‌ كورد له‌ هه‌ر تاقم‌و گرووپ‌و ره‌نگ‌و ره‌گه‌زێك، هه‌ر دوژمنه‌، بێ‌ به‌زه‌یی‌و ویژدانه‌.ئێوه‌ له‌گیان یه‌ك به‌رده‌دا تا به‌ قازانجه‌كانی‌ خۆی بگا، به‌ به‌ڵێنیگه‌لی‌ درۆزنانه‌، ئێوه‌ ده‌خڵه‌تێنێ‌.

شما نیز می‌توانید با اتحاد و همبستگی زنجیر اسارت را پاره کنید. حسودی، خیانت و خودفروشی را کنار بگذارید. دیگر فریب دشمنان را نخورید. دشمن ملت کرد از هر دسته و گروه و رنگ و نژاد، باز هم دشمن است، بی‌رحم است وجدان ندارد، شما را بجان هم می‌اندازد تا به منافع خود دست یابد، با وعده‌های دروغین، شما را می‌فریبد.

 له‌ ئیسماعیل ئاغای‌ شكاك تا جه‌وهه‌رئاغای‌ برای‌‌و حه‌مزه‌ئاغای‌ مه‌نگوڕ‌و چه‌ندین‌و چه‌ند قاره‌مانێكی‌ دیكه‌، فریوی‌ ئه‌م زۆرداره‌ مه‌لعونانه‌یان خوارد‌و ناپیاوانه‌ شه‌هیدكران. هه‌موویانیان به‌ قورئان‌و سوێند فریودا، ئاخر ئه‌مانه‌ كه‌ی‌ له‌ قورئان‌و سوێند تێ‌ده‌گه‌ن، وه‌فا له‌ لای‌ ئه‌م كۆمه‌ڵه‌، شمه‌كی‌ بازاڕه‌.

از اسماعیل آقا شکاک تا جوهر آقا برادرش و همزه آقا منگور و چندین و چند قهرمان دیگر، فریب این ظالمان ملعون را خوردند و نامردانه به شهادت رسیدند. همه آنها را با قرآن و قسم فریب دادند آخر اینها کی قرآن و قسم حالیشان است، وفا نزد این جماعت، کالای بازار است.

 له‌ رێگه‌ی‌ خوداو بۆ ره‌زامه‌ندیی‌ ئه‌و پشتی‌ یه‌كتر چۆڵ مه‌كه‌ن‌و یه‌كگرتوو بن، دڵنیا بن ئه‌گه‌ر دوژمن هه‌نگوێنتان پێ‌بدا، تێكه‌ڵ به‌ژه‌هره‌. فریوی‌ سوێنده‌ درۆزنه‌كانی‌ مه‌خۆن. ئه‌گه‌ر هه‌زار جار سوێند بخۆن دووباره‌ هیچ ئامانجێكیان جیا له‌ له‌نێوبردنی‌ ئێوه‌ نیه. 

در راه خدا و بخاطر او پشت یکدیگر را خالی نکنید و متحد شوید مطمئن باشید اگر دشمن به شما عسل بدهد، آلوده به زهر است. فریب سوگندهای دروغین را نخورید. اگر هزار بار هم به قرآن، سوگند یاد کنند باز هم هدفی جز نابودی شما ندارند.

 له‌ دوایین كاتژمێره‌كانی‌ ژیانم‌‌دا خودا به‌ شایه‌تی‌ ده‌گرم كه‌ له‌ رێگای‌ ئازادی‌‌و به‌خته‌وه‌ریی‌ ئێوه‌دا گیان‌و ماڵی‌ خۆم به‌خت كرد‌و له‌ هیچ هه‌وڵێك كۆتاییم نه‌كرد. له‌ لای‌ ئه‌مانه‌، كوردبوونی‌ ئێوه‌ تاوانه‌، سه‌رو گیان‌و ماڵ‌و شه‌ره‌فی‌ ئێوه‌ له‌ لایان حه‌ڵاڵه‌.

در آخرین ساعات زندگی خود، خدا را شاهد می‌گیرم که در راه آزادی و بختیاری شما جان و مال خود را فدا نمودم و از هیچ تلاشی فروگذار نکردم. نزد ایشان، کرد بودن شما جرم است، سر و جان و مال و ناموس شما نزد آنها حلال است.

ئه‌وان چونكه‌ له‌ گۆڕه‌پانی‌ شه‌ڕدا ناتوانن له‌ به‌رانبه‌ر ئێوه‌دا راوه‌ستن، هه‌میشه‌ هانا بۆ فێڵ‌و ته‌ڵه‌كه‌ ده‌به‌ن. شا‌و ده‌ست‌و پێوه‌ندییه‌كانی‌ به‌ جاران په‌یامیان نارد كه‌ بۆ وتووێژ ئاماده‌ن‌و مه‌یلی‌ خوێن رشتنیان نیه‌، به‌ڵام من ده‌مزانی‌ ئه‌وان درۆده‌كه‌ن. ئه‌گه‌ر خه‌یانه‌ت، خۆفرۆشی‌و فریوخواردوویی‌ هێندێ‌ له‌ سه‌رۆك عه‌شیره‌كان نه‌بووایه‌، كۆمار هیچكات شكستی‌ نه‌ده‌خوارد. 

آنها چون در میدان نبرد نمی‌توانند رو در روی شما بایستند همواره به حیله روی می‌آورند. شاه و ایادی او بارها پیغام فرستادند که برای مذاکره آماده هستند و تمایل به خونریزی ندارند اما من می‌دانستم آنها دروغ می‌گویند. اگر نبود خیانت، خودفروشی و فریب‌خوردگی برخی سران عشایر، جمهوری هرگز شکست نمی‌خورد.

وه‌سیه‌ت ده‌كه‌م منداڵه‌كانتان فێری‌ زانست‌و عیلم بكه‌ن. نه‌ته‌وه‌ی‌ ئێمه‌ شتێكی‌ له‌ نه‌ته‌وه‌كانی‌ تری‌ جیهان كه‌م نیه‌، جیا له‌ زانست‌و عیلم.فێری‌ زانست بن تا له‌ كاروانی‌ مرۆڤایه‌تی‌ دوا نه‌كه‌ون. زانست، چه‌كی‌ له‌نێوبردنی‌ دوژمنانه‌، دڵنیابن ئه‌گه‌ر به‌ دوو چه‌كی‌ یه‌كیه‌تی‌‌و زانست پۆشته‌ ببن، دوژمنان كارێكیان بۆ ناچێته‌ پێش.

وصیت می‌کنم فرزندانتان را دانش و علم بیاموزید. ملت ما از دیگر ملل جهان، چیزی کم ندارد الا دانش و علم، دانش بیاموزید تا از کاروان بشریت عقب نمانید. دانش، سلاح نابودی دشمنان است.مطمئن باشید اگر به دو اسلحه اتحاد و دانش مسلح شوید، دشمنان کاری از پیش نخواهند برد.

 ئێوه‌ نابێ‌ به‌ مردنی‌ من‌و براكان‌و ئامۆزاكانم ترس بچێته‌ دڵتانه‌وه‌. هێشتا قاره‌مانگه‌لێكی‌ زۆر ده‌بێ‌ گیان فیدا بكه‌ن تا داری‌ ئازادیی‌ كوردستان بگاته‌ به‌رهه‌م. دڵنیام پاش ئێمه‌ش قاره‌مانگه‌لێكی‌ دیكه‌ هه‌ن كه‌ فریوبخۆن، به‌ڵام هیوادارم مه‌رگی‌ ئێمه‌ ببێته‌ ده‌رسی عیبره‌ت بۆ سه‌رجه‌م خه‌باتگیڕانی‌ ئازادیی‌ كوردستان.

 شما نباید با مرگ من و برادران و پسرعموهایم ترسی بدل راه دهید. هنوز قهرمانان بسیاری باید جان فدا کنند تا درخت آزادی کردستان به ثمر بنشیند. مطمئن هستم پس از ما نیز هستند قهرمانان دیگری که فریب بخورند، اما امیدوارم مرگ ما درس عبرتی برای تمامی مبارزان رهایی کردستان شود.

 وه‌سیه‌تێكی‌ دیكه‌م بۆدڵسۆزانی‌ نه‌ته‌وه‌ی‌ كورد هه‌یه‌. له‌ خودای‌ گه‌وره‌ داوای‌ ئازادیی‌ نه‌ته‌وه‌ی‌ خۆتان بكه‌ن.

 وصیت دیگری برای دلسوزان ملت کرد دارم. از خدای بزرگ، رهایی ملت خود را طلب کنید.

 شایه‌ت له‌ خۆتان بپرسن بۆ من سه‌رنه‌كه‌وتم؟ له‌ وه‌ڵام‌دا ده‌بێ‌ بڵێم به‌ خودا سه‌ركه‌وتووی‌ راسته‌قینه‌ منم. چ نێعمه‌تێك له‌وه‌ سه‌رتره‌ كه‌ سه‌رو ماڵ‌و گیانم له‌ رێگای‌ نه‌ته‌وه‌‌و نیشتمانم‌دا به‌خت بكه‌م.

 شاید از خود بپرسید من چرا پیروز نشدم؟ در پاسخ باید بگویم بخدا پیروز واقعی من هستم. چه نعمتی بالاتر از این که در راه ملت و سرزمینم، سر و مال و جان فدا کنم.

 باوه‌ڕ بكه‌ن من جاران داوام له‌ خودا كردوه‌ ئه‌گه‌ر بمرم به‌ شێوه‌یه‌ك گیان له‌ده‌ست بده‌م كه‌ به‌ روومه‌تی‌ سووره‌وه‌ له‌ لای‌ خودا‌و پێغه‌مبه‌ر‌و نه‌ته‌وه‌كه‌م دا ئاماده‌ بم. وه‌ها مردنێك سه‌ركه‌وتنی‌ راسته‌قینه‌یه.‌

باور کنید من بارها از خدا خواسته‌ام اگر قرار است بمیرم بگونه‌ای جان بسپارم که با روی سرخ در محضر خدا و رسول و ملتم حاضر شوم. چنین مرگی فتح واقعی است.

خۆشه‌ویستانم! كوردستان، نیشتمانی كورد‌و ماڵیه‌تی‌.  

 هیچ كه‌سێك مافی‌ ئێره‌یی‌‌و به‌خێڵی‌ نیه‌ هه‌موو له‌ ماڵی‌ خۆیان‌دا ئازادن. هه‌رچی‌ له‌ ده‌ستتان دێ‌ بۆ ئازادیی‌ كورد كۆتایی‌ مه‌كه‌ن. ئیتر نابێ‌ له‌سه‌ر رێگای‌ ئه‌و كه‌سانه‌دا كه‌ به‌رپرسایه‌تی‌ ده‌گرنه‌ ئه‌ستۆ راوه‌ستن. له‌ به‌رد خستنه‌ رێگه‌ ده‌ست هه‌ل‌َگرن‌و ئه‌ركه‌كانتان به‌ باشترین شێوه‌ به‌ڕێوه‌ببه‌ن.

عزیزانم! کردستان، سرزمین ملت کرد و خانه اوست. 

هیچکس حق حسادت و بخل ندارد همه در خانه خود آزادند. هر چه از دستتان برمی‌آید برای رهایی کرد دریغ نکنید. دیگر نباید بر سر راه کسانی که مسئولیت برعهده قرار بگیرید از سنگ‌پرانی دست بردارید و وظایف خود را بنحو احسن به انجام رسانید.

 دڵنیابن براكورده‌كه‌تان له‌ دوژمنی‌ بێگانه‌ زۆر باشتر. ئه‌گه‌ر من به‌پرسایه‌تیم وه‌ئه‌ستۆ نه‌گرتبایه‌ ئێستا له‌ پای‌ چێوه‌ی‌ داردا نه‌بووم و له‌ لای بنه‌ماڵه‌كه‌م رۆژه‌كانم ده‌برده‌سه‌ر، به‌ڵام ئه‌ركی‌ من، به‌رزترین ئامانجم بوو و، تا پێی‌ گیان راوه‌ستام. به‌ هیوای‌ خوداوه‌ندی‌ گه‌وره‌، له‌ ئاكام‌دا به‌سه‌ر دوژمنان‌دا سه‌رده‌كه‌ون.

 مطمئن باشید برادر کرد شما بمراتب از دشمن بیگانه بهتر است. من اگر مسئولیت قبول نمی‌کردم اکنون در پای چوبه دار نبودم و در کنار خانواده خود ایام می‌گذراندم، اما وظیفه من، بالاترین هدف من بود و تا پای جان ایستادم. به امید خداوند متعال، سرانجام بر دشمنان پیروز خواهیم شد.

١-بڕواتان به‌ خودا‌و ماجا‌و من عندالله ‌و پێغه‌مبه‌ری‌ ئه‌كره‌م 'ص' هه‌بێ‌‌و ئه‌ركه‌ دینییه‌كانی‌ خۆتان به‌ باشترین شێوه‌ به‌ڕێوه‌ ببه‌ن.

1ـ به خدا و ما جاء من عندالله و پیامبر اکرم (ص) ایمان داشته باشید و وظایف دینی خود را بنحو احسن بجا آورید.

٢- یه‌كیه‌تی‌و هاوپێوه‌ندی‌، ره‌مزی‌ سه‌ركه‌وتنه‌. ئێره‌یی‌‌و خۆفریودان وه‌لابنێن‌و له‌ وه‌رگرتنی‌ به‌رپرسایه‌تی‌‌و خزمه‌تكردن‌‌دا له‌گه‌ڵ یه‌كتر كێ‌به‌ركێ‌ بكه‌ن.

2ـ اتحاد و همبستگی، رمز پیروزی است. حسادت و خودفریبی را کنار بگذارید و در پذیرش مسئولیت و خدمتگذاری با یکدیگر رقابت کنید.

٣- زانست‌و ئاگایی‌ خۆتان به‌رنه‌سه‌رێ‌ تا فریوی‌ دوژمنان نه‌خۆن.

3ـ دانش و آگاهی خود را ارتقاء دهید تا فریب دشمنان را نخورید.

٤- هیچ كات دوژمن به‌ دۆست مه‌زانن چونكه‌ دوژمنی‌ نه‌ته‌وه‌‌و نیشتمان‌و دینتانه.

4ـ هرگز دشمن را دوست مپندارید چرا که و خصم ملت و میهن و دین شماست.
‌ 
٥- خۆتان بۆ چه‌ند رۆژ ژیان له‌م دنیا له‌ناوچووه‌دا مه‌فرۆشن. مێژوو سه‌لماندوویه‌ كه‌ دوژمن به‌
 چووكه‌ترین بیانوویه‌ك، ده‌ست بۆ كوشتار‌و سه‌ركوت ده‌با.

5ـ برای چند روزه زندگی در این دنیای فانی خود را مفروشید. تاریخ ثابت نموده است که دشمن به کوچکترین بهانه‌ای، مبادرت به کشتار و سرکوب می‌کند.

٦-خه‌یانه‌ت به‌ یه‌كتر مه‌كه‌ن نه‌ خه‌یانه‌تی‌ سیاسی‌و نه‌ خه‌یانه‌تی‌ ماڵی‌‌و گیانی‌‌و نامووسی خه‌یانه‌تكار له‌ لای‌ خودا‌و گه‌ل رووڕه‌شه‌‌و خه‌یانه‌ت، له‌ ئاكام‌دا بۆ خۆی ده‌گه‌ڕێته‌وه.

6ـ به یکدیگر خیانت نکنید نه خیانت سیاسی و نه خیانت مالی و ناموسی، خیانتکار نزد خدا و خلق رو سیاه است و خیانت، سرانجام به خود او باز می‌گردد.

٧-له‌ته‌ك ئه‌و كه‌سانه‌ی‌ دا، بێ‌ خه‌یانه‌ت ئه‌رك به‌ڕێوه‌بردن هاوكاری‌ بكه‌ن. خودای‌ نه‌خواسته‌ هیچكات مه‌بنه‌ سیخۆڕی‌ بێگانه.

7ـ با کسانی که بدون خیانت، انجام وظیفه می‌کنند همکاری نمایید. خدای نکرده هرگز جاسوس بیگانه نشوید.

٨- ئه‌و شوێنانه‌ی‌ له‌ وه‌سیه‌تنامه‌كه‌دا ئاماژه‌م پێ‌ كردون 'مزگه‌وت، قوتابخانه‌‌و نه‌خۆشخانه‌' هی‌ خۆتانن، به‌ باشترین شێوه‌ كه‌ڵكیان لێ‌وه‌رگرن.

8ـ مکانهایی که در وصیت‌نامه به آنها اشاره نمودم (مسجد، مدرسه، بیمارستان) متعلق به خود شماست. به بهترین نوع ممکن از آن استفاده کنید.

٩- واز له‌ شۆڕش مه‌هێنن تا له‌ژێرده‌سته‌یی‌ ده‌رباز بن. ماڵی‌ دنیا هیچ نیه‌، ئه‌گه‌ر نیشتمانێكتان هه‌بێ‌، سه‌ربه‌خۆیی‌یه‌كتان هه‌بێ‌‌و ماڵ‌و خاك‌و نیشاتمانتان هی‌ خۆتان بێ‌، ئه‌و كات هه‌موو شتێكتان ده‌بێ‌، هه‌م سامان هه‌م ده‌وڵه‌ت، هه‌م ئابڕو و هه‌م نیشتمان.

9ـ از قیام دست برندارید تا از سلطه رهایی یابید. مال دنیا هیچ است، اگر سرزمینی داشته باشید استقلالی داشته باشید و مال و خاک و میهن شما متعلق به خود شما باشد، آنگاه همه چیز خواهید داشت، هم مال، هم ثروت، هم دولت هم آبرو و هم میهن.

١٠- گومان ناكه‌م جیا له‌ مافی‌ خودا 'حق الله'، مافێكی‌ دیكه‌ له‌ ئه‌ستۆم بێ‌، سه‌ره‌ڕای ئه‌مه‌ش ئه‌گه‌ر كه‌سێك هه‌ست ده‌كا قه‌رزێكی‌ به‌لامه‌وه‌یه‌ بچێته‌ لای‌ میراتگرانم.

10ـ گمان نمی‌کنم جز حق الله، حق دیگری برگردن داشته باشم، با وجود این اگر کسی احساس می‌کند طلبی از من دارد به وارثان من مراجعه کند.

تا ده‌ست نه‌ده‌یه‌ ده‌ستی‌ یه‌كتر، سه‌ركه‌وتن مسۆگه‌ر نابێ‌. له‌ یه‌كتر زۆر مه‌كه‌ن چونكه‌ خوداوه‌ند دوژمنی‌ زۆردارانه‌.

تا دست به دست یکدیگر ندهید، فتح میسر نخواهد شد. به یکدیگر ظلم نکنید چون خداوند دشمن ظالمان است.

هیوادرام وته‌كانم وه‌رگرن، خوداوه‌ند ئێوه‌ به‌سه‌ر دوژمنان‌دا سه‌رخات.    

امیدوارم سخنان مرا بپذیرید. خداوند شما را بر دشمنان پیروز گرداند.

مراد ما نصیحت بود و گفتیم "مه‌به‌ستی‌ ئێمه‌ ئامۆژگاری‌ بوو وتمان"    

مراد ما نصیحت بود و گفتیم

حوالت با خدا كردیم و رفتیم "سپاردمان به‌ خودا‌و رۆیشتین"                                           

حوالت با خدا کردیم و رفتیم

خزمه‌تگوزاری‌ نه‌ته‌وه‌‌و نیشتمان قازی محه‌ممه‌د 

خدمتگذار ملت و میهن قاضی محمد


هەزاران سڵاو لەگیانی پاکی پێشەوای گەلی کورد قازی موحەمەدی نەمر

هەزاران سڵاو لەگیانی پاکی سەرۆکی کۆماری کوردستان پێشەوای نەمر




سه‌رچاوه‌: كتێبی‌ " قازی‌ محه‌ممه‌د‌و كۆمار له‌ ئاوێنه‌ی‌ به‌ڵگه‌كان"دا ، بێهزاد خۆشحالی‌، ١٣٨٠، هه‌مه‌دان * زورگێڕدراوی‌ ده‌قی‌ فارسی "وه‌صیت‌نامه‌ قازی‌ محمد"

مامۆستا مەحوی:ژیان و شێعرەکانی

بۆ بیستن و یا داگرتنی( دانلۆد ) هۆنراوەکانی مامۆستا (مەحوی)لە قەبارەی (فوڕمەت ) mp3لە سەر بابەتەکانی ژێرەوە کرتە (کلیک ) فەرموون

دیوانی مەحوی بەشی ١-دیوانی مەحوی بەشی ٢-دیوانی مەحوی بەشی٣-دیوانی مەحوی بەشی٤


مەلا موحەمەد کوڕی عوسمان بەڵخی ناسراو بە مەحوی (١٨٣٦-١٩٠٦) مامۆستای ئایینی و یەکێک لە دیارترین ھۆنراوەنووسەکانی کورد بووە. و بە یەکێک لە چڵەپۆپەکانی شیعری کوردی دادەنرێت، هۆنراوەکانی لە دەوری چەند تەوەرێکی جیاواز ئەسوڕێنەوە و سەرجەمی هۆنراوەکانی لە دیوانی مەحویدا کۆکراونەتەوە.

          

مامۆستا مەحوی

(مەحوی) ناوی مەلا موحەممەد كوڕی مەلا عوسمانی باڵخییە لە نەوەی پیر و زانای ناودار (شێخ ڕەش) , باپیریشی وەكو باوكی , ناوی مەلا عوسمان بووە , وەكو شێخ مارفی نۆدی لەگەڵ دروست كردنی سلێمانیدا هاتۆتە شاری نوێوە , (باڵخ) یش دێیەكە لە ناوچەی (ماوەت) لە شارستانی سلێمانی , مێژونوسی كورد , (موحەممەد ئەمین زەكی بەگ) دەڵێ‌ لە ساڵی 1252 ی.ك (1836-1837 ی.ز) دا لە دایك بووە , مامۆستا عەلائەدین سەججادییش دەڵێ‌ لە 1830 (1246 ی.ك) دا لە دایك بووە , و (كاكەی فەلاحیش) دەڵێ‌ لە 1247 ی.ك (1831-1832 ی.ز) دا لە دایك بووە , باوكی خەلیفەی شێخ عوسمان سیراجوددینی تەوێڵەی بووە, حەوت ساڵان بووە خراوەتە بەر خوێندن و ماوەیەك لای باوكی خوێندوییەتی , بۆ خوێندن چۆتە سنە و سابڵاغیش و لای مەلا عەبدوڵای پیرەباب خوێندویەتی , پاشان گەڕاوەتەوە بۆ سلێمانی و لای مەلا ناودارەكانی ئەو ناوچەیە خوێندویەتی , ئەوجا چوە بۆ بەغداد و بوە بە فەقێ‌ زانای بە ناوبانگی كورد مفتی زەهاوی و ئیجازەی مەلایەتی لای ئەو وەرگرتووە , دیسان مامۆستا عەلائەددین سەججادی دەڵێ‌ پاش ئیجازە وەرگرتنی لە 1859 ی.ز دا بووە بە مەلای مزگەوتی ئیمامی ئەزەم لە بەغداد , بەڵام لە 1862 دا بەغدای بەجێ هێشتووە و گەڕاوەتەوە بۆ سلێمانی و بوە بە ئەندامی دادگا . لە 1868 دا بە هۆی مردنی باوكییەوە دەستی لە كاری میری كێشاوەتەوە و بۆەتەوە بە مەلا و دەستی كردەوە بە دەرز وتنەوە بە فەقێیان,مەلا حەسەنی كوڕی مەلا عەلیی قزڵجی و مەلا مەحمودی مەزناوەیی و مەلا سەعید ئەفەندیی نایب ئۆغڵیی كەركوك و مەلا عەزیزی موفتی سلێمانی لە ناوبانگترین فەقێكانی بوون , هەر بە ڕێچكەی باوكیا تەریقەی گرتوەتەبەر و بووە بە خەلیفەی شێخ بەهائوددینی كوڕی شێخ عوسمانی تەوێڵە.وەكو مامۆستا شێخ موحەمەدی خاڵیش لە (مفتی زەهاوی) یەكەیدا نوسیویەتی , مەحوی لە ساڵی 1291ی.ك (1874-1875ی.ز)دا لەگەڵ چەند مەلایەك لە سلێمانییەوە نەفی كراون بۆ بەغداد ,ناوبراو هیچی تری لە بارەی ئەم نەفی كردنە و هۆیەكەی و چۆنیەتی گەڕانەوەی مەحوییەوە لەوەو پاش بۆ سلێمانی , نەنوسیوە. مەحوی , لە 1883دا بەپێی قسەی مامۆستا سەججادی چووە بۆ حەج و لەوێوە چوە بۆ ئەستەموڵ و ڕێگەی پیاوماقوڵانی كوردەوە لە ئەستەم بووڵ چاوی بە سوڵتان عەبدولحەمید عوسمانی كەوتوە , سوڵتان ڕێزێكی زۆری لێگرتووە و فەرمانی داوە خانەقایەكیان لە سولەیمانی بۆ كردۆتەوە كە ئێستا بە (خانەقای مەحوی) بەناوبانگە , مەعاشێكیشی بەناوی خزمەتكردنی هەژارانەوە بۆ بڕیوەتەوە , دواتر گەڕاوەتەوە بۆ سلێمانی, تا مردنی لە سەرەتای شەشەڵانی 1334 (تشرینی یەكەمی 1906)دا.


 خانەقای مەحوی

ساڵی ١٨٨٣ چووە بۆ حەج، لە هاتنەوەیدا چووە بۆ ئەستەنبوڵ کە ئەو کاتە پایتەختی دەوڵەتی عوسمانی بوو، لە ڕێگەی پیاوە کوردەکانەوە لە ئەستەنبوڵ بە دیداری سوڵتان عەبدول حەمیدی دووەم ئەگات، و سوڵتان زۆر عیلم و تەسەوفی مەحوی بە دڵ ئەبێت، هەر لەبەرئەمەش بڕیار ئەدات خانەقایەکی بۆ بکرێتەوە لە سلێمانی، کە بە خانەقای مەحوی ناسرا. و مەحوی لە دوای گەڕانەوەی بۆ سلێمانی و لە خانەقاکەی بەردەوام دەبێت لە وانە ووتنەوە زانست و ڕابەریکردنی خەڵک لە تەسەووفدا.

مەحوی لە خانەقاکەیدا کاتەکانی بۆ سێ بەش دابەش دەکات، بەشێکی بۆ وانەووتنەوە و بەشێکی بۆ دانیشتن لەگەڵ خەڵک و ئامۆژگاری کردنیان و بە شێکی تری بۆ نوێژ و یادی خوا و بیرکردنەوە.


 کەسایەتی مەحوی

مەحوی پیاوێکی باڵابەرز و سوور وسپی و چاوگەورە بووە، رێشێکی درێژی هەبووە و بە نەرمی و هێمنی قسەی کردووە، مێزەری سپی و کەواو سەڵتەی لەبەرکردووە، و هەر لە سەرەتای ژیانییەوە خولیای گۆشەگیری بووە و گەرمی هەست و سۆزەکانی دەرگای شیعری بۆ ئاوەڵا کرد، هەروەها ئەو ژینگە و خێزانەی مەحوی تیا پەروەردە بووە کردوویەتی بە شاعیرێکی تەسەووف، هەروەها شاعیرێکی وەردەکاربوو و تەواوکردنی هەندێک لە قەسیدەکانی لە مانگێکەوە تا ساڵێکی خایاندووە.


ناوەڕۆک و ڕووخساری هۆنراوەکانی

شیعرەکانی مەحوی لەسەر مانا و بیرکردنەوەیەکی تەواو قوڵ ئەوەستێت و بەگشتی هۆنراوەکانی لەسەر چەندین تەوەری جیاواز ئەدوێت، لەوانە شانازی کردن بە نەتەوەی کورد و زمانی کوردییەوە لە هەندێک لە شیعرەکانیدا، هەروەها هەڵوێستی توندی شاعیر بەرامبەر ستەمکار و زۆرداران لە شیعرەکانیدا ڕەنگ ئەداتەوە لەگەڵ بەگژداچوونی ئەوانەی بازرگانی بەسەر ئایینەوە ئەکەن، زۆرترین بەشی شیعرەکانی لە چوارچێوەی جوانی و خۆشەویستی و عەشق دەسوڕێتەوە هەروەها چەندیین شیعری هەیە لە بواری ڕاستی پەرستی و فەلسەفەدا و لە ستایشی ئایینی و تەسەووفدا.

مەحوى وەکو شاعیرانى سەردەمى و پێشووتر لەخۆى کێشى عەرووزى عەرەبى بەکارهێناوە، هەروەها یەکێتى قافییە پاراستووە، بەواتایەک کە سەرانسەرى هۆنراوەکە لەسەر یەک قافیەیە. بەهۆى ئەوەى زمانى کوردى لەو سەردەمەدا هێز و تینى ئێستاى نەبووە، مەحوى وشەى فارسى و عەرەبى زۆر بەکارهێناوە، هەروەها وشەکارى و وردەکارى زۆرى بەکارهێناوە و بەدواى وشە دەربڕینى گراندا گەڕاوە.

لە هەمان کاتدا مەحووی لەگەڵ زمانی کوردیدا بە زمانی فارسی و عەرەبی چەندین هۆنراوەی نووسیوە.


چەند نموونەیەک لە هۆنراوەکانی

غەزەلیات

بەشی زۆری شیعرەکانی مەحوی لە چوارچێوەی غەزەلیاتدایە و ئەم پارچە شیعرەی خوارەوە نموونەیەکە لەو شیعرانە؛

بە نووری بادە کەشفی زوڵمەتی تەقوا نەکەم، چ بکەم! 
بە شەمعێکی وەها چاری شەوێکی وا نەکەم، چ بکەم!
لە خەزنەی دڵمدا هەرچی هەیە، هەر داغی سەودایە   
دەسا ئەم نەقدە دەردی عیشقی پێ سەودا نەکەم، چ بکەم!
لەگەڵ دەستی مەلا ڕێ ناکەوێ زونناری زوڵفی یار
وەکو "شێخ" ئیختیاری مەزهەبی "تەرسا" نەکەم، چ بکەم!
لە ڕێی ئەو شۆخەدا خۆم کردە خاک و پێی نەنا پێما 
دەسا خاکی هەموو عالەم بەسەر خۆما نەکەم، چ بکەم!
دەمێکە شاری پڕ شۆری مەحەببەت مات و خامۆشە 
بە قانوونی تەجەننون شۆڕشێ ئینشا نەکەم، چ بکەم!
لە چاوانم نەما بۆ گریە، نۆبەی سەجدە بەردەریە 
سیا ساڵم نەبارە، نوێژی ئیستیسقا نەکەم، چ بکەم!
لەسەر تۆم دوشمنە دنیا، قەزیەم "مانع الجمع"ە 
کە تەرکی تۆ نەکەم، تەرکی هەموو دنیا نەکەم، چ بکەم!
بەجێ ماوم لە یاران، نا بە جێ ماوم، ئەجەل زوو بە 
بە مردن لەم قوسووری ژینە ئیستیعفا نەکەم، چ بکەم!
ئەوا لەیلا بە ڕۆژی حەشر ئەدا وادەی لیقا مەحوی! 
هەتا قامی قیامەت، ئاه و واوەیلا نەکەم، چ بکەم!


ئایینی

ئەم چەند دێڕەی خوارەوە نموونەیەکن لە هۆنراوە ئایینییەکانی مەحوی و بەشێکن لە قەسیدەی بەحری نوور کە ستایشی پیغەمبەری ئیسلامی تێدادەکات و قەسیدەکە خۆی لە ١٢٤ دێڕ پێک هاتووە.


"و صلى الله على" ئەو بەحری نووری عیلم و عیرفانە 
کە دەرکی غەوری ناکا "غیر علم الله سبحان"ە
"و صلی الله علی" ئەو زاتی پاکی قودسی ئایاتە 
کە ئەخلاقی پەسەندیدەی جەنابی حەیی مەننانە
"و صلی الله علی" ئەو حەزرەتەی ساحێب کەماڵاتە 
کە ئەعلا و موعجیزەی، قوربانی بم من، نووری قورئانە
لە تاریکی شەوی کوفرا بە یەک دەم لەمعێکی دا 
هەزار و سێ سەد و بیست و دووە، دنیا چراخانە
چرایەک نووری بێچوونی مومیددی بێ، دەبێ وا بێ 
چرایەک دەستی قودرەت خۆشی کا، بۆ تا ئەبەد مانە
"تعالی الله" بە دوو دەه بوو کە هەردوو عالەمی داگرت 
بنازم بەم کەماڵی عەزم و حەزم و شەوکەت و شانە
لەگەڵ ئەم ئیحتیشامە زوهدی دنیایی تەماشا کە 
کە یەک لەت نانی جۆ بوو قوتی، یا خورما دوو سێ دانە
فەلەک جاهێ سەری خەرمانی تا عەرش، ئەڵبەتە نابێ 
تەنازوول کا عولووی هیممەتی بۆ دەنکە زیزانە
موهیممێ غەیری زاتی حەی لە هیممەتیا نیە، ئیللا 
لەبەر ئەم ئوممەتە بێ هیممەتە دائیم بە ئەحزانە


لەبارەی مەحووییەوە ووتراوە

مەحوی یەکێک لە دیارترین و ناسراوترین هۆنراوەنووسانی کوردە و کەم تا زۆر نووسەر و ڕەخنەگر و شاعیرانی کورد لە بارەیانەوە نووسیوە هەروەها زۆر لە شاعیران لە هۆنراوەکانیاندا بە شانی مەحوویدا هەڵیانداوە، لەوانە؛ سالمی ساحێبقڕان و مەلا موحەممەد خاکی و حاجی قادری کۆیی و مەلا کاکە حەمەی ناری و سەیید ئەحمەدی نەقییبی و فەوزی و عەلی کەمال باپیر ئاغا و حەمدی و زۆر لە شاعیر و نووسەر و ڕەخنەگرەکانی تر ستایشی مەحوی و شیعرە قوڵەکانیان کردووە.

وەک نموونەیەک لەسەر ئەو هۆنراوەنەی لەسەر مەحوی نووسراون، ئەم دووپارچە هۆنراوەیەی خوارەوەن، کە پارچەی یەکەمیان شێخ ئەحمەد شێخ غەنی ناسراو بە فەوزی نووسیویەتی؛

گەرچی نالی و کوردی و سالم لە دەوری "ماضی"یا 
خاوەنی دیوانی عالی بوون لە شیعری کوردییا
گۆیی سەبقەت هەر لە ئاوا مابوو "مەحوی" پێی گەیشت 
خستیەوە مەیدان بە جێی هێشتن لە عەسری "ثانی"یا

پارچە هۆنراوەی دووەم، عەلی کەمال باپیر ئاغا نووسیویەتی؛

چونکە بەندەی حەزرەتی "مەحوی"م و شاگردی ئەوم 
وائەزانم واریسی تەختی شاهی کەیخوسرەوم
داخەکەم ئەولادەکانی دەرحەقی من بێ وەفان 
وا ئەزانن بەندە مردووم یاخۆ سەرمەستی خەوم


دیوانی مەحوی

دیوانی مەحوی، کۆمەڵە شیعرەکانی مەحوی لە خۆ دەگرێت، هاوکات لەگەڵ زۆر لەو ووتار و بابەت و شیعرانەی لە بارەی مەحوویەوە نوسراوەن وەک پاشبەند لە کتێبەکەدا هەن، و شیعرەکانی مەحوی دابەشکراوە بۆ غەزلیات و شیعری ئایینی و چوار خشتەکییەکان و تاکەکان و بەشی عەرەبی و بەشی فارسی هاوکات هەر یەکێک لەم پۆڵێنانە بە پێی ڕیزبەندی ئەلفبێی کۆتایی دێڕە هۆنراوەکان ڕیزبەند کراون.

ئەو سەرچاوانەی دیوانەکانی مەحوویان لێ وەرگیراوە لە سەرەتادا نوسراوەکانی دەستی شێخ مەلا عومەری مەحوی کوڕی شاعیر و هەندێک دەستنووسی تری بنەماڵەکەیان بوون و پاشان شیخ موحەممەدی مەحوی بە بەراوردکردنی دیوانەکەی چاپی ١٩٢٢ لەگەڵ دەستنووسەکاندا دیوانەکەی نووسیوەتەوە و لە ساڵانی ١٩٦٠ و ١٩٦١دا لەگەڵ گۆران و کاکەی فەلاحدا ڕاستیان کردۆتەوە و خستویانەتە سەر ڕێنووسی نوێی کورد.

اشان هەریەک لە مەلا عەبدولکەریم مودەریس و محەمەدی کوڕی شیعرەکانیان لێکداوەتەوە و هەروەها بە هاوکاری کاکەی فەلاح و شێخ موحەممەد مەحوی دیوانەکەیان بە شێوەیەکی جوان بە چاپ گەیاندووە.

کۆچی دواییمەحوی لە تشرینی یەکەمی ١٩٠٦دا ژیانی دوایی ھات و لە یەکێک لە ژوورەکانی خانەقاکەیدا بە خاک سپێردرا.




زندگی نامه محوی

محوی از بزرگترین شاعران کلاسیک کرد (۱۸۳۶-۱۹۰۶)در روستای بالخ در مجاورت سلیمانیه به دنیا آمد. وی از مشهورترین شاعران عرفانی کرد و گویش سورانی است. عمده شهرت وی به واسطه غزل های عاشقانه و عرفانی است.

زندگی نامه

 وی از سن هفت سالگی به آموختن قرآن و علوم رایج دوران پرداخت و سپس برای تحصیل علم عازم سنندج و مهاباد و بغداد شد. در بغداد او از محضر بزرگانی چون مفتی زهاوی(مفتی وقت عراق) بهره برد. از جمله شاگردان مشهور محوی هم می توان به ملا سعید افندی، ملا حسن قزلچی اشاره کرد. محوی از پیروان طریقت نقشبندیه بود، او ارادت بسیاری به مولانا خالد شهرزوری داشته است. او پس از ملاقاتی که در سال ۱۸۸۳ با سلطان عبدالحمید دوم عثمانی داشت، اجازه تأسیس خانقاهی را در سلیمانیه گرفت که به خانقاه محوی شهرت یافت.

ویژگی های شعر محوی

محوی به زبان های کردی، فارسی و عربی و در قالب های غزل، قصیده و دوبیتی و فرد شعر سروده است. مضمون بیشتر اشعار وی تصوف، عرفان و تقبیح دنیا است. اشعار وی سرشار از استعاره و نماد است. استفاده از واژه های قدیمی و گاه غیرمستعمل و قافیه های نامتداول از دیگر ویژگیهای شعر محوی است. در میان شعرای فارس او بیشتر تحت تأثیر حافظ و مولانا بوده است.




نمونه شعر فارسی

بر سر این مرده ای روح حیات افزا بیا

در رکابت شور حشرای فتنه‌ی برپا بیا

وعد فردا کشتن ای قاتل ز فرداها گذشت

انتظار کشتنم کشت آخر این فردا بیا

گفت در هر مو بود پیوسته با من چند دل

"محوی" بیدل به من گوید شبی تنها بیا

بر لب و دندان جانان این غزل باری گذشت

خود به من گوید به سیر لؤلؤ لالا بیا محوی


نمونەی شێعری کوردی مەحوی


به گریانم وه‌کــوو گــوڵ پێکه‌نی یار

 

به گریانم وه‌کــوو گــوڵ پێکه‌نی یار

له باغی من به بارش غونچه پشـــکووت

شوکر هه‌ر مامه‌مه‌وه بۆ یــــادگاری

به کاری زه‌خمه‌که‌ی شمشێری ئه‌برووت

له غه‌مزه‌ی چاوت ئه‌برۆ داگره و به‌س

مه‌که بۆ قه‌تڵی عــــاشق ڕه‌نجه بازووت

نه‌خۆشی عیشقی لێوت وه‌سیه‌تی کرد

بتــاشـــن داری عوننـــــابی به تابــووت

منی به‌م حاڵ و قاڵه دی که ده‌یوت

کتێـبێـکی غه‌ریبــم دیــوه، په‌ڕپــووت

به نیله بێ نه‌باتی میــسری لـێوت

جلم، سوبحم هه‌موو هه‌ر شامه بێ ڕووت

له ناڵه‌ی گه‌رمی دڵ باکت نه‌بوو تۆ

به ئاهی سه‌ردی مه‌حوی من دڵم سووت


شەوێ لەیلا بە مەجنوونی دەوت : بنواڕە حاڵی خۆت

شەوێ لەیلا بە مەجنوونی دەوت : بنواڕە حاڵی خۆت
بە خۆڕایی کە چۆنت دا بە با عەقڵ و کەماڵی خۆت؟

جوابی دایەوە مەجنوون: ئەگەر طاقەت ببێ لەحظێ
لەناو ئاوێنەدا بنــواڕەرە حوســـن و جەمالــــــی خۆت.


دڵم وەک غونچە پڕ خوونی فیراقی سەبزپۆشێکە

دڵم وەک غونچە پڕ خوونی فیراقی سەبزپۆشێکە
وەکو سونبول حەواسم تەفرەقەی کاکۆڵ بە دۆشێکە

کە شایەد بێتەوە بۆ سەیری شینی ئەم سیابەختە
بە مەرگی 'مەحوی' ئەی نەی ناڵەیێ، وەی دەف خورۆشێ کە


برینانی دەروونم، چاوەکەم! وەک چاومە وێران

برینانی دەروونم، چاوەکەم! وەک چاومە وێران
لە وێرانیی مەپرسە، هەم دەر و هەم ناومە وێران

بە دڵ ڕاضیی نەبوو ڕۆیی، لە حوجرە هەم لە بەرچاوم
بە جارێ ماڵی دڵم و خۆم و هەردوو چاومە وێران.


خه‌ططی ده‌وری لێوی ئاڵت ئه‌ی مه‌سیحا لام و بێ

خه‌ططی ده‌وری لێوی ئاڵت ئه‌ی مه‌سیحا لام و بێ
هه‌ر له جامه‌ی سه‌بز ئه‌چێ بۆ غه‌ین و نوون و چیم و هێ

غونچه بازاڕی نه‌زاکه‌تــداری و ته‌نگی شکاند
هه‌ر که ظاهیر بوو له ده‌وری باغی حوسنت لام و بێ

له‌ب شه‌که‌ر تا که‌ی له حه‌سره‌ت خاڵی موشکینت، دڵم
داغدار و خه‌سته بێ وه‌ک لام و ئه‌لف و لام و هێ؟!

لاله ڕوخسارم له سایه‌ی ئه‌شکی خوێنین ڕه‌نگه‌وه
چونکه ڕووسوورم له قاپیی عه‌ین و شین وقاف و تێ

عیشقت ئه‌ی جانا، منی ڕیسوایی عاله‌م کردووه
چاکه ئینصافت ببێ بۆ ئه‌لف و سین و تێ و هێ

ئێسته بۆ لاف و گه‌زاف هه‌ر که‌س ده‌بینی عاشقه
نه‌ک هه‌موو که‌س جانفیدا وه‌ک میم و حێ و واو و یێ

'مه‌حوی' ئه‌مڕۆ زۆر نه‌خۆشه قه‌ت شیفای نایێ به هیچ
گه‌ر شیفای بێتن، به بۆیی زوڵف و ئه‌و ئه‌گریجه دێ.


پیریی نوفوذی کردە بەدەن، بەسیە تەنبەڵیی

پیریی نوفوذی کردە بەدەن، بەسیە تەنبەڵیی
دەرچوو لە خانووێ کە خەلەل گەییە تەنبەلی

قەیکردنی سوراحی ئەگەر تێبگەی، دەڵێ
دڵ تێکەڵ هاتنە لەگەڵ ئەم خەڵکە تێکەڵیی

وا دڵ بە داغم ئەز لە ڕەقیب، ئەر سەری بڕن
بۆ ئەکلی لەحمی ئەو سەگە من دەبمە حەنبەلیی

تەرسا بە دینی ئەو یەدی بەیضایە بوونە جووی
بۆ کوشتنم کە دەستی دەرێنا لە باخەڵی

دنیا بە تەوسەوە دەمی مەرگی وتی کە ( ذو الــ
ـــقرنین)ی دی زەلیلە، لە کن خۆت ئەتۆ کەڵی

زاهید چیە، هەیە گەبەڵی ڕیش و تووکەسەر
ئاگر نەبێ، چبێ سەری دەر کا لە جەنگەڵی!

'مەحوی'! قەضا قسێکی خۆشی وت بە چاری ڕووس:
دوێنێ گەماڵە گەورەکە، ئەمڕۆ یەکێ دەڵی


بپرسه‌ حــــــاڵم، ئیهمالــــی وه‌فـــــا بــــه‌س

بپرسه‌ حــــــاڵم، ئیهمالــــی وه‌فـــــا بــــه‌س
بترسه‌ تۆ له‌ حه‌ق، جـــه‌ور و جــــه‌فا بـــــه‌س

به‌کــــــامـــی غـه‌یــر و بێــگـــانه‌، بـــرالـە!
بەریی‌بوونت له‌ یــــــار و ئـــــاشنا بـــه‌س

ئیلاهی بــێ‌به‌ڵا بێت نـــــه‌خلی بـــــــــاڵات
بــــه‌ری بۆ من به‌ڵا بوو، هــه‌ر به‌ڵا بـــــــه‌س

نـــزیــــــکـه‌ مـــردنـــت ئـــــــه‌ی پیره‌ زاهید
وه‌ره‌ بـــــا تـــــۆبه‌ کــــه‌ین، ئیتر ڕیــا بــــه‌س

خودا ئه‌م ده‌ردی عیشقه‌م لێ نه‌کـا کـــــه‌م
هه‌تا هه‌م به‌س له‌بــاتی هه‌ر ده‌وا بــــــه‌س

ئـــــه‌وی ئـــــــه‌و وێــڵیه‌ بـــــورجــی زه‌مینه‌
ده‌ به‌س بڕوا بۆ مه‌سیحــا بۆ سه‌مـا، بـــــه‌س

لــەسه‌ر تێپه‌ڕ بـــــووه‌ خوێناوی جــــه‌رگــم
به‌سه‌رما بێنه‌، ئه‌ی دڵ، مـــاجـــه‌را بـــــه‌س

کـه‌ مـن دڵ پـــڕ کــــه‌ده‌رم و لێڵه‌ عـــه‌یشم
له‌ کن من به‌س بکه‌ن به‌سی صــه‌فا، بــه‌س

که‌ نـــــادا ( مه‌حویــــا ) دادێ بــه‌ حـــــاڵت
به‌س بـــێ داد و ئـــاهــ  و نــاڵه‌، بـــــا بـــــه‌س.


نه‌وه‌ك هه‌ر چاوی مه‌سته، خۆشی هه‌ر مه‌ست

نه‌وه‌ك هه‌ر چاوی مه‌سته، خۆشی هه‌ر مه‌ست
به‌ لادا دێ. كـــــه دێ، وه‌ك توركی سه‌رمـه‌ست

له‌ حـــه‌جله‌ی نـاز و ئیعزازی بـــــه‌ صه‌د نـاز
خودا تۆ حــافیظی بـی، هـــاته‌ده‌ر مه‌ست

بــه‌ دوویـــــا‌ شێخ و سۆفی مه‌ستی عیشقی
له‌ ڕێیا كـەوتوون مه‌سته‌ لـه‌سه‌ر مه‌ست

نیـگاهی مـــه‌ستی تــــا مـــه‌ستانی ڕێ دا
نه‌ما له‌و جێـگه‌ ڕێگه‌ی كه‌س له‌به‌ر مه‌ست

بنازم به‌و پیــــاڵه‌ی چـــاوی مـه‌سته‌
بــه‌ یه‌ك پرشنگی عاله‌م سه‌ربه‌سه‌ر مه‌ست

له‌به‌ر حوكمی نیـــگایـــا قـاتـه‌ هوشیار
هه‌تـا چـــاوی بـكا بڕ، ،مه‌سته‌، هه‌ر مــه‌ست

وتـی: ســــه‌یـری ده‌ر و ده‌شتم نـه‌مـاوه‌
له‌ چـاوم مه‌وج ئـــه‌دا، پڕ ده‌شت و ده‌ر مـه‌ست

به‌ جوز مه‌ی ناوی ئه‌م نـاوه‌ به‌ چـی بــــه‌م
به‌ نه‌شئه‌ی ئه‌و به‌شه‌ر هه‌م''بو البشر''مه‌ست

ده‌ناسێ بـاده‌كــه‌ی، .مه‌قصودی حــه‌شره‌
ده‌ڵێ: ((مه‌حوی)) بنوو تۆ تا سه‌حـــه‌ر مه‌ست


به‌ پیر ئه‌و ماهه‌وه‌ چووم و به‌سه‌ر چووم

به‌ پیر ئه‌و ماهه‌وه‌ چووم و به‌سه‌ر چووم
په‌ری بوو، ئه‌و نه‌بوو، شه‌و بوو، به‌سه‌رچوو
م

ته‌ڵێ نێرگسم و باغی حیره‌تم پـێ
به‌ فه‌ڕ هات و وه‌کو گوڵ زوو به‌سه‌ر چووم

گله‌ی پێشم له‌سه‌ر سه‌ر هه‌م بووه‌ بار
که‌ دی من دولبه‌رم هات و به‌ سه‌ر چووم

ده‌زانم بادیه‌ی عیشقه‌ خه‌طه‌رناك
که‌چی هه‌ر چووم، ئه‌گه‌ر مام و ئه‌گه‌ر چووم

له‌ حینی نه‌زعی ڕۆحا، ڕۆحی عاشق
وتی: ئۆخه‌ی له‌ میحنه‌ت خانه‌ ده‌رچووم

به‌ ئۆغـر کـردنی من بـوومه‌ قـه‌قـنـه‌س
که‌ ئـه‌و چوو بۆ سه‌فه‌ر، من بۆ سه‌قه‌ر چووم

وتـی: قـه‌ت وا مه‌یـه‌، من واوه‌ هه‌ر دێم
نـه‌هات ئه‌و وا قـه‌ت و من واوه‌ هه‌ر چووم

شوکر موورم بووه‌ پاماڵی میرێ
به‌ بێ نامی ژیام و نامه‌وه‌ر چووم

غه‌می قاتیلمه‌ ((مه‌حوی))! مونفه‌عیل ما
له‌ حه‌شرا کفنی خوێناوی بـه‌به‌ر چووم


كه‌ دڵ ده‌توێته‌وه‌ بۆ تۆ، ده‌كه‌ی ئه‌و ڕۆژه‌ تۆ بڕوا

كه‌ دڵ ده‌توێته‌وه‌ بۆ تۆ، ده‌كه‌ی ئه‌و ڕۆژه‌ تۆ بڕوا
كه‌ خۆ ده‌رخه‌ی وه‌كو خۆر، دڵ وه‌كو شه‌ونم له‌ خۆ بڕوا

كه‌ ڕۆحم تێگه‌یی تۆ حه‌ز به‌ ده‌رچوونی ده‌كه‌ی، ده‌رچوو
ده‌بێ عاشق كه‌ دی بێزاره‌ یاری، بێ بڕۆ بڕوا

وتم: با له‌م ده‌ر و له‌م كۆیه‌دا ئانێ سكونه‌ت كه‌م
وتی: عاشق ده‌بێ هه‌ر ده‌ربه‌ده‌ر بێ، كۆ به‌ كۆ بڕوا

ڕه‌قیبت ده‌ركه‌، ئه‌م به‌رده‌ركه‌ پاكه‌ پیس ئه‌كا، فه‌رمووی:
كه‌ به‌م به‌رقاپییه‌ لازم سه‌گێكی وایه‌، بۆ بڕوا!

وتی: (مه‌حوی) من و تۆ ئافتاب و سایه‌ تیمثالین
جه‌نابی من كه‌ ده‌ركه‌وتم، ده‌بێ ته‌شریفی تۆ بڕوا.


هه‌ر گفتوگۆمه‌، که‌چی هه‌ر ده‌ڵێم و تێ ناگه‌م

هه‌ر گفتوگۆمه‌، که‌چی هه‌ر ده‌ڵێم و تێ ناگه‌م
هه‌ر جوستوجۆمه‌، که‌چی هه‌ر ده‌ڕۆم و پێ ناگه‌م
 
چاوم ڕوا و گۆشه‌یی ئه‌و ئه‌بروه‌م نه‌دی
دڵ بوو به‌ به‌حری عولوم و له‌ ئه‌لف و بێ ناگه‌م.


چییه‌ ئه‌م هه‌مو طه‌نطه‌نه‌و من – منت

چییه‌ ئه‌م هه‌مو طه‌نطه‌نه‌و من – منت
ئه‌مه‌نده‌ چییه‌ فه‌خر و به‌خ کردنت

به‌ ڕۆچوونی ئاوێ ده‌که‌ی زینده‌گی
به‌ ده‌رچوونی بایه‌ک ده‌بێ مردنت.



به‌ ده‌م مه‌وجی خوێنی ئه‌شکه‌وه‌م، بڕوانه‌ چۆنم بۆت!

به‌ ده‌م مه‌وجی خوێنی ئه‌شکه‌وه‌م، بڕوانه‌ چۆنم بۆت!
ده‌روونم که‌یلی زووخی ده‌رد و غه‌م، بڕوانه‌ چۆنم بۆت!

ڕه‌قیبی سه‌گ حه‌زی بوو، کوشتمت، سه‌یریکه‌ چۆنی بۆم
دوعا بۆ ده‌ست و تێغت من ده‌که‌م، بڕوانه‌ چۆنم بۆت!

به‌ غه‌دداریی نه‌وه‌ک ناوت به‌رن، بمئه‌نجنی، قه‌ت من
شکاتی جه‌وری تۆ به‌ر که‌س ده‌به‌م؟ بڕوانه‌ چۆنم بۆت!

هه‌ناسه‌ی ئاگرینم برده‌وه‌به‌ر، تا ده‌روونم سووت
به‌ ناڵه‌ تا دڵت سه‌خڵه‌ت نه‌ده‌م، بڕوانه‌ چۆنم بۆت!

بیانوو بگره‌، شێوه‌ی خۆت بشێوێنه‌ به‌ من کوشتن
وه‌ها چاوی به‌دت لێ لاده‌ده‌م، بڕوانه‌ چۆنم بۆت!

به‌ ئاوی گریه‌ هه‌رده‌م ناوی چاوم ششتوه‌، نه‌ک جێت
به‌ خوێن ئاغوشته‌ بێ، تۆ، چاوه‌که‌م، بڕوانه‌ چۆنم بۆت!

غه‌می خۆشی نییه‌ ((مه‌حوی)) له‌ دڵیا، هه‌ر غه‌می تۆیه‌
له‌عیشقتدا ده‌که‌م غه‌م بۆ به‌غه‌م، بڕوانه‌ چۆنم بۆت!


بیبیێ، یان نەیبیێ، من داد و بێدادێ دەکەم

بیبیێ، یان نەیبیێ، من داد و بێدادێ دەکەم
گوێ بداتێ، یا نەداتێ، ئاه و فەریادێ دەکەم

حەققی ئیخلاصە بەجێهێنانی ئادابی خولووص
پێ بزانێ. یا نەزانێ، من بە دڵ یادێ دەکەم

بێستوونی عیشقی شیرینێک ئەوا هاتۆتە پێش
گەر لە حەق بێم و نەیەم، تەقلیدی فەرهادێ دەکەم

ئاوی تێغی وەقفی هەر توشنە لەبێکە، من نەبێ
کارگەر بێ، یا نەبێ، لەم مەظڵەمە دادێ دەکەم

دەرسی عیشقم هەر لەکن پەروانە یا بولبول بووە
بیگەمێ، یا نەیگەمێ، هەر مەشقی ئوستادێ دەکەم

کوشتنی ئیسفەندیاری نەفسە بەستەی ڕایی پیر
گەر مەدەد کا، یا نەکا، لەو شاهە ئیمدادێ دەکەم

بەم نزیکانە لەبەرمە ''مەحویا''! ڕێگێکی دوور
بێتە دەستم، یا نەیێ، هەر کۆششی زادێ دەکەم.


بە بێ بەزمی حوضووری تۆ حەرامم کردوە بادە

بە بێ بەزمی حوضووری تۆ حەرامم کردوە بادە
نەوەک بشکێ بە نەشئەی مەی خوماری دەردی بێ تۆیی

لە میحنەتخانەکەی مندا، بە بێ تۆ هەر براڕۆیە
کە جارێ ئێوە ناپرسن لە من بۆچی برا ڕۆیی!.


ئەوی ئەمڕۆ بە دەوری تەختیایە هەلهەلەی مەخلووق

ئەوی ئەمڕۆ بە دەوری تەختیایە هەلهەلەی مەخلووق
لە دەوری نەعشیا سبحەی دەبینێ وەلوەلەی مەخلووق

بە پەل پەل کردنی سبحەی ئەگەر ببوایە باوەڕیان
دەبوو قەت بەم حەدە نەبوایە بۆ دنیا پەلەی مەخلووق

دەخاتە فکری ئەهلی مەعریفەت شێوەی جەجاڵ (الحق)
دەبینی بەعضە ئەشخاصێ بەدویا خەر گەلەی مەخلووق

وەها پڕ فیتنە بوو عالەم کە ئیبلیسێکی وەک ئیبلیس
نەماوە مەئمەنێ غەیری کڵێشە و کەڵکەڵەی مەخلووق

لە پەردەی  جیلوەیەکتا ڕوونمایە شۆری صەد مەحشەر
نیقابێ لادە لەو چیهرە، ببینە زەلزەلەی مەخلووق

بە ئاوی تێگەیشتن ئێمە دنیا، هەر سەرابێ بوو
هەموو دەشچن بە خنکان و لە وشکیشە مەلەی مەخلووق

لە سووقی دەهردا دوکانی هەر کەس موددەتی عومرە
گوهەر-دانە بە پشکڵ دانە ''مەحوی''! مامەڵەی مەخلووق.


گه‌ردی ڕێی هه‌ستاوه‌ جێ داوا ده‌کا

گه‌ردی ڕێی هه‌ستاوه‌ جێ داوا ده‌کا
به‌خته‌! ماڵی چاوی کێ ئاوا ده‌کا!

وه‌رده‌گێڕێ ڕوو که‌ سوجده‌ی به‌ر ده‌به‌م
هه‌ی ده‌ڵێ: که‌ی نوێژی ڕۆژاوا ده‌کا

چاوه‌، جێی ئه‌و شۆخه‌ بێ، وتم و، وتی
ئه‌م مه‌لا شێخه‌ قسه‌ی بێ‌جا ده‌کا

کوشته‌ی ئه‌و چاوه‌م له‌ جه‌معی کوشته‌گان
خه‌نجه‌ری موژگانی من (منها) ده‌کا

دا به‌ یه‌کباره‌ به‌ با دا عومری خه‌ڵق
دێ به‌ با کاکۆڵه‌که‌ی تا تا ده‌کا

چاوه‌که‌ی به‌یده‌ستی مه‌ستیشه‌، که‌چی
هه‌ر به‌ له‌حظێ فیتنه‌یێ به‌رپا ده‌کا

ئه‌و که‌ دڵ دوو قه‌د ده‌کا شیری برۆی
ئیکه‌ خه‌نجه‌ر بۆ به‌قه‌د خۆیا ده‌کا!

زامی دڵ وێران و ماڵ ئاوا طه‌بیب
ماڵی وێرانم که‌ ماڵ ئاوا ده‌کا

تورکی چاوی مه‌ستی، ''مه‌حوی''! مژده‌ بێ
وا که‌بابی جه‌رگ و دڵ داوا ده‌کا.


تیپی ((ئه‌لف))

۱

له‌م به‌حری فیتنه‌ به‌ڵکی نه‌جاتت بدا خودا
داوێنی باخودا بگره‌، به‌رده ‌ناخودا

بێ که‌س منم. که‌سێ له‌ زوبانم بگا نیه‌
هه‌مده‌م خودا نه‌ناسن و ده‌م پڕ له ‌یا خودا

عه‌هد و وه‌فایه‌ سوخره‌یی به‌دعه‌هدی‌یو جه‌فا
هه‌ر ما به‌ دادی ئه‌هلی وه‌فادا بگا خودا

هه‌ر ئه‌و که‌سه‌ که ‌خه‌یری دوعای خێری دیوه ‌لێم
دائیم دوعامه‌ شه‌ڕڕی له ‌من لابدا خودا

لوطفێ به‌ حاڵی من که‌، وتم، ئه‌و وتی به‌قار:
تۆ شێخی باخودا و ئه‌من شۆخی ناخودا

غه‌یری ئه‌مه‌ که ‌سوێندی درۆی پێ بخۆن و به‌س
قوربانی ناوی، ناوی له ‌ناوا نه‌ما خودا

تا ظوڵمه‌تی وجوده‌ ته‌ریکی له‌نوری عیشق
سێبه‌ر نه‌ما، هه‌تاوه‌، که‌((مه‌حوی)) نه‌ما، خودا


۲

بۆ گوم‌بوانی چۆڵی مه‌حه‌ببه‌تیه‌تی، خودا
ته‌بشیری (والسلام علی تابع الهدی)

موسته‌غنییه ‌له ‌مه‌ننی سه‌فینه ‌و سه‌فینه‌وان
هه‌ر که‌س که ‌ئیشی هه‌ر به ‌خودا بێ، نه ‌ناخودا

دڵ بۆیه ‌خۆشی دێ له‌ نه‌خۆشی به ‌پڕ به ‌دڵ
بیماره‌ چاوی یار و خۆشی دێ له‌ ده‌رد و دا

به‌ خودا قه‌سه‌م له‌گه‌ڵ دڵی خاڵی له ‌سۆزی عیشق
ته‌کراری حه‌رفه‌ به‌س ده‌می پڕ یا خودا خودا

گونجایشی جه‌لالی خه‌یاڵی خه‌یاڵی ئه‌وم له ‌دڵ
جێ‌بونه‌وه‌ی سه‌مایه ‌له ‌یه‌ک دانه ‌کونجودا

له‌و ڕۆژه‌وه ‌جودا بوه ‌لێم ئه‌و په‌ری‌وه‌شه‌،
ڕۆژم ڕه‌شه‌، شوعور و دڵم لێ بوه ‌جودا

به‌س کاری دڵ‌توێنه‌وه‌((مه‌حوی)) له‌پێشته‌
(لایحسب الاناسی ان یترکوا صدی)


۳            

بەجێ نایێ، دەبێ ڕوو کەینە سارا،
حەقی ئادابی مەجنوونیی لە شارا

کە چەرخ ئەسکەندەری دیی دەردەدارە،
وتیی: ئەم هەم بووە هەمدەردی دارا

هەتا حەق ناصیرە، هەر حەقمە مەنظوور
وەکوو (مەنصوور) ئەگەر بمکەن بە دارا

نەگەیمە ئەو جوانە و گەیمە پیریی
مەدەد یا پیری پیرانی بوخارا

لەبەر زار و نەزاریی بوومە وەک پووش
دە ئەمجا ڕابوێرە من بە زارا

مەگەر تۆ عەرضی حاڵم کەی لەکن یار
قەڵەم، ساغی قسە، من نیمە یارا

لەڕم دیی زاهید ئەم زستانە، زانیم
کلک نادا بە زڕپنگی بەهارا

وەرە دەستێ بە خوونم کە نیگارین
خووێنی من حەلاڵت بێ، نیگارا!

زوو ئەو شۆخە لە عاشق وەردەچەرخێ
لەگەڵ کەس، چەرخە ئەو، ناکا مودارا

موژەی خوێنێ دەکا هەر لەحظە، سەیرە
ئەمەندە گوڵ لە بن یەک نووکە خارا

کە شک بەم 'مەحویا' هەر شەربەتی مەرگ
لەسەر ئەرزا نییە ئاوی گەوارا


۴

((یار از وفا گذشت براین کشته‌ء جفا))
((شد مشهدم ز مقدم او روظه‌ء صفا))

((چون در قفاش دلشده‌ گانش نمیفتند))
((کاکل کمند جان و دل افگنده‌ بر قفا))

کوردی زوبانی ئه‌صڵمه ‌گه‌ر ته‌رکی که‌م به ‌کول
بۆ فارسی، به‌ کوللی ئه‌من ده‌بمه‌ بێ وه‌فا

دوری مه‌بینه ‌تۆ له ‌که‌ریمی به‌ها نه‌جۆ
هه‌رچی که‌ کورده‌ پاکی ببه‌خشێ به‌(بوالوفا)

عه‌فوم که‌ (یا عفو) به ‌حه‌ق جاهی ئه‌و شه‌هه‌
ئایه‌ی عولووی جاهی ئه‌وه ‌ئایه‌تی (عفا)

مه‌حمودی (فی السما)یه‌، حه‌بیبی خودایه‌ ئه‌و
مه‌قبولی باره‌گاه‌، ئه‌وه ‌موختار و موصطه‌فا

((صلی علیه ‌الاهنا ما یلیق به‌))
((مع صحبه‌ و اله‌ و الاهل ذی الصفا))

((تشویش حال من تو ز تخلیط من بفهم))
((ز اهل زمانه‌ بس که‌ رسد بر دلم جفا))

((گفتا بتم: وفا طلب از من تو "محویا"))
((در عمر خود شنیده‌ای از عمر اگر وفا))

۵

ئه‌رێ دڵ بێ شه‌رابی له‌علی گوڵ ڕه‌نگت له‌ گوڵ چبکا؟!
که‌ جیلوه‌ی گوڵ له‌ گوڵشه‌ندا نه‌بێ، بولبول له‌ چڵ چبکا؟!

که‌ هه‌ڵگیرسا له‌ نوری باده‌ شه‌معی حوسنی جانانه‌
نه‌چێته‌ سه‌ر طه‌ریقه‌ی حه‌زره‌تی په‌روانه‌، دڵ، چبکا؟!

به‌ ئاهم گه‌ر ڕه‌قیبانت بسوتێن ئه‌ی گوڵی ڕه‌عنا
مه‌ڕه‌نجه‌، تو خودا شوعله‌ له‌ ئاقاری چقڵ چبکا؟!

هه‌تا ماوه‌ ده‌بێ ئه‌شکی نه‌دامه‌ت داوه‌رینێ چاو
عه‌ره‌ق ڕێتن نه‌بێ، شه‌خصی له‌ کاری خۆ خه‌جڵ چبکا؟!

سه‌فه‌ر جائیز نیه‌، با بۆ حه‌ره‌م بێ، له‌و به‌روبومه‌
فه‌قه‌ط مه‌جذوبی زنجیری نه‌صیبی ئاو و گڵ چبکا؟!

فه‌له‌ک هه‌ر گا که‌سێکی هه‌ڵبڕی، وه‌قتی هیلاکه‌تیه‌
که‌ سه‌ر بۆ گه‌ینه‌ په‌ت بێ، پێ له‌ کورسی و ئه‌سکه‌مل چبکا؟!

له‌ عوششاق و ڕه‌قیب ئه‌و شۆخه‌ چاوی لوطفی وه‌رگێڕا
که‌ ئاسک ئاده‌می یا سه‌گ ببینێ، غه‌یری سڵ چبکا؟!

چ حاجه‌ت نه‌رگسی مه‌ستت بکه‌م وه‌صفی به‌ مه‌خموری
که‌ چاوی سورمه‌کێشراوی خودایی بێ، له‌ کل چبکا؟!

له‌ هه‌ر جێیه‌ک هه‌ڵێ خورشیدی عیشقی گوڵ‌ڕوخان ((مه‌حوی))
ئه‌گه‌ر ئه‌قڵی ببێ، له‌و جێگه‌‌ ئاونگی عه‌قڵ چبکا؟!


لە ناکەس کارییا، خاکم بەسەر، ڕۆیی بە با عومرم

لە ناکەس کارییا، خاکم بەسەر، ڕۆیی بە با عومرم
خودا! تۆ بمژیێنە تا لەبەر قاپیی کەسێ دەمرم

بە ضایع چوو لە (ما لا یعنی)یا وەقتم هەموو، یەعنی
دەبێ وەقتێ لە (بوالوقت)ێ بخوازم دا تیا بمرم

ئەجەل دەورم دەدا: حاضر بە، وادەی دەور و تەسلیمە
منی غەفڵتزەدە هێشتا خەریکی مەسئەلەی دەورم

خەیاڵی پووچی دنیا وا دەماغ و دڵمی پێچاوە
قیامەت، هەر مەگەر ڕۆژی قیامەت بێتەوە فکرم

لە پێ کەوتووم و نەفسم بۆ هەوا دەشنێ وەکو منداڵ
لەبەر پیریی سەرم خۆی ناگرێت و، تازە پێ دەگرم

چییە سووچ و گوناهی؟ بۆچی دەیکاتە جەزاخانە؟
لە قەبرهەڵکەن، هەتا ڕۆژی جەزا دەعواچییە قەبرم

سبەینێ (یحشر المرء)ە، براگەل، فرسەتە ئەمڕۆ
تەبەڕڕا بن لە من، با کەس نەبێ حەشری لەگەڵ حەشرم

لە من نازانم ئیتر نەفسی بەدخوو چیی دەوێ ''مەحوی''
کە بەدکردار و بەدڕەفتار و بەدئەفکار و بەدطەورم

مەگەر بەر مەوجی بەحری ڕەحمەتم خا وەصفی سەتتاریی
وەگەرنا، زەحمەتە پابوونەوەم، نامومکینە سەترم.


بەجێ نایێ، دەبێ ڕوو کەینە سارا

بەجێ نایێ، دەبێ ڕوو کەینە سارا،
حەقی ئادابی مەجنوونیی لە شارا

کە چەرخ ئەسکەندەری دیی دەردەدارە،
وتیی: ئەم هەم بووە هەمدەردی دارا

هەتا حەق ناصیرە، هەر حەقمە مەنظوور
وەکوو (مەنصوور) ئەگەر بمکەن بە دارا

نەگەیمە ئەو جوانە و گەیمە پیریی
مەدەد یا پیری پیرانی بوخارا

لەبەر زار و نەزاریی بوومە وەک پووش
دە ئەمجا ڕابوێرە من بە زارا

مەگەر تۆ عەرضی حاڵم کەی لەکن یار
قەڵەم، ساغی قسە، من نیمە یارا

لەڕم دیی زاهید ئەم زستانە، زانیم
کلک نادا بە زڕپنگی بەهارا

وەرە دەستێ بە خوونم کە نیگارین
خووێنی من حەلاڵت بێ، نیگارا!

زوو ئەو شۆخە لە عاشق وەردەچەرخێ
لەگەڵ کەس، چەرخە ئەو، ناکا مودارا

موژەی خوێنێ دەکا هەر لەحظە، سەیرە
ئەمەندە گوڵ لە بن یەک نووکە خارا

کە شک بەم 'مەحویا' هەر شەربەتی مەرگ
لەسەر ئەرزا نییە ئاوی گەوارا.


بە نووری بادە کەشفی ظوڵمەتی تەقوا نەکەم، چبکەم!

بە نووری بادە کەشفی ظوڵمەتی تەقوا نەکەم، چبکەم!
بە شەمعێکی وەها چاری شەوێکی وا نەکەم، چبکەم!

لە خەزنەی دڵمدا هەرچیی هەیە، هەر داغی سەودایە
دەسا ئەم نەقدە دەردی عیشقی پێ سەودا نەکەم، چبکەم!

لەگەڵ دەستی مەلا ڕێ ناکەوێ زونناری زوڵفی یار
وەکو (شێخ) ئیختیاری مەذهەبی (تەرسا) نەکەم، چبکەم!

لەڕێی ئەو شۆخەدا خۆم کردە خاک و پێی نەنا پێما
دەسا خاکی هەموو عالەم بەسەر خۆما نەکەم، چبکەم!

دەمێکە شاری پڕ شۆری مەحەببەت مات و خامۆشە
بە قانوونی تەجەننون شۆڕشێ ئینشا نەکەم، چبکەم!

لە چاوا نم نەما بۆ گریە، نۆبەی سەجدە بەردەریە
سیاساڵم نەبارە، نوێژی ئیستیسقا نەکەم، چبکەم!

لەسەر تۆم دوشمنە دنیا، قەضییەم (مانع الجمع)ە
کە تەرکی تۆ نەکەم، تەرکی هەموو دنیا نەکەم، چبکەم!

بەجێ ماوم لە یاران، نابەجێ ماوم، ئەجەل ! زوو بە
بە مردن لەم قوصووری ژینە ئیستیعفا نەکەم، چبکەم!

ئەوا لەیلا بە ڕۆژی حەشر ئەدا وادەی لیقا ((مەحویی))
هەتا قامی قیامەت، ئاه و واوەیلا نەکەم، چبکەم!


سەرچاوەکان سایتی زانیاری

ژیانی مەحوی: یانەی كوردسایت
دیوانی مەحوی، لێکۆڵینەوە و لێکدانەوەی؛ مەلا عەبولکەریمی مودەریس و موحەممەدی مەلا کەریم
چەند سەرنجێک لەسەر شیعرەکانی مەحوی، لێکۆڵینەوەی؛ کاکە فەلاح
مێژووی ئەدەبی کوردی، عەلائەدین سوجادی
خۆلاسەی تاریخی کورد و کوردستان، موحەممەد ئەمین زەکی بەگ

شێعرەکان:نووسینەوەی ماڵێک لە ئاسمان، دیوانی مەحوی، چاپی دووەم ١٩٨٤

مه‌دهۆش


ناوى ته‌واوى مه‌دهۆشى شاعیر "محه‌مه‌د عه‌لى محه‌مه‌دى حاجى مسته‌فاى قوربانی‌"یه ساڵى 1919 له‌ شارى سلێمانى له‌دایکبووه‌ و قۆناغه‌کانى خوێندنى سه‌ره‌تایى و ناوه‌ندى له‌ شارى سلێمانى ته‌واوکردووه‌.                                                

له‌ته‌مه‌نى منداڵیدا شاگرد خه‌یات بووه‌، له‌ ساڵى 1939 ده‌ستى کردووه‌ به‌ هۆنراوه نووسین و یه‌که‌م هۆنراوه‌ى له‌ ساڵى 1940 له‌ ڕۆژنامه‌ى "ژین"دا بڵاوکردۆته‌وه‌ له‌ ژێر ناوى "به‌ عه‌شقى تۆ بریندارم" پیره‌مێردى نه‌مر که‌مێک ده‌ستکارى ئه‌م هۆنراوه‌‌ى بۆ کردووه‌.

ئه‌م شاعیرانه‌ زۆر کاریگه‌ر بوون له‌لاى مه‌دهۆش "نالى، گۆران، پیره‌مێرد، عه‌لى که‌مال باپیر"، كێشه‌ى ئه‌وین و بابه‌تى سۆزدارى به‌شێکى زۆرى له‌ هۆنراوه‌کانى داگیرکردووه‌، دیمه‌نى شاخه‌کانى کوردستان کاریگه‌رى هه‌بووه‌ بۆ نوسینى هۆنراوه‌کانى، ڕێڕه‌وى دانانى هۆنراوه و په‌یڕه‌وى شاعیر ده‌رده‌که‌وێت له‌ سه‌ره‌تادا ویستویه‌تى به‌شێوه‌ى کێشى عه‌رز و بابه‌تى کلاسیکى وه‌ک شیعره‌کانى "نالى" بێته‌ گۆڕپانه‌وه چه‌ند هه‌نگاوێکى سه‌رکه‌وتوانه‌ى ناوه، توانیویه‌تى سامانێکى نوێ و پێویست بخاته‌ سه‌ر تۆمارى گه‌وره‌ى هۆنراوه‌ى کوردى، توانیویه‌تى هه‌نگاوێکى نوێ بهاوێت له‌ زمانى کچه‌کان خۆیانه‌وه‌ ده‌رباره‌ى خۆشه‌ویستى و جوانى و گیروگرفته‌ کۆمه‌ڵایه‌تیه‌کانیان به‌ده‌ست کۆمه‌ڵ و نه‌ریتى دواکه‌وتوى کۆمه‌ڵه‌وه‌.


نموونه‌یه‌ك له هۆنراوه‌ی مه‌دهۆش

دایه‌گیان من سه‌یرى شێوه‌ى خۆم ئه‌که‌م له‌ جوان ئه‌چم
تۆش دڵم خـۆشــکه‌، به‌یانى جـه‌ژنه‌ بـۆ مـاڵان ئه‌چـم
خـۆ له‌گــه‌ڵ ئـاوێنــه‌کــه‌م دایــم به‌ره‌و ڕوى یـه‌کتریـن
ئـه‌مـگـرێتــه‌ باوه‌ش و ئـه‌و حــه‌ز ئـه‌کــا مــن لانه‌چم
هــه‌رچــى توشــم دڵ له‌ ڕێگــه‌ تێروپـڕ سـه‌یرم ئه‌کـا
وه‌خـته‌ هــه‌ر قـوتم بـده‌ن کـاتـێ به‌ره‌و ڕویان ئه‌چـم


مه‌دهۆشی شاعیر له‌ژیانی خۆیدا چه‌ندین به‌رهه‌می به‌ئه‌نجام گه‌یاندووه. له‌وانه‌ش:

1. هه‌میشه به‌هار - ساڵی 1941 تا 1982 شه‌ش جار چاپكراوه‌ته‌وه
2. دیوانی دڵ و گوڵ - له‌ساڵی 1959دا چاپكراوه
3. دیوانی سه‌رگوڵ - ساڵی 1961 چاپكراوه
4. دیوانی شیرین - ساڵی 1962 چاپكراوه
5. دیوانی دڵی كچان - ساڵی 1967 چاپكراوه
6. چیرۆكی نه‌ریمان چی لێهات - ساڵی 1968 چاپكراوه
7. دیوانی دڵی كوڕان - ساڵی 1972 چاپكراوه
8. دیوانی یانه‌ی دڵان - ساڵی 1982 چاپكراوه

ئه‌م شاعیره‌ له‌ 26ى شوباتى ساڵى 1994 له‌ شارى سلێمانى کۆچى دواییكردووه‌.

له‌سایتی خۆزگه‌ وه‌رگیراوه‌

وەفایی

بۆ بیستن و یا داگرتنی( دانلۆد ) هۆنراوەکانی مامۆستا (وەفایی)لە قەبارەی (فوڕمەت ) mp3لە سەر بابەتەکانی ژێرەوە کرتە (کلیک ) فەرموون

دیوانی وەفایی

گوڵ ئەندام(شێعری مامۆستا وفایی)- بە دەنگی کاک عومەر ڕەسوڵی وخاتوو مریەم فەتاحی


وەفایی (١٨٤٤ ز - ١٩٠٢ ز) یان میرزا عەبدوڕڕە‌حیم کوڕی مەلا غەفوور کوڕی مەلا نەسڕوڵڵا، یەکێکە لە شاعیرانی کورد زمان.

ژیانی وەفایی

لە شاری سابڵاغ (مەھاباد) لە ساڵی ١٨٤٤ ز لەدایکبووە. خوێندنی سەرەتایی و بەرنامەی حوجرەی مزگەوتی لە زانستییەکانی ئایینی ئیسلام و زمانی عەرەبی لە مەھاباد تەواو کردووە و ھەر لەوێش مۆڵەتی مەلایەتی وەرگرتووە، بەڵام لەناو خەڵکی بە مەلا نەناسراوە و تەنیا میرزایان پێ وتوە. ھیچ بەڵگەیێک بەدەستەوە نیە مەلایەتی کردبێ، بەڵام قوتابخانەی تایبەتی خۆی ھەبوە و وانەی بە منداڵان وتوە و پێی ژیاوە.

وەفایی فیزی زل بووە، زەکات و سەرفترەی وەرنەگرتووە، موچەی فەقێیاتی نەویستوە.

شێخ عوبەیدوڵڵای نەھری شیعری وەفایی بەدڵ بووە، لەو ڕێگەیەوە ناسیویەتی، خۆشی ویستوە لەبەر ئەوە لێی نزیک بۆتەوە. ماوەیێکی درێژ لای ژیاوە، شیعری بۆ خوێندۆتەوە، سکرتێرییەتی نووسینی بۆ کردووە و کاروباری خوێندەواری بۆ بەڕێوە بردووە.

وەک لە ژیانی شاعیر دەردەکەوێ چوونە حەج لە لای جۆرە ئارەزووێکی لادروست بووە لە وانەیە بەھۆی ھەڵوێستی بەرامبەر ئایین و حەزکردن بەگەشت ئەم ئار‌ەزووەی لا دروست بووبێ.

لەدوا گەشتیدا بۆ سلێمانی لەساڵی ١٩٠٠ ز وا دەردەکەوێ ماوەیێک تێیدا ژیاوە و لەساڵی ١٩٠٢ ز حەجی سێیەمی کردووە. قسەی واش ھەیە لە ساڵی ١٨٩٨ ز لە گەڵ شێخ سەعید حەفید چووە بۆ ئەستەمووڵ و لەوێوە لەگەڵی ڕووی کردۆتە وڵاتی حیجاز.

ھەرچۆنێبێ وەفایی لەگەڵ‌ کاروانی شێخ سەعیدی حەفید و سەید ئەحمەدی خانەقا و شێخ مستەفای شێخ عەبدولسەمەدی قازی و حاجی تۆفیقی پیرەمێرد چوە بۆ حەج، ئەگەر ھەمووشیان لەو کاروانە دا نەبووبن لەڕێگەی گەڕانەوە ئەو کەسانە پێکەوە گەڕاونەتەوە.

لە سارای عەرەبستان لە سەردەمی گەڕانەوەی ئەو حاجیانە وەفایی تووشی نەخۆشی زەحیری دەبێ، مەرگ ماوەی نادا و ئەنجام لەو وڵاتە دوورەدا کۆچی دوایی دەکا و لە ناو لمی بادیەی عێراق یا بیابانی شام لە لایەن ھەواڵەکانییەوە لە ساڵی ١٩٠٢ ز دوور لە نیشتمان بەخاک دەسپێردرێ.

پیرەمێرد دەڵێ: "بەدەستی خۆم لە بیابان وەفاییم ناشتووە."

وەفایی سەردەمی منداڵی و مێردمنداڵی لەمەڵبەندی خۆی مەھاباد بردۆتە سەر. لەم ماوەیەدا خەریکی وەرگرتنی زانستی و زانیاری بووە. لەدوای ئەوە لەجێگەیێک ئۆقرەی نەگرتووە لە ھەکاری وڵاتی شێخ عوبەیدوڵڵای نەھری و شاری سلێمانی ژیاوە. چوونە حەجیشی لەو سەردەمانەدا کاتی زۆری ژیانی شاعیری بۆ خۆی بردووە.


شێعری وەفایی

وەفایی له شێعری دا شوێن که‌وتووی نالیه وه زۆرێک له وشه‌کان و جوانیه ئه‌ده‌بیه‌کانی شێعری نالی له شێعری وەفاییش دا ئه‌بینین. ئاره‌زووی له له‌ف و نه‌شر بوه وه ئه‌م خاڵه له زۆری شێعره‌کانی دا ئه‌بینین.




نمونەی شێعری فارسی

ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است

بی شب و روز تو روز و شب فغان کار من است

طرەی مشکین مزن بر همدگر مشکن دلم

زانکه مشکین طرەات مسکین دلم را مسکن است

‌آسمان ماهی ندارد، بوستان سروی چو تو

ماه من مشکین کمند و سرو من سیمین تن است


نمونەی شێعری کوردی


شیرین ته‌شی ده‌ڕێسێ

تایێکی ڕیشه‌یی دڵ، به‌ نووکی غه‌مزه‌ دادا
ده‌ستێکی بۆ سه‌ما برد ڕووبه‌ندی ماهی لادا
نافه‌ی گوڵی عه‌یان بوو، عه‌تری به‌ ده‌م سه‌با دا
باریک و لووس و ناسک، دوو زولفی خاوی بادا
وه‌ک شاخی گوڵ به‌ لا دا، شیرین ته‌شی ده‌ڕێسێ!

به‌ عیشوه‌ زولفی لادا، له‌ سه‌ر عیزار و زاری
دوگمه‌ی یه‌خه‌ی ترازا، بزووت هه‌وری به‌هاری
که‌ شه‌و به‌یانی به‌ردا، گوڵ و وه‌نه‌وشه‌ باری
سه‌ڵای له‌ عاشقان دا، باخی گوڵ و هه‌ناری
دونیا به‌ ئینتیزاری، شیرین ته‌شی ده‌ڕێسێ!

که‌ که‌وته‌ چه‌رخ و گه‌ردیش ته‌شی به‌ ده‌ستی ڕه‌نگین
هه‌ودای له‌ لێو و ده‌م دا، خورشیدی سینه‌ نه‌سرین
سه‌مای به‌ "زوزه‌نه‌ب" دا "که‌فولخه‌زیب"ی شیرین
گرتی خه‌تی "مه‌دارات"، شه‌فه‌ق به‌ "عه‌قدی په‌روین"
سێحرێکه‌ بۆ دڵ و دین، شیرین ته‌شی ده‌ڕێسێ!

له‌بانی ئاره‌قی ڕشت له‌ پێکه‌نینی زاری
به‌ خه‌نده،‌ خونچه‌ گوڵ بوو، گوڵاوی لێ ده‌باری
وتم: بفه‌رموو بۆ سه‌ر دوو چاوی من به‌ یاری
به‌ چاوی من ببینن، ته‌لێسم و سێحر کاری
ــ که‌ سه‌روی جویباری، شیرین ته‌شی ده‌ڕێسێ!

که‌ زولفی که‌وته‌سه‌ر ڕوو، هه‌موو خه‌تای به‌ چین دا
خه‌رامی تاووسانه‌ی به‌ سه‌روی نازنین دا
سپێده‌یی به‌یانی‌ به‌ باخی یاسه‌مین دا
فه‌نا‌یی پڕ به‌قا بوو، ده‌می له‌ پێکه‌نین دا
سه‌د ئافه‌تی له‌ دین دا، شیرین ته‌شی ده‌ڕێسێ!

نووکی ته‌شی به‌ گه‌ردیش قوتبێکه‌ چه‌رخی پێوه
"مه‌جه‌ڕڕه" بوو به‌ داوی که‌ چه‌رخی که‌وته‌ نێوه‌
وه‌ک "زوهره" ده‌ستی کێشا که‌ به‌ندی قه‌وسی زێوه‌
ئه‌ستێره‌ ماهی داگرت سابت کرا به‌ پێوه‌
ئاره‌ق به‌ ڕوو به‌ڕێوه‌، شیرین ته‌شی ده‌ڕێسێ!

یه‌خه‌ی کراسی لاچوو پشکووت به‌ هه‌ر دوو لێوان
گوڵ و شه‌که‌ر ده‌باری له‌ کووچه‌باخی سێوان
زولفی که‌ لادا، کوڵمی وه‌ده‌رکه‌وت له‌ نێوان
شه‌مس و قه‌مه‌ر هه‌ڵاتن دوێنێ به‌ نوێژی شێوان
عاشق ده‌که‌وتنه‌ کێوان، شیرین ته‌شی ده‌ڕێسێ!

که‌ ده‌ستی برد و هێنا به‌ دولبه‌ریی به ‌تادا
وه‌چه‌رخی خست و گێڕای به‌ ڕانی سافی دادا
عه‌یان بوو په‌نجه‌یی ڕۆژ به‌ "خه‌تتی ئیستیوا"دا
به‌ سوبحی سادق ئه‌نگووت"زه‌نه‌ب" له ‌نێو سه‌مادا
حیڕه‌ت له‌ "ماسیوا"دا، شیرین ته‌شی ده‌ڕێسێ!

‌سمی غه‌زاله‌یی چین له‌ نافه‌دا عه‌یانه‌
ده‌ڵێی له‌ نیوه‌شه‌ودا سپێده‌یی به‌یانه
قه‌دی گوڵ و ده‌می گوڵ، دوو مه‌مکی قووتی گیانه‌
له‌ باخی یاسه‌مین‌دا شکۆفه‌یی گوڵانه‌
به‌هاری بێ خه‌زانه‌، شیرین ته‌شی ده‌ڕێسێ!

که‌ که‌وته‌ چه‌رخ و گه‌ردیش ته‌شی به‌ ڕانی لووسی
ده‌که‌وته‌ پایبووسی دوو زولفی ئابنووسی
"زه‌نه‌ب" له‌ مانگه‌شه‌و دا ده‌هاته‌ چاپلووسی
له‌ بان به‌یازی گه‌رد‌ن به‌ خه‌تتی خۆش نووسی:
مه‌هتابه‌ پایبووسی، شیرین ته‌شی ده‌ڕێسێ!

دوو زولفی چین به‌ چین کرد، که‌ نافه‌یی خه‌تایه‌
دوو مه‌مکی خسته‌ سه‌ر لق، هه‌ناری دڵگوشایه‌
به‌ خه‌نده‌ چه‌رخی پێدا که‌ شه‌وق و نه‌شئه‌ وایه‌
به‌ نوکته‌ پێی نێشان دام، سه‌ما له‌ سه‌ر هه‌وایه‌
هه‌موو ئیشاڕه‌ وایه‌، شیرین ته‌شی ده‌ڕێسێ!

شکۆفه‌ وا هه‌ڵستا له‌ زێڕوزێو حوبابێ
له‌ که‌وسه‌ری به‌هه‌شتێ، ده‌روونی پڕ کرابێ
خڕ و له‌تیف و ناسک، بلوری خودنوما بێ
به‌ جورمی نووکی ده‌رزی، له‌ نیوی درزی دابێ
دیاره‌ سه‌روی وا بێ! شیرین ته‌شی ده‌ڕێسێ!

قوتووی لوئالییانه‌ له‌ زێوی داڕژاوه
به‌ ته‌رزی درزی ده‌رزی له‌ خۆوه‌ درزی داوه‌
له‌ به‌ر نه‌زاکه‌تی ڕۆژ، ڕه‌واقی دادڕاوه‌
له‌باله‌به‌ له‌ حیکمه‌ت، له‌ شه‌هدی ‌هه‌ڵکراوه‌
به‌ مه‌ی عه‌یان کراوه، شیرین ته‌شی ده‌ڕێسێ!

به ‌داوودڵ که‌ سۆسن له‌ خونچه‌گوڵ یه‌ره‌ق بوو
به‌ هاتوچۆی سه‌ماوه‌‌، گوڵی وه‌ره‌ق وه‌ره‌ق بوو
شه‌قایقێکی شه‌ق بوو، شه‌قایقێ که‌ شه‌ق بوو
به‌ عاره‌قی عورووقی که‌ سه‌رخۆشی عه‌ره‌ق بوو
به‌ مه‌ی چ موسته‌حه‌ق بوو، شیرین ته‌شی ده‌ڕێسێ!

شیفای جه‌راحه‌تی دڵ ته‌شی نه‌بوو که‌ ڕستی
شه‌سپه‌ڕی خاوی خۆی بوو، وا ده‌رپه‌ڕی له‌ ده‌ستی
هه‌تیوی که‌لله‌شه‌ق زوو، به‌ داوی حیله‌ به‌ستی
له‌ تاوی هاتوچۆدا، به‌ لێوی خونچه‌ گه‌ستی
به‌ ڕۆح و دڵ، به‌ قه‌ستی، شیرین ته‌شی ده‌ڕێسێ

ده‌مێ له‌ بیره‌خه‌ودا جه‌ماڵی ویم به‌ دڵ دی
دوو چاوی مه‌ست و کاڵیم وه‌کوو غه‌زالی سڵ دی
ئه‌گه‌رچی نه‌وبه‌هاریم به‌ ڕه‌نگی باخی گوڵ دی
هه‌ناری نه‌وڕه‌سیده‌م شکاو و خاو و بڵ دی
گوڵم له‌ خاک و گڵ دی، شیرین ته‌شی ده‌ڕێسێ!

وتم: چبوو نه‌مامم! به‌ خاڵ و خه‌ت نه‌ماوی؟
وه‌کوو به‌هار و سونبول بڵاو و تێکشکاوی
وتی: گڵاو و پیس بووه‌، شکۆفه‌گوڵ، گوڵاوی!
به‌ گه‌ردیش و سه‌ماوه‌، ستاره‌یی سه‌ماوی
به‌سه‌رچوو چاووڕاوی، شیرین ته‌شی ده‌ڕێسێ!

مه‌که‌ن مه‌نعی "وه‌فایی" که‌ خاو و دڵ بڵاوه‌
به‌ داوودڵ، دڵی خۆی به‌ داوی زولفی داوه‌
سه‌رێکه‌ مه‌ستی نازه‌، دڵێکه‌ بۆی نه‌ماوه‌
دڵم حه‌قی به‌ ده‌سته،‌ فتوای سه‌رم دراوه‌
ئه‌ به‌م غه‌زاله ‌چاوه،‌ شیرین ته‌شی ده‌ڕێسێ!


 ئەلا ئەی ساقیی مەستان

ئەلا ئەی ساقیی مەستان بە حەققی پیری مەیخانە

بە گەردش بێنە جامی مەی بە یادی چاوی جانانە

ئەمان ئەی موتریبی مەجلیس بە حەققی تاری رووحانی

بڵا بێ نەغمەکەی سازت کە ئاوی ئاوری هیجرانە

ئەتۆ ئەی رووحەکەم ساقی، ئەتۆ ئەی عومرەکەم موتریب

پەیاپەی لێدە چەنگ و نەی، دەمادەم بێنە پەیمانە

بە تیری غەمزە بملاوێنەوە زولفم لە گەردەن کە

بە سەر هاتوومە مەیدانت، بە دڵ بۆت بووم بە نیشانە

ئەگەر شەوقی جەمالی تۆ نییە من مەست و حەیرانم

لەبەرچی بۆتە بولبول گوڵ، چرا بۆچ بۆتە پەروانە؟

لە شەوقی تۆیە سەرمەستە، بە زەوقی تۆیە پابەستە

ئەگەر عاریف لە کەعبەی‌دا، ئەگەر کافر لە بوتخانە

لە شیرینی جەمالی تۆیە رۆژی روونی لەیلایە

ئەگەر فەرهادی سەرگەردان، ئەگەر مەجنوونی دێوانە

دەمێکی مەست و بیمارم، دەمێک بێ‌هۆش و هۆشیارم

چ کەس نازانێ دەردی من، مەگەر ئەو چاوە کاڵانە

دە هەر حەڵقێکیدا سەد دڵ، گرفتارە دەناڵێنێ

سەری زولفی پەرێشانت مەگەر زنجیری شاهانە؟

هەناسەی عاشقان با نەدگرێ، بێ مروەتی تا کەی؟

بترسێ ئەی گوڵی نازک‌بەدەن لەو بایی زریانە

ئەگەر زولفت وەکوو من عاشقی رووی تۆ نییە بۆ‌چی

سەراپا تێکچوو، کەوتۆتە بەرپێت، دەست و دامانە؟

ترازا دوگمەکەی سینەی، بەیاری زولفی هات غەمزە

بەیان بەربوو لە لای چین، باخەبەر بن! تیرە بارانە

وەفایی بۆ گوڵێکی سەروباڵا شێت و شەیدایە

وەکوو قومری دەناڵێنێ وەکوو بولبول غەزەل‌خوانە



لەسەر ڕووت کازیبەی زوڵفت وەلا بە           

لەسەر ڕووت کازیبەی زوڵفت وەلا بە            کە سادیق بێ تولوعی ئافتابە
دڵ و دین  هەرچی بوو قوربانی تۆ بوون        هەتا کەی ئیدی ئەم ناز و عیتابە؟
بڵا بەو ڕۆژە نەیلۆفەر نەسووتێ                  بە مەرگی من سەری زوڵفت وەلا بە
لە عەکسی عاریزت فرمێسکی چاوم              گوڵاوی ڕووتە هەم خوونابی نابە
وەرە بنوێنە خۆت، بمکوژە قوربان               بە دینێک کوشتنی عاشق سەوابە
وەرە بنواڕە بەزمی عالەمی دڵ                   چ خۆش دەورێکە هۆشیاریی خەرابە
ئەگەرچی ناڵەیە هەر زەوق و شەوقە            ئەگەرچی گریەیە عەینی سەوابە
بە ناڵینی دڵی سووتاوی عاشق                   هەموو هەر نەغمەیی چەنگ و ڕوبابە
بە چاو و گەردەن و ڕووخساری ساقی          هەموو هەر شاهید و شەمع و شەرابە
گوتم: با قیمەتی وەسلت بە دڵ بێ                بە ماچێکیش لە زاری خۆت ڕەزا بە
کەچی فەرمووی: دڵت نەشکێ 'وەفایی'         ئەوە سەودایە، زەڕڕێکیش حیسابە


چاوەڕێی موژدەی نەسیمم، تا لە گوڵشەن دێتەوە

چاوەڕێی موژدەی نەسیمم، تا لە گوڵشەن دێتەوە
بەڵکە فەرمایش بکا گوڵ، بولبولم با بێتەوە

وا وەعیدی بەفری زستانە و فیراقم کەوتە دڵ
مەر بە بای وەعدەی ویساڵت کێوی دڵ ڕەش بێتەوە

میروەحەی زوڵفت لە دەوری ئاوری ڕووت بێ چلۆن
ئاگری عیشقت بە ئاوی چاوی من دەکوژێتەوە؟!

سووچی زوڵفت بوو کە پەروانەی دڵم ڕووی کردە ڕووت
ئاگری وەسڵی شـەم و پەروانە شـەو دەکرێـتەوە

خەتتی میهر و زولف و خاڵی حوججەتی موڵکی دڵە
نەقشی ئەو موهرە بە ئاوی (خوڕخوڕە) ناچێتەوە

دڵ لە ترسی چاوی بوو، ڕووی کردە میحرابی برۆی
ئێستە بیستوومە لە چینی زوڵفی جێــــی نابێتەوە

کێوی هیجرت خستە سەر شان و دڵم پێی خستووە
تا نەگا دەستی بە زوڵفت زەحمەتە هەستێتەوە

سەد کەڕەت خستمتە گێژی مەهلەکەی بەحری فیراق
ئاخری قولــلابی موژگانت دەرم دێـنـێـتــــــــەوە

مەزرەعەی میهر و مەحەببەت توخمی وەسڵی شین نەکرد
گوڵ بە شادی دادەچێنم، خاری غەم دەڕوێتەوە

خۆت دەزانی موددەتێکە سەر و پاماڵی جەفام
کەی وەکو نەقشی قەدەم سەر نێمە ژێری پێتەوە؟

دڵ ئەوا کەوتۆتە زینــدانی غـەم و قـوربانتم
تایێکی زوڵفت بنێرە بەڵکە بۆم دەربێتەوە

تۆ خودا تاکەی لە تاریکیی شەوی هیجرانی تۆ
دەستەوئەژنۆ دابنیشم، ڕەببی کەی ڕۆژ بێتەوە؟!

بێ ئیشارەی (حکمە العین)ی 'شیفا'ت نایە شیفام
خۆت دەزانی زامی دووری سەختە خۆش نابێتەوە

فیکری من چونکە دەقیقی عاشقی قەددی ئەوە
موو لە موو گیراوە، چ بکەم لێک جوێ نابێتەوە؟.


تا بادی خەزان دایە گوڵ و بەرگی ڕەزانم

تا بادی خەزان دایە گوڵ و بەرگی ڕەزانم
سەد جێ وەکو بولبول لە جگەر داغی خەزانم

وەک بەرگی گوڵم دی کە بە با چوو بە ئەسیری
کڕ کەوتم و شێت بووم، حەپەسام، ڵاڵ بوو زوبانم

قومری وەرە هەتا دەمرین پێکەوە بگرین
تۆ سەروی ڕەوانت چووە، من ڕۆحی ڕەوانم

بولبول وه‌ره‌ تا ڕۆحی من و تۆیه‌ بناڵین
تۆ باغی گوڵانت چوو، ئه‌من داغی دڵانم

ئه‌ی مه‌عده‌نی شیر و شه‌كەر، ئه‌ی گوڵبه‌ر و دڵبه‌ر
ئه‌ی تازه‌ گوڵی داره‌ گوڵی باغی جینانم

که‌س سیڕڕی ده‌م و عیشقی میانی نه‌ده‌زانی
ئه‌شکم بوو‌ه‌ غه‌ممازی هه‌موو ڕازی نیهانم

تۆ چونکه‌ له‌ له‌یلا گه‌لێ شیرینتری‌ بۆیە
مه‌جنوونی ده‌ر و ده‌شتم و فه‌رهادی زه‌مانم

ئیشم هه‌موو ناڵینه‌ له‌ ئێشی دڵی ڕێشم
کارم هه‌موو گریانه‌ له‌به‌ر ده‌ردی گرانم

بۆ گەردەنی تۆ بوومە ئەسیری سەری زوڵفت
 من مورغی شەباوێزم و عاشق بە بەیانم

جان بەخشە دەڵێن ماچی دەمت وەختی تەبەسسوم
تا کەی بمرم موعجیزەی ئەم سیڕڕە نەزانم

جەزبه‌ی نیگه‌هت خۆشی نه‌هێشتم -به ‌برۆی تۆ-
قیبله‌م چووه‌ تا مه‌ستی مه‌یی پیری موغانم

فه‌رمووی: که‌ له‌گه‌ڵ هاتم ئه‌تۆ ڕۆح بده‌، چاوم!
سا ساقی، ده‌جا جامێ که ‌هه‌روا نیگه‌رانم

چاوت بە نیگەهـ کردن و زارت بە تەبەسسوم
هاتن بە تەمای غارەتی عەقڵ و دڵ و جانم

ئەو دەستە سوارێکە ئەمیش تازە بەهارێ
ئەو ڕاو و شکارێکە، منیش کاس و نەزانم

کێو هاتە سەدا و ناڵە بە هاواری 'وەفایی'
جارێکی لە تۆ کاری نەکرد ئاهـ و فوغانم!.


نەخۆش و مەستی دوو چاوی کاڵم

نەخۆش و مەستی دوو چاوی کاڵم

حەقم بەدەستە ئەگەر بناڵم

بەغەمزەی چاوت بەخەندەی زارت

بردیان بەغارەت خەو و خەیاڵم

فەرمووت چلۆنی چ بڵێم عەزیزم

دوور لە زولفی تۆ، کافر بەحاڵم

سەبا دەخیلم ھە تاکو ماوم

بڵێ بەزاری بڕۆ بەخاڵم

دەمێکی بابێ دەوای دڵم کا

بە‌چاوەکانی گەلێ بێ حاڵم

(وەفایی) چی دیت لەسەر بگێڕێ

نەما لەسەر تۆ نە سەر نە ماڵم



میرزا عبدالرحیم وفایی مشهور به وفایی(۱۸۴۴-۱۹۰۲) (به کردی: وەفایی) فرزند ملاغفور فرزند نصرالله از طایفه ملاجامی، شاعر کلاسیک کرد اهل مهاباد است. عمده شهرت وی به واسطه غزل های پرشور کردی است.

زندگی‌نامه

  وفایی در سال ۱۸۴۴ میلادی در شهر مهاباد به دنیا آمد. او در مهاباد از راه مکتب داری امرار معاش می‌کرد. وفایی در سن بیست سالگی به عزم استانبول از مهاباد بیرون رفت اما پس از رسیدن به نهریه و ملاقات شیخ عبیدالله نهری از ادامه سفر منصرف شده همانجا سکنی گزید و به طریقت نقشبندیه گرایش پیدا کرد. وی از مریدان شیخ عبیدالله نهری به شمار می‌آمد و اشعار بسیاری هم که در مدح او سروده‌است شاهد بر این مدعاست.او در سال ۱۹۰۲ به همراه شیخ محمود برزنجی و پیرەمیرد به سفر حج رفت و در هنگام حج درگذشت و در همانجا در خاک عربستان به خاک سپرده شد.

شعر وفایی

وفایی به زبان‌های کردی، فارسی و عربی شعر سروده و عمده اشعار وی در قالب غزل هستند. او در سرودن غزل بسیار تحت تأثیر نالی، بوده‌است و بسیاری از مفاهیم شعر وی را به کار برده‌است. اشعار وفایی را بسیاری از خوانندگان کرد در کارهای خود استفاده کرده‌اند، از این جمله می‌توان سید علی اصغر کردستانی، حسن زیرک، مظهر خالقی، عدنان کریم، محمد ماملی و بهجت یحیی را نام برد.

منابع :وفایی در سایت نگاه-وبسایت ئاوێنه
میرزا عبدالرحیم وفایی، دیوانی وفایی، تصحیح محمد علی قرەداغی، انتشارات کردستان
موسیقیدانان کرد در سایت راسخون
قصیده اسلامی در آسیا و آفریقا